ช่วงปลายฝนต้นหนาว ในแถบพื้นที่ภาคอีสานซึ่งมีลักษณะเป็นลาน หินทราย ทุ่งนา หรือทุ่งหญ้า จะมีหมู่มวลดอกไม้ขนาดเล็กหลากชนิดหลายสีขึ้นเต็ม ไปหมด เป็นความงามอันละเอียดอ่อนซึ่งต่อมามีการตั้งชื่ออันไพเราะให้กับทุกดอก ในขณะที่ชาวบ้านเองก็มีชื่อท้องถิ่นที่ใช้เรียกกันมานานโดยสังเกตจากลักษณะเด่น ซึ่งใกล้เคียงกับสิ่งที่พวกเค้าคุ้นเคยอยู่แล้วในชีวิตประจำวัน

            จากการเก็บข้อมูลในอ.โขงเจียม จ.อุบลราชธานี ลองมาดูกันว่า แต่ละชื่อนั้นมีที่มาอย่างไร
สร้อยสุวรรณา คือดอกสีเหลืองๆที่เห็นอยู่ในรูป ชื่อสร้อยสุวรรณา นั้นเป็นชื่อพระราชทาน แต่ถ้าชาวบ้านจะเรียกว่า ดอกมันปู เพราะดอกมีสีเหลือง คล้ายกับมันของปู
มณีเทวา หรือกระดุมเงิน นี่ก็เป็นชื่อพระราชทานเหมือนกัน ส่วน ชื่อท้องถิ่น คือ หญ้าหัวหงอก เพราะเวลาขึ้นรวมกันจะดูขาวโพลนไปหมดเหมือน คนมีผมขาวหงอก
ดุสิตา เป็นชื่อพระราชทานของดอกชนิดหนึ่งซึ่งมีสีม่วงเข้ม ชาวบ้านสังเกตลักษณะดอกแล้ว เหมือนกับปีกของนกขาบหรือตะขาบทุ่งไม่มีผิด ก็เลยเรียกว่า ดอกนกขาบ

            ยังมีอีกหลายชนิดที่พอได้ยินชาวบ้านเอ่ยชื่อขึ้นมาก็คิดภาพออกทันที ว่าดอกไม้ชนิดนั้นมีลักษณะเด่นยังไง
ดอกยาหม่อง รากจะมีกลิ่นหอมฉุนคล้ายยาหม่อง
ดอกดาวไก่น้อย สีม่วงเล็กๆ มีกลีบ 4 แฉก อยู่รวมเป็นกลุ่มคล้าย หมู่ดาวลูกไก่
ต้างไก่,แดงอุบล,หงอนนาค,หญ้าบัว ฯลฯ ล้วนมีลักษณะที่มา ของชื่อคล้ายคลึงกัน ลองเดาดูสิคะว่าชื่อเหล่านี้เค้าได้จากใดมา?