สวัสดีพี่ๆนักท่อง'เน็ตครับ

            ผมเพิ่งออกมาจากป่าวันนี้เอง พี่ๆทุ่งแสงตะวันเขาชวนผมมา เลยขอลาหยุดเข้ากรุงวันนึง เอ…ว่าแต่มีใครรู้จักกระทิงบ้างไหมเนี่ย?

            รู้ไหมครับว่ากระทิงอย่างพวกผมเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง รูปร่างคล้ายวัวตัวใหญ่ๆ บึกบึน ล่ำสัน มีขนสีดำมันขลับแทบทั้งตัว ยกเว้นที่ปลายขาทั้งสี่จะมีขนสีขาวแลดูคล้ายใส่ถุงเท้ายาวเลยเข่าขึ้นมานิดนึง และถ้าสังเกตกันสักหน่อยก็จะเห็นว่าส่วนหลังของคอมีหนอกนูนขึ้นมาพองาม มีขนสีน้ำตาลอ่อนบริเวณหน้าผาก รอบๆปากมีสีขาว เขาของพวกผมจะโค้งงอตีวงกว้างมีสีออกเหลืองลูกมะกอกแต้มด้วยสีดำเล็กน้อยตรงส่วนปลาย ส่วนถ้าเป็นกระทิงสาวแล้วล่ะก็ (ทั้งสาวรุ่นและสาวใหญ่) พวกเธอจะมีเขาที่โค้งงอเป็นวงแคบกว่าเขาของกระทิงเพศผู้ ลองเปรียบเทียบจากรูปที่ผมส่งมาอวดโฉมควบคู่ไปนะครับ

            น้ำหนักของพวกเราอยู่ในพิกัด 650-900 กิโลกรัม ตัวใหญ่ขนาดไหนคงไม่ต้องบอกกันแล้วล่ะคร้าบ ถึงตัวจะใหญ่แต่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นหน้าค่าตา ก็พวกผมมันขี้อายนี่ครับ จะออกหากินกันทีก็ต้องรอให้เย็นค่ำ แต่ก็มีพี่ๆหลายคนเคยจ๊ะเอ๋กับผมตอนกลางวันด้วย โดยเฉพาะพี่ๆที่เขาแผงม้า เราพบกันหลายครั้งเลยล่ะ ผมแอบเห็นพี่ๆเค้าตื่นเต้นกันใหญ่ ไม่รู้ดีใจอะไรนักหนาที่ได้เจอพวกผม ผ่านมาหลายปีตอนนี้พวกผมมีลูกมีหลานเพิ่มขึ้น เวลาออกหากินก็ไปกันเป็นกลุ่ม กลุ่มเล็กบ้าง กลุ่มใหญ่บ้าง กินทั้งหญ้า ทั้งใบไม้ ผลไม้ เปลือกไม้ หน่อไม้ก็กิน รวมทั้งกินดินโป่งด้วย แหม!กระทิงอย่างผมก็ต้องการแร่ธาตุเหมือนกันนี่นา

            ตอนนี้พวกผมมีความสุขดีที่ได้อาศัยอยู่ในบ้านที่ปลอดภัยอย่างเขาแผงม้า มีอาหารสมบูรณ์ ได้กินอิ่ม นอนอุ่น มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นทั้งเก้ง กวาง หมี หมูป่า ไก่ป่า หมาใน และเพื่อนนกอีกหลายชนิด ต้องขอขอบคุณพี่ๆเจ้าหน้าที่มูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าและพรรณพืชแห่งประเทศไทย รวมถึงชาวบ้านรอบๆเขาแผงม้า ที่ช่วยกันปลูกป่าและดูแลให้เป็นบ้านที่อบอุ่นของพวกเรา

            อยากรู้จักพวกเราให้มากขึ้น อย่าพลาดชมทุ่งแสงตะวัน เสาร์ที่ 27 มกราคมนี้ แล้วพบกันครับ.........กระทิงโทน