ไต้เท้าคิมและไต้เท้าซองถูกดำเนินคดีเรื่องที่ยักยอกยาของหลวง ทั้งสองถูกลงโทษโดยถูกปลดจากตำแหน่ง และให้ย้ายไปทำงานที่หมอชุมชน
ที่หมอชุมชนถูกตรวจพบว่ามียาเก่าที่เสื่อมคุณภาพเป็นจำนวนมาก เยจินและแชซอนถูกควบคุมตัวไปสอบสวน โฮจุนสืบหาความจริงเพื่อช่วยเหลือ
เยจินและแชซอน โดจิไปที่หมอชุมชนเพื่อเยี่ยมเยียนไต้เท้าคิม นึกไม่ถึงว่าโดจิได้พบกับเยจินที่หมอชุมชน โฮจุนเสี่ยงตายออกไปตรวจรักษาชาว
บ้านจนเกือบได้รับโทษ เนื่องจากโฮจุนไม่พอใจที่หมอชุมชนเก็บเงินชาวบ้านที่เข้ามาขอรับการรักษา ด้วยเหตุนี้โฮจุนและหมอคนอื่นๆจึงพากันทิ้ง
ใบอนุญาต จากนั้นก็ตรวจรักษาคนไข้เองตามอุดมการณ์ของพวกตน

ลีจองมินต้องโทษประหารด้วยถูกใส่ร้ายว่ามีความผิดฐานก่อความวุ่นวาย ก่อนที่ลีจองมินจะถูกประหาร ลีจองมินฝากให้คนนำจดหมายบอกรัก
ของตนไปมอบให้เยจิน นอกจากนี้ลีจองมินยังบอกให้โฮจุนรู้ว่าเยจินหลงรักโฮจุนมานานแล้ว โฮจุนตกตะลึงเมื่อรู้ความจริงเรืองนี้ แม่ของโฮจุน
และแดฮีพากันไปพบหมอชางเพื่อพูดคุยเรื่องการแต่งงานของยองเท นึกไม่ถึงว่าทั้งสองไม่เพียงถูกหมอชางปฏิเสธ ซ้ำร้ายยังถูกหมอชางดูถูก
เหยียดหยามอีกด้วย เสนาบดีฝ่ายขวารับผิดชอบดูแลกรมการแพทย์ โดจิฉวยโอกาสที่เข้าไปกราบคารวะเสนาบดีฝ่ายขวา ฟ้องยางเยโซกับโฮจุน
แต่นึกไม่ถึงว่าตนเองกลับเป็นฝ่ายต้องเสียหน้ากลับไป โดจิได้รับคำสั่งให้ไปถวายการรักษาพระอนุชาของพระสนมกงพินซึ่งป่วยด้วยโรคปาก
บูดเบี้ยว

ในเวลาเดียวกัน โฮจุนเองก็รักษาคนไข้ที่ป่วยเป็นโรคเดียวกับพระอนุชาเช่นเดียวกัน โดจิต้องการโดดเด่นเป็นที่ยอมรับ ดังนั้นจึงให้คำมั่นว่าจะ
ใช้เวลารักษาเพียงเจ็ดวันก็หายเป็นปกติ ในขณะที่เจ้ากรมการแพทย์ไปตรวจงานที่หมอชุมชน เจ้ากรมการแพทย์พบเห็นโฮจุนกำลังรักษาคน
ไข้ที่ป่วยเป็นโรคปากบูดเบี้ยวอยู่พอดี เจ้ากรมการแพทย์ฟังว่าโฮจุนใช้เวลารักษาเพียงสามวันเท่านั้น ทำให้เจ้ากรมการแพทย์เกิดความสงสัย
ยางเยโซและโดจิขึ้นมา

อาการป่วยของพระอนุชาเกิดกำเริบขึ้นมา ไต้เท้าชองยืนยันกับสำนักหมอหลวงว่าเคยรักษาหายเป็นปกติมาแล้ว จนต่อมาก็พบว่ายางเยโซและ
โดจิกำลังแย่งชิงความเป็นใหญ่กัน โฮจุนรักษาคนไข้ที่ป่วยเป็นโรคปากบูดเบี้ยวจนหายเป็นปกติ หลังจากที่ไต้เท้าชองอ่านบันทึกการรักษาของ
โฮจุนแล้ว ถึงรู้ว่ายางเยโซทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ ด้วยเหตุนี้จึงโกรธยางเยโซเป็นอันมาก ไต้เท้าชองมีคำสั่งให้โฮจุนไปถวายการรักษาพระ
อนุชา ขณะที่โฮจุนกำลังจะตรวจดูอาการของพระอนุชานั่นเอง โฮจุนก็ถูกยางเยโซและโดจิขัดขวาง เยจินนำบันทึกการรักษาของโฮจุนออกมายืน
ยันว่าโฮจุนสามารถรักษาโรคนี้หายได้ ทำให้โดจิเกิดความไม่พอใจโฮจุนเป็นอันมาก โดจิสั่งให้หมอหญิงซื่อซีนำเหล้ามาให้ตนดื่มแก้กลุ้ม โดจิ
ดื่มเหล้าจนเมามายและได้มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับหมอหญิงซื่อซีในที่สุด ช่วงเวลาที่โฮจุนถวายการรักษาพระอนุชา ปรากฏว่าพระอนุชากลับ
ไม่ให้ความร่วมมือ โฮจุนนำยามาถวายพระอนุชา แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกพระอนุชาทำยาหกรดใส่ตัว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในพระเนตรของพระ
สนมกงพินที่เสด็จมาเยี่ยมพระอนุชาพอดี

โฮจุนนำยาถวายพระอนุชา แต่กลับถูกพระอนุชาทำยาหกรดใส่ตัว โฮจุนตรวจพบว่าพระอนุชาเป็นโรคกระเพาะ แต่ยางเยโซและโดจิกลับให้ความ
สำคัญกับการรักษาโรคปากบูดเบี้ยวเท่านั้นโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับโรคกระเพาะของพระอนุชา โดจิและยางเยโซไม่อยากต้องโทษ ดังนั้นทั้ง
สองจึงพากันเกลี้ยกล่อมโฮจุนให้ปกปิดเรื่องที่พระอนุชาเป็นโรคกระเพาะ แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกโฮจุนปฏิเสธ แดฮีเห็นโดจิและเซจินได้ลูกสาว ทำ
ให้นางเกิดความเศร้าที่ต้องสูญเสียลูกไป โฮจุนกราบทูลพระราชาว่าพระอนุชาเป็นโรคกระเพาะ โฮจุนกราบทูลยืนยันว่าตนสามารถรักษาให้หาย
เป็นปกติได้ภายในห้าวัน

โฮจุนกราบทูลให้คำมั่นต่อพระราชาว่าสามารถรักษาพระอนุชาให้หายเป็นปกติได้ในห้าวัน หากโฮจุนทำไม่ได้ โฮจุนจะต้องโทษถูกตัดมือทิ้งทั้ง
สองข้าง พระอนุชาอาเจียนเป็นเลือด ทำให้ทุกคนปักใจว่าอาการป่วยของพระอนุชาทรุดหนักลง แต่โฮจุนกลับบอกว่านี่คือการตอบสนองของร่าง
กายที่ดีขึ้นเป็นลำดับ ขณะที่ทุกคนกำลังเป็นห่วงว่าโฮจุนจะต้องโทษหรือไม่นั่นเอง ระยะเวลาห้าวันที่กำหนดไว้ก็มาถึง โฮจุนถูกจับตัวไปรับการ
ลงโทษที่สำนักหมอหลวง ไต้เท้าแชและบรรดาหมอจากหมอชุมชนพากันอ้อนวอนขอความเมตตาให้โฮจุน เยจินตกใจมากจนเป็นลมหมดสติไป
ขณะที่ยางเยโซกำลังจะลงโทษโฮจุนอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นก็มีคนเข้ามารายงานว่าพระอนุชาหายเป็นปกติแล้ว พระราชาทรงปูนบำเหน็จและมอบ
ป้ายเชิดชูเกียรติให้โฮจุนที่สามารถรักษาพระอนุชาจนหายเป็นปกติ

โฮจุนรักษาพระอนุชาจนหายเป็นปกติ สร้างความปิติยินดีให้พระราชาและพระอนุชายิ่งนัก พระราชาทรงปูนบำเหน็จโดยพระราชทานป้ายเชิด
ชูเกียรติและบ้านหลังหนึ่งให้โฮจุน พระสนมกงพินเสด็จด้วยพระองค์เองมาหาโฮจุนถึงที่บ้าน พระนางทรงมีพระประสงค์ให้โฮจุนทำหน้าที่หมอ
หลวงถวายการดูแลสุขภาพองค์ชาย จากการทูลขอร้องขอความเห็นใจของโฮจุน ทำให้พระสนมกงพินทรงถอนรับสั่ง อันกวางอิดส่งซันวาและ
โซยินมาที่ฮันยาง โดยขอร้องให้โฮจุนรับคนทั้งสองไว้เป็นเภสัชกรและหมอหญิง เจ้ากรมการแพทย์เห็นโฮจุนสร้างความดีความชอบมากมาย
ที่หมอชุมชน ดังนั้นจึงเลื่อนโฮจุนเป็นหมอหลวงขั้นเจ็ด เนื่องจากโดจิมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับหมอหญิง ดังนั้นจึงถูกสั่งให้เป็นหมอติดตาม
คณะฑูตเดินทางไปเมืองจีน