เรื่องราวของแม่ (ต่าย-เพ็ญพักตร์) ที่สมัยสาว ๆ ใจแตกท้องแล้วผู้ชายไม่รับผิดชอบ จึงตัดสินใจเลี้ยงลูกแพรว (ฝ้าย-มนต์นรี) มาด้วยตัวเอง แม่เลี้ยงแพรวด้วยความยากลำบากผ่านช่วงชีวิตที่แย่ พอได้งานเป็นมาม่าซัง มีหน้าที่คอยจัดเด็กวัยสาวให้กับอาเสี่ยในผับ ซึ่งเป็นงานที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่แต่เงินเยอะก็ตัดสินใจ ที่จะทำงานนี้เพื่อเลี้ยงแพรวด้วยตัวเอง แพรวไม่ชอบเรียนหนังสือเอาแต่เที่ยว อยากได้ของสวย ๆ งาม ๆ ของแบรนด์เนม แม่ก็ตามใจ ทำทุกอย่างซื้อทุกอย่างให้แพรว เพื่อให้แพรวได้มีความสุข
โดยที่แพรวไม่รู้เลยว่าแม่ได้เงินมายากลำบากขนาดไหน วันหนึ่งแพรวก็ต้องมาซ้ำรอยกรรมของแม่ที่ทำอาชีพหาเด็กปรนเบลอความสุขให้กับพวกอาเสี่ยทั้งหลาย วันหนึ่งผลกรรมนั้นก็มาโดนเข้าแพรวลูกสาว หัวแก้วหัวแหวนที่ไปเที่ยวแล้วเกิดท้อง ด้วยความที่ยุคสมัยมันเปลี่ยนไป แพรวจึงไม่กลัวในเรื่องของบาปกรรม แพรวจึงตัดสินใจทำแท้ง แม่จึงตกเข้ามาสู่บ่วงกรรมของตัวเองที่ได้สร้างไว้ เหมือนคำโบราณที่พูดไว้ว่า “เลี้ยงลูกแบบทำให้ลูกเจ็บ” แม่จะทุกข์กับบ่วงกรรมที่ตัวเองก่อไว้อย่างไร? และแม่จะสามารถช่วยเหลือแพรวลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนไว้ได้ทันหรือไม่?