ละคร

            สายใจรู้สึกสำนึกผิดขอโทษสกรรจ์กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด สกรรจ์ก้มลงกราบสายใจ และตื้นตันใจมากที่สายใจเรียกตัวเองว่าลูก สันติดีใจมากที่เห็นสองแม่ลูกปรับความเข้าใจกันได้ สุภาพรรณมาเยี่ยมสกนธ์ที่โรงพยาบาลเห็นสภาพของสกนธ์แล้วสงสารมากเพราะสกนธ์ จำอะไรไม่ได้เลย สุภาพรรณบอกว่าสกรรจ์เป็นอิสระแล้วไม่ต้องมารับผิดชอบเรื่องลูก และให้สกรรจ์กลับไปหาผู้หญิงที่สกรรจ์รัก รังรองมาสารภาพว่าเธอเป็นคนเอาดีวีดีไปเปิดเอง สกรรจ์ให้อภัยรังรอง 

           รังรองไปขอโทษและขอคืนดีกับอัมวิกา อัมวิกาแนะนำให้รังรองทำขนมเค้กไปง้อเอกชัย ครอบครัวของสันติและครอบครัวของอัมวิกาไปเจอกันที่วัดโดยบังเอิญจึงทำบุญ ร่วมกันเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้อัปสร สกนธ์ไปที่ห้องอัปสรแล้วหยิบจดหมายที่เขาปลอมขึ้นมาหลอกอัปสรให้สกรรจ์อ่าน สกนธ์กราบขอโทษสกรรจ์ สกรรจ์ยอมให้อภัยสกนธ์ วิญญาณอัปสรปรากฎตัวต่อหน้าทุกคนสกนธ์กราบขอโทษอัปสร อัปสรอโหสิกรรมให้สกนธ์และจากไปด้วยความอิ่มสุข สกนธ์ไปขอพบสุภาพรรณและยอมรับเป็นพ่อเด็ก 

         สุภาพรรณยอมรับและให้อภัยสกนธ์ อาจจองมาช่วยขายเพชรในร้านโสภา และเอาแหวนเพชรมาขอวิมาดาแต่งงาน โสภาเห็นความดีในตัวอาจองเลยยอมยกวิมาดาให้ รังรองทำเค้กมาให้เอกชัยชิมจน เอกชัยใจอ่อนยอมคืนดีด้วย อัมวิกาไปหาสกรรจ์ มอบจดหมายและต่างหูรูปหัวใจให้เป็นตัวแทนความรักของเธอ แล้วอัมวิกาก็หายไป สกรรจ์รับรู้แล้วว่าอัมวิการักเขา สกรรจ์ไปตามอัมวิกาที่บ้านจึงรู้ว่าอัมวิกาไปอังกฤษ สกรรจ์เสียใจมากจนสันติต้องเข้ามาปลอบและบอกให้สกรรจ์ไปตามอัมวิกากลับมา 

        สกนธ์มากราบขอโทษสันติและสกรรจ์ และบอกว่าอยากจะบวชให้อัปสร ทุกคนดีใจมากที่สกนธ์สำนึกผิดกลับตัวได้ สกรรจ์ไม่รู้ว่าจะไปตามอัมวิกาที่ไหนเลยมาขอร้องให้เอกชัยกับรังรองช่วย จนได้รู้ว่าแท้จริงแล้วอัมวิกา ไม่ได้หนีไป อังกฤษ แต่กลับมาอยู่ที่ทะเล สกรรจ์และอัมวิกาปรับความเข้าใจกันและบอกรักกันในที่สุด