เล่าขานกันว่าในยุคทมิฬนั้น สิบหกแคว้นใหญ่ต่างทำศึกสงครามกันเพื่อให้ได้ถ้วยเทพศักดิ์สิทธิ์ทมิฬมาครอบครอง ต่อมาเหลือเพียงแคว้นหวังเฉา แคว้นฮั่นไห่และแคว้นเสี่ยฮั่ว สามแคว้นใหญ่เท่านั้นที่ยืนหยัดอยู่ได้ ในเวลานี้เอง หวังเซียนตี้แห่งแคว้นหวังเฉาทรงมีพระราชประสงค์ขยายอาณาเขตลงใต้ครอบครองแคว้นฮั่นไห่ซึ่งเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของฮองเฮา ฉงกวางพระอนุชาฮ่องเต้ทรงมีน้ำพระทัยดีงาม รักพสกนิกรเหมือนลูก พระองค์ทรงเห็นว่าการที่ฮ่องเต้ทรงมีพระราชประสงค์ที่จะทำศึกสงครามกับฮั่นไห่จะทำให้พสกนิกรต้องเดือดร้อน ทหารต้องบาดเจ็บล้มตาย ด้วยเหตุนี้ฉงกวางจึงทูลยับยั้งฮ่องเต้ แต่ฮ่องเต้กลับไม่ทรงฟังคำทัดทานใดๆทั้งสิ้น พระองค์ทรงสนพระทัยแต่เพียงให้ได้ครอบครองถ้วยเทพศักดิ์สิทธิ์ทมิฬเท่านั้น ฉงกวางรู้สึกผิดที่มอบน่าหลันตั่วซึ่งเป็นหญิงคนรักให้ฮ่องเต้ที่บ้าอำนาจ ฉงกวางให้คำมั่นสัญญากับน่าหลันตั่วว่าเมื่อสงครามยุติลง ทั้งสองจะหนีไปจนสุดหล้า ฟ้าเขียว เย่เยี่ยแห่งแคว้นฮั่นไห่ทำพิธีบวงสรวงใช้อิทธิฤทธิ์ของถ้วยเทพศักดิ์สิทธิ์ทมิฬสร้างกองทัพผีขึ้นมา ทำให้ทหารหวังเฉาต้องบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก เนื่องจากฉงกวางไม่ได้ส่งกองหนุนไปช่วยฮ่องเต้ ถึงแม้ว่าฮ่องเต้ทรงกำจัดเย่เยี่ย ช่วงชิงถ้วยเทพศักดิ์สิทธิ์ทมิฬมาครอบครองได้ก็ตาม แต่แล้วพระองค์ก็ต้องสิ้นพระชนม์อย่างอนาถที่แคว้นฮั่นไห่ ก่อนที่เย่เยี่ยจะสิ้นใจลงนั้นได้กล่าวออกมาว่าทายาทของแคว้นฮั่นไห่เป็นพญาราชสีห์ที่จะนำสันติภาพสู่มวลมนุษย์ และที่สำคัญเป็นเนื้อคู่กับพระธิดาฮ่องเต้แคว้นหวังเฉา เนื่องจากน่าหลันตั่วมีเลือดเนื้อเชื้อไขของฮ่องเต้แล้ว และด้วยความที่นางเกรงว่าผู้คนจะพากันเย้ยหยันฉงกวางที่โค่นล้มราชบัลลังก์แย่งชิงหญิงคนรักของพระเชษฐา นางจึงตัดสินใจ...
หยางอันได้รับการไหว้วานจากน่าหลันตั่วให้พาองค์หญิงซึ่งเพิ่งประสูติออกจากวังหลวง ราชสำนักส่งหลงฉวนซึ่งเป็นนักฆ่าตามล่าปลิดชีวิตหยางอัน หยางอันใช้ไหวพริบปฏิภาณทำให้รอดพ้นความตายไปได้ หยางอันซัดเซพเนจรไปถึงเมืองเยียนจื่อแห่งแคว้นเสี่ยฮั่ว จากนั้นก็หาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นหมอ หยางอันปกปิดชื่อแซ่ ใช้ชีวิตธรรมดาสามัญ เค่อเอ่อเท่อเคยเป็นขุนนางใหญ่ของหวังเฉา เนื่องจากเค่อเอ่อเท่อถูกหวังเฉาเข้าพระทัยผิดว่าเป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูง ดังนั้นจึงต้องโทษเนรเทศไปชายแดน จนกระทั่ง ฉงกวางฮ่องเต้เถลิงราชย์ พระองค์ทรงเห็นแก่ความเป็นพี่น้องจึงได้คืนตำแหน่งขุนนางให้เค่อเอ่อเท่อดังเดิม ราชสำนักตามหาเค่อเอ่อเท่อถึงสิบแปดปี สิบแปดปีผ่านไป เค่อเอ่อเท่อกลับสู่ราชสำนัก ระหว่างทางที่เค่อเอ่อเท่อเดินทางกลับราชสำนักนั้นมีอันตรายมากมาย เมื่อบรรดาโจรร้ายต่างรู้ว่าเค่อเอ่อเท่อเป็นมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของฮ่องเต้ บรรดาโจรร้ายต่างก็หมายปองเค่อเอ่อเท่อเพื่อคุกคามราชสำนัก ขณะที่เค่อเอ่อเท่อกำลังตกอยู่ในอันตรายนั่นเอง เหลยโอวพาพี่น้องกลุ่มพยัคฆ์เข้ามาช่วยชีวิตเค่อเอ่อเท่อเอาไว้ เหลยโอวใช้ไหวพริบสติปัญญาและวรยุทธที่ลึกล้ำขับไล่โจรร้ายไป เค่อเอ่อเท่อชื่นชมความสามารถของเหลยโอวยิ่งนัก ดังนั้นจึงอยากได้เหลยโอวมาเป็นพวกเพื่อให้ตนบรรลุเป้าหมายสำคัญ น่าเสียดายกลับถูกเหลยโอวปฏิเสธ ผ่านไปหลายปี ฉงกวางยังคงถวิลหาน่าหลันตั่วซึ่งจากตนไป ความสุขที่มีด้วยกันนั้นช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความคิดถึงที่มีต่อน่าหลันตัวได้รุมเร้าฉงกวางเป็นนิจ หยางอันซึ่งซึ่งผมขาวโพลนทั้งศีรษะนั้นพบโดยบังเอิญว่าอู่หยางมีวิชาอาคมแก่กล้า ทันใดนั้นเอง หยางอันก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่สู้ดีนัก ลางสังหรณ์ที่เกิดขึ้นทำให้หยางอันเกิดความวิตกกังวลขึ้นมา เมื่อเป็นเช่นนี้หยางอันจึงกำลับอู่หยางอย่าได้เปิดเผยเรื่องที่ตนมีวิชาอาคมแก่ล้าให้ผู้ใดล่วงรู้เป็นอันขาด เหลยโอวทุกข์ระทมที่พี่น้องต้องเสียชีวิตไปจากการต่อสู้ ที่สำคัญเมื่อหวนนึกถึงอาลี่หม่าซึ่งเสียชีวิตไปนานหลายปีแล้วก็ทำให้เหลยโอวยเกิดความเบื่อหน่าย ความรู้สึกเบื่อหน่ายของเหลยโอวนั้นเป็นการเบื่อหน่ายต่อการ เข่นฆ่า
เมื่อเหลยโอวรู้สึกเช่นนี้แล้วจึงตัดสินใจใช้ชีวิตอิสระ แต่กาหย่าคนรับใช้ซึ่งดูแลรับใช้เหลยโอวตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่นั้นได้เตือนสติเหลยโอวว่าเหลยโอวยังไม่ได้บรรลุภารกิจของฮั่นไห่ ที่แท้เหลยโอวเป็นหลานของเย่เยี่ยนั่นเอง นับตั้งแต่ถือกำเนิดขึ้นมาก็ต้องมีภารกิจในอันที่จะบรรลุเป้าหมายของฮั่นไห่ น่าหลงองค์ชายแคว้นเสี่ยฮั่วและอู่หยางเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก น่าหลงหลงรักอู่หยาง แต่อู่หยางกลับมีญาณวิเศษล่วงรู้เหตุการณ์ในอนาคตว่าสามีของนางมีรูปร่างลักษณะเหมือนราชสีห์ซึ่งบุคคลผู้นี้จะเป็น ผู้ที่ช่วยกอบกู้โลกไว้ ที่สำคัญยินดีพลีชีพเพื่อนางได้ ด้วยเหตุนี้อู่หยางจึงพยายามตามหาราชสีห์ให้พบ ทำให้นางไม่เหลียวแลน่าหลงซึ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจให้นางแม้แต่น้อย
ครั้งหนึ่ง อู่หยางใช้วิชาอาคมโดยไม่ได้ตั้งใจเพื่อช่วยทหารแคว้นเสี่ยฮั่วที่เสียชีวิตไปเพราะปกป้องบัลลังก์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้อู่หยางเป็นที่จับตามองผู้เฒ่าแคว้นเสี่ยฮั่ว ทำให้ชีวิตที่สงบสุขของอู่หยางต้องพบความวุ่นวาย ผู้เฒ่าแคว้นเสี่ยฮั่วทูลเจ้านครถึงวิชาอาคมของอู่หยาง แต่เจ้านครเสี่ยฮั่วกลับไม่ทรงสนพระทัย ทั้งยังตำหนิผู้เฒ่าแคว้นงมงายไร้สาระอีกด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้ทำให้ผู้เฒ่าแค้วนจนปัญญา ดังนั้นจึงมีคำสั่งให้คนสนิทจับตาดูการตรวจรักษาของหยางอัน แคว้นเสี่ยฮั่วคิดยึดครองแคว้นฮั่นไห่ กองทหารแคว้นเสี่ยฮั่วปะทะกับเหลยโอว ด้วยความโกรธของเหลยโอวทำให้เหลยโอวกลายเป็นราชสีห์ เหลยโอวทำลายกองทหารแคว้นเสี่ยอั่ว หลังจากที่เกิดเหตุการณ์ครั้งนี้ขึ้นมาแล้วก็การกล่าวขานถึงเหลยโอวไปทั่ว ที่สำคัญการที่แคว้นฮั่นไห่ถูกรุกรานเช่นนี้ทำให้เหลยโอวนึกถึงความทุกข์ยากของพสกนิกรแคว้นฮั่นไห่ขึ้นมา
หน้าแรก
