ในที่สุดรถที่ไว้สำหรับขายอาหารเช้าก็เสร็จสมบูรณ์ เต้าหมิงซื่อและเย่ซาพากันขับรถคันเก่าออกไปเที่ยวด้วยกันจนกระทั่งได้พบกับชิงเหอเข้าโดยบังเอิญ เต้าหมิงซื่อตะโกนเรียกชิงเหอ ทำให้ชิงเหอเข้าใจว่าเต้าหมิงซื่อฟื้นฟูความทรงจำได้แล้ว ดังนั้นจึงรีบรุดนำเรื่องไปบอกให้ซานไช่ล่วงรู้ แต่นึกไม่ถึงว่าความดีใจของซานไช่มีได้ไม่นานก็ต้องหมดไปเพราะทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่ชิงเหอเข้าใจ แต่ชิงเหอกลับไม่ยอมแพ้อย่างไรตนก็จะต้องช่วยเต้าหมิงซื่อฟื้นฟูความทรงจำให้ได้ อีกด้านหนึ่งนั้นเหม่ยจั้วพยายามสร้างความลำบากใจให้เสี่ยวเฉียวเพื่อที่เสี่ยวเฉียวจะได้ไปจากตนแต่ก็ไม่สำเร็จ ในที่สุดเหม่ยจั้วตัดสินใจใช้ไม้เด็ดจัดการกับเสี่ยวเฉียว…
เสี่ยวเฉียวตบหน้าเหม่ยจั้วซึ่งพยายามต่อต้านเธออยู่นั้นไปฉาดหนึ่งเพื่อเตือนสติเหม่ยจั้ว หลังจากที่ทั้งสองปรับความเข้าใจกันแล้ว ทั้งสองก็ตัดสินใจคบหากันอย่างจริงจัง อีกด้านหนึ่งนั้น นับเป็นอีกครั้งที่เย่ซาปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมกับกลุ่มเอฟโฟร์ เย่ซาเลือกที่จะไปเดินเล่นกับซานไช่ นึกไม่ถึงว่าการปฏิเสธของเย่ซานั้นได้สร้างความไม่พอใจให้เต้าหมิงซื่อเป็นอันมาก ซานไช่ชักชวนเย่ซาไปร้านหนังสือ เธอหาหนังสือที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูความทรงจำให้แก่เต้าหมิงซื่อ เย่ซาได้แอบซื้อหนังสือให้แก่เต้าหมิงซื่อ นึกไม่ถึงว่ากลับทำให้เต้าหมิงซื่อเกิดความไม่พอใจขึ้นมา เต้าหมิงซื่อซึ่งต้องเผชิญกับความน่ากลัวของการสูญเสียควาทรงจำนั้นได้ถูกเต้าหมิงฟงยุแหย่ ได้รับความกดดันจากชิงเหอ ด้วยเหตุนี้เองทำให้เต้าหมิงซื่อมีท่าทีที่เย็นชาต่อซานไช่โดยพูดจาห้วนๆและไม่ให้เกียรติซานไช่เลย….
หน้าแรก
