ในระหว่างพักร้อน ทั้งมีจูและจงซกต่างก็หาวิธีแกล้งกันไปมา ก่อนกลับโซล จกซกหลอกพามีจูไปปล่อยทิ้งไว้ที่ท่าเรือเกาะเซจู ติดต่อกับใครไม่ได้เลย เพราะจงซกจึดมือถือของอึนยองมาเก็บไว้ มีจูติดอยู่ที่ท่าเรือทั้งคืน จนถึงตอนเช้า ร็อคกี้เห็นข้อความในมือถือ จึงขับรถไปรับมีจูกลับมา
หลังจากที่จงซกกลับถึงบ้าน คืนนั้นมีจูยังกลับมาไม่ถึง จงซกแอบเข้าไปในบ้านเพื่อค้นหาสมุดบัญชีเงินฝากที่มีจูยึดมา พอดีจูนตื่นขึ้นมาเห็นก็เข้าใจว่าเป็นขโมยจึงแจ้งตำรวจมาจับตัวไป พอมีจูกลับมาต้องเป็นพยานช่วยให้ตำรวจปล่อยตัวออกมา แต่จกซกก็ยังคิดหาทางแก้แค้นมีจูอีกตามเคย
ร็อคกี้เริ่มฝึกซ้อมเบสบอลอีกครั้ง จูนก็เริ่มมีความคุ้นเคยกับร็อคกี้มากขึ้น ร็อคกี้พาจูนไปถามหาพ่อที่ร้านเกี๊ยวอีกครั้ง เจ้าของร้านเกี๊ยวบอกแต่ว่าพ่อของจูนเป็นหมอแต่ไม่รู้ชื่อ จงซกเห็นร็อคกี้มาที่บ้านมีจูบ่อย ๆ ก็เลยไม่พอใจ ด้วยความอิจฉาจึงหาเรื่องพูดใส่ร้ายยุแหย่อึนยองให้เกิดความเข้าใจผิด
อึนยองโกรธและเกลียดมีจู ส่วนจงซกก็หาทางตีสนิทกับจูน เพื่อให้จูนยอมรับเป็นพ่อ อึนยองสงสัยจงซกมากขึ้นทุกที โดยเข้าใจว่าจงซกคิดนอกใจไปชอบมีจู เธอจึงพยายามหาทางป้องกันไม่ยอมให้จงซกอยู่ใกล้ชิดมีจู ส่วนจงซกก็แอบหนีไปหาจูนบ่อยๆ