Thaitv3.com

11-15 มิ.ย 2555

เปิดอ่านแล้ว 36 ครั้ง

เรื่องย่อ มนต์รักในม่านเมฆ

เรื่องย่อละครช่อง3 11-15 มิ.ย 2555


จื่อหลิงและเฟ่ยหยุนฟานพากันเดินเล่นริมน้ำ เฟ่ยหยุนฟานเปิดเผยความในใจให้จื่อหลิงฟังว่าไม่อยากเชื่อเลยว่าการกลับประเทศครั้งนี้จะได้พบหญิงในดวงใจ ที่แล้วมาหากจื่อหลิงขุ่นข้องหมองใจอะไรก็ให้พูดออกมา บรรดาเพื่อนเต้นรำของลี่ผิงเมื่อรู้ว่า   ลี่ผิงจะแต่งงานกับฉู่เหลียน ทุกคนก็พากันมาแสดงความยินดี ลี่ผิงปลาบปลื้มใจมากอิ่มเอมในความสุขที่ได้รับ
หลังจากที่ฉู่เหลียนออกจากโรงพยาบาลแล้วก็ไปที่บ้านสกุลหวังเพื่อพบจื่อหลิง ฉู่เหลียนบอกจื่อหลิงด้วยความเจ็บปวดว่าระหว่างความรับผิดชอบและความรัก ตนจะต้องเลือกเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น แต่ตนก็ไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไรดี  ฉู่เหลียนและจื่อหลิงสวมกอดกันด้วยความเจ็บปวด หลังจากที่จื่อหลิงตั้งสติได้แล้วก็รีบผลักฉู่เหลียนออกไป จื่อหลิงบอกฉู่เหลียนว่าพวกเราทำร้ายลี่ผิงมามากพอแล้ว ถ้าหากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไปพวกเราก็จะต้องตกนรกหมกไหม้ไปตามกันอย่างแน่นอน จื่อหลิงขอร้อง       ฉู่เหลียนให้รักและทนุถนอมลี่ผิงให้ดี ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้ลี่ผิง ฉู่เหลียนรับปากตามความต้องการของจื่อหลิง เมื่อจื่อหลิงได้ยินเช่นนั้นก็โล่งอก จื่อหลิงเปิดเผยความจริงให้ฉู่เหลียนรู้ว่าเธอเลื่อมใสศรัทธาฉู่เหลียนที่ขอลี่ผิงแต่งงาน นับว่าฉู่เหลียนทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว เมื่อฉู่เหลียนรู้ว่าความสัมพันธ์ของตนและจื่อหลิงกลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว ฉู่เหลียนก็ไปจากบ้านสกุลหวังด้วยความขมขื่น      จื่อหลิงเองก็เช่นเดียวกันได้แต่มองฉู่เหลียนจากไปด้วยความเจ็บปวดน้ำตานองหน้า เฟ่ยหยุนฟานขับรถเข้ามาที่บ้านสกุลหวังสวนกับฉู่เหลียนซึ่งกำลังจากไป เมื่อเฟ่ยหยุนฟานเห็นเช่นนั้นก็รีบเข้าไปในบ้านเพื่อพบจื่อหลิงทันที  เฟ่ยหยุนฟานเห็นจื่อหลิงร้องไห้ด้วยความทุกข์ระทมจึงมอบผ้าเช็ดหน้าให้จื่อหลิงซับน้ำตา  ภายในห้องนอนของจื่อหลิงมีม่านมุกแขวนเต็มไปหมด  เฟ่ยหยุนฟานเดินเข้าไปแกว่งม่านมุกจนมีเสียงดังกรุ๊งกริ๊งและมีแสงวาบออกมา เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงว่าตนชื่นชอบบทกลอนที่จื่อหลิงร้อยเรียงขึ้นมาเป็นอันมาก    เมื่อจื่อหลิงได้ยินเช่นนั้นก็ตื้นตันใจเป็นอันมาก    เฟ่ยหยุนฟานหยิบกีตาร์ขึ้นมาร้องเพลงม่านมุก  จื่อหลิงเคลิบเคลิ้มมีความสุขกับบทกลอนของเธอซึ่งประสานเป็นหนึ่งเดียวกับเสียงกีตาร์ของเฟ่ยหยุนฟาน

 


เฟ่ยหยุนฟานดีดกีตาร์บรรเลงเพลงม่านมุกนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อให้จื่อหลิงสบายใจจนนิ้วมือของตนเองเลือดไหลซิบ จื่อหลิงเห็นเช่นนั้นจึงรีบนำยาเพื่อทำแผลให้เฟ่ยหยุนฟาน แต่เฟ่ยหยุนฟานกลับดึงดันไม่ยอมทำแผล จื่อหลิงตำหนิเฟ่ยหยุนฟานอย่าทำโง่ๆ เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงว่าสิ่งที่ตนทำลงไปนั้นหวังแต่เพียงว่าจะรักษาแผลใจให้จื่อหลิงเท่านั้น  นึกไม่ถึงว่าจื่อหลิงกลับไม่เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของเฟ่ยหยุนฟาน เฟ่ยหยุนฟานทั้งโกรธทั้งร้อนใจจึงบอกจื่อหลิงว่าผู้ชายบนโลกนี้ไม่ได้มีฉู่เหลียนเพียงคนเดียวเท่านั้น ตนเป็นผู้ชายอีกคนหนึ่งที่หลงรักจื่อหลิงเช่นเดียวกัน เมื่อสี่ปีก่อนนับตั้งแต่ได้รู้จักกันเป็นครั้งแรกที่ปารีส ตนก็ตั้งใจว่าจะเป็นผู้พิทักษ์ปกป้องจื่อหลิงตลอดไป ตนต้องเสียเวลาเกือบห้าปีที่ต้องล้มลุกคลุกคลาน ผิดต่อลิขิตสวรรค์ที่กำหนดไว้  จื่อหลิงแทบ     ไม่อยากเชื่อว่าเฟ่ยหยุนฟานจะเปิดเผยความในใจออกมาเช่นนี้  เฟ่ยหยุนฟานให้เวลาสามวันแก่จื่อหลิงเพื่อคิดใคร่ครวญให้ดี จากนั้นเฟ่ยหยุนฟานก็กล่าวต่อไปว่าถ้าหากจื่อหลิงรับปากแต่งงานกับตน ทันทีที่แต่งงานกันพวกเราจะไปใช้ชีวิตที่ฝรั่งเศสด้วยกัน
ลี่ผิงฝึกใช้ไม้เท้าด้วยจิตใจที่เศร้าหมอง ฉู่เหลียนและจื่อหลิงให้กำลังใจลี่ผิงยืนหยัดเข้มแข็งต่อไป ในเวลาขาปลอมสะดวกสบายมาก ไม่แน่ว่าในภายภาคหน้าลี่ผิงสามารถใส่รองเท้าส้นสูงก็เป็นได้ นึกไม่ถึงว่าขาปลอมกลับทิ่มแทงบาดใจลี่ผิงจนไม่สามารถรับความจริงได้ เมื่อหวังจ่านเผิงเห็นจื่อหลิงมีสภาพพิการเช่นนี้จึงได้หอบเอาความเจ็บปวดใจไปที่ร้านคอฟฟี่ชอปของสุยซิน สุยซินรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเมื่อเห็นหวังจ่านเผิงมีสีหน้าหม่นหมอง เธอเชื่อว่าหวังจ่านเผิงจะต้องมีเรื่องทุกข์ระทมอย่างแน่นอน สุยซินบอกหวังจ่านเผิงว่าเธอรู้ดีว่าหวังจ่านเผิงทุกข์ระทม แต่ถึงกระนั้นหวังจ่านเผิงก็ต้องยืนหยัดเข้มแข็งขึ้นมาให้ได้เพราะหวังจ่านเผิงเป็นเสาหลักของบ้านสกุลหวัง อีกด้านหนึ่งนั้น เพื่อฉู่เหลียนแล้ว ในที่สุดลี่ผิงก็ตัดสินใจใช้ไม้เท้าเพื่อช่วยตนเองให้ได้


ตกดึก หยี่ซานกลับถึงบ้าน เมื่อหยี่ซานเห็นแสงสว่างทั่วทั้งห้อง เธอก็รู้สึกว่าจะต้องมีเรื่องที่ไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เป็นไปตามที่หยี่ซานคาดคิดเอาไว้ หยี่ซานพบเห็นสุยซินกำลังร้องห่มร้องไห้ หยี่ซานนำกล้องถ่ายรูปถ่ายภาพหวังจ่านเผิงไว้ สุยซินเห็นเช่นนั้นจึงขัดขวางหยี่ซาน หยี่ซานทำใจไม่ได้ถึงกับตัดสินใจไปจากสุยซินเมื่อรู้ถึงความรักความสัมพันธ์ของสุยซินและหวังจ่านเผิง สุยซินรู้สึกเสียใจมากที่หยี่ซานไม่เข้าใจเธอ หวังจ่านเผิงสุดที่จะทนต่อไปได้จึงเล่าถึงความสัมพันธ์ตลอดระยะเวลายี่สิบปีของตนและสุยซินให้หยี่ซานฟังด้วยหวังว่าจะรั้งหยี่ซานไว้ได้ จากนั้นหวังจ่านเผิงก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะไม่รบกวนสุยซินอีกต่อไป
ภายในโรงพยาบาล จื่อหลิงดูแลลี่ผิงอย่างดี ลี่ผิงถามจื่อหลิงว่าฉู่เหลียนรักจื่อหลิงใช่หรือไม่ เมื่อจื่อหลิงได้ยินเช่นนั้นก็บอกลี่ผิงว่าตั้งแต่เล็กฉู่เหลียนหลงรักลี่ผิงมาโดยตลอด จนกระทั่งวันนี้ก็ไม่เปลี่ยนแปลง ที่สำคัญฉู่เหลียนก็คู่ควรที่ลี่ผิงรัก ลี่ผิงโน้มเอียงไปตามคำเกลี้ยกล่อมของจื่อหลิง เธอจึงดึงมือจื่อหลิงมากุมไว้แล้วขอบคุณจื่อหลิงที่ให้กำลังใจสร้างความเชื่อมั่นให้เธอ เมื่อจื่อหลิงกลับถึงบ้าน ทันทีที่เห็นหน้าเฟ่ยหยุนฟานเท่านั้น เธอก็จำได้ว่าวันนี้เป็นวันที่สามซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่เธอต้องให้คำตอบเฟ่ยหยุนฟาน จื่อหลิงบอกเฟ่ยหยุนฟานว่าเธอถือว่าคำขอแต่งงานของเฟ่ยหยุนฟานนั้นเป็นเพียงคำปลอบใจเธอเท่านั้น เธอไม่เชื่อว่าจะเป็นความจริงไปได้ที่ คนที่มีฐานะร่ำรวย มีหน้าตาในสังคม มีเสน่ห์ดึงดูดหญิงสาว เพียบพร้อมทุกอย่างเช่นเฟ่ยหยุนฟานจะเลือกรักหญิงสาวที่ไม่ประสาเช่นเธอ เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงว่าสำหรับตนแล้วถือว่าจื่อหลิงเป็นหญิงสาวที่มีจิตใจดีงาม ใสซื่อบริสุทธิ์ เฉลียวฉลาดและเต็มไปด้วยความอบอุ่น ผู้หญิงเช่นนี้ใช่ว่าจะพบได้โดยง่าย วันนี้เมื่อพบแล้วจึงเป็นการยากที่จะถอนตัวถอนใจ

คำพูดของเฟ่ยหยุนฟานสร้างความตื้นตันใจให้จื่อหลิงเป็นอันมาก ในที่สุดจื่อหลิงก็รับปากแต่งงานกับเฟ่ยหยุนฟาน ขณะที่เฟ่ยหยุนฟานและจื่อหลิงสวมกอดกันนั่นเอง พ่อแม่ของจื่อหลิงก็กลับมาถึงบ้านพบเห็นภาพที่ทั้งสองกอดกัน สุ่นจวนลมแทบจับเลยทีเดียวเมื่อเห็นลูกสาวของเธอกอดกับผู้ชายที่แต่งานแล้วหย่ามานับครั้งไม่ถ้วน เฟ่ยหยุนฟานบอกหวังจ่านเผผิงและสุ่นจวนสองสามีภรรยาว่าตนและจื่อหลิงจะแต่งงานกัน หวังจ่านเผิงและสุ่นจวนพากันตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังจ่านเผิงถามจื่อหลิงว่าการแต่งงานเป็นเรื่องจริงหรือไม่ จื่อหลิงบอกพ่อว่าเป็นความจริง จากนั้นจื่อหลิงก็เปิดเผยความจริงให้พ่อฟังถึงเรื่องความรักของเธอและฉู่เหลียนเป็นเหตุให้ลี่ผิงประสบอุบัติเหตุ หวังจ่านเผิงตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ไม่อยากเชื่อว่าเป็นเช่นนั้นไปได้ ที่สำคัญที่ทำให้หวังจ่านเผิงตกใจคือเฟ่ยหยุนฟานรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด แม้ว่าหวังจ่านเผิงรู้สึกเห็นใจจื่อหลิง แต่ก็ขอให้เธอเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ อย่าได้แพร่งพรายให้ใครรู้เป็นอันขาด แม้แต่สุ่นจวนผู้เป็นแม่ก็ตาม
หวังจ่านเผิงนัดหมายเฟ่ยหยุนเฟยมาพูดคุยกับตนที่ทำงาน เฟ่ยหยุนฟานมาตามที่นัดหมาย หวังจ่านเผิงถามเฟ่ยหยุนฟานว่าเหตุใดจึงหลงรักจื่อหลิง เฟ่ยหยุนฟานกล่าวว่าตนเปรียบเสมือนนักพนัน ถึงแม้ว่าแพ้พนันมาแล้วถึงสองครั้งสองครา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าตนจะไม่มีวันชนะ เฟ่ยหยุนฟานกล่าวต่อไปว่าจื่อหลิงเคยคิดกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย โชคดที่ตนขัดขวางยับยั้งไว้ทัน ไม่เช่นนั้นแล้วเชื่อว่าต้องมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นมาอย่างแน่นอน
ใกล้ถึงวันที่ลี่ผิงจะออกจากโรงพยาบาล สกุลฮู่ต่างพากันยุ่งอยู่กับการตระเตรียมห้องพักให้เธอ ลี่ผิงวิตกกังวลกลัดกลุ้มใจว่าเธอจะเผชิญกับชีวิตหลังจากที่แต่งงานแล้วได้อย่างไร สุ่นจวนมาที่โรงพยาบาลเพื่อบอกให้ทุกคนรู้ถึงเรื่องการแต่งงานของเฟ่ยหยุนฟานและจื่อหลิง ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉู่เหลียนรีบรุดไปที่บ้านสกุลหวังเพื่อสอบถามความจริงจากจื่อหลิง จื่อหลิงห้ามไม่ให้ฉู่เหลียนเหยียดหยามทำลายชื่อเสียงของเฟ่ยหยุนฟาน       ฉู่เหลียนไปที่บ้านของเฟ่ยหยุนฟานเพื่อขอให้เฟ่ยหยุนฟานเลิกล้มความคิดที่จะแต่งงานกับจื่อหลิง เฟ่ยหยุนฟานปฏิเสธโดยกล่าวแต่เพียงว่าตนรักจื่อหลิงมากเกินกว่าที่จะถอนตัวถอนใจ

ในที่สุดสกุลหวังก็อนุญาตให้เฟ่ยหยุนฟานและจื่อหลิงแต่งงานกัน ลี่ผิงถามจื่อหลิงว่ามั่นใจแล้วหรือที่จะแต่งงานกับเฟ่ยหยุนฟาน ขอให้คิดใคร่ครวญให้ดี อย่ารีบร้อนแต่งงานจนเกินไป ลี่ผิงกล่าวต่อไปว่าด้วยความที่เธอไม่มีความเชื่อมั่น หากปล่อยเวลาให้เนิ่นนาน ฉู่เหลียนอาจจะไม่ต้องการเธอก็เป็นได้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงรับปากแต่งงานทันทีหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว ลี่ผิงบอกจื่อหลิงว่าถ้าจื่อหลิงเลื่อนการแต่งงานออกไปอีกสองปี เพื่อที่จื่อหลิงจะได้ใกล้ชิดพ่อแม่ให้ความสุขแก่พ่อแม่มากว่านี้ เมื่อ        จื่อหลิงได้ยินคำพูดของลี่ผิงก็ทำให้จื่อหลิงรู้สึกว่าเธอช่างเห็นแก่ตัวเสียเหลือเกิน แต่เมื่อคิดว่าถ้าหากปล่อยเวลาให้เนิ่นช้าออกไป เธอก็เกรงว่าจะไม่สามารถเผชิญกับฉู่เหลียนต่อไปได้ จื่อหลิงฝืนยิ้มโดยบอกลี่ผิงว่าเธอและลี่ผิงวิตกกังวลเรื่องเดียวกัน จื่อหลิงยอมรับว่าเธอวิตกกังวลเกรงว่าเฟ่ยหยุนฟานจะไม่ต้องการเธออีกต่อไป
สุยซินเล่าเรื่องที่เธอและหวังจ่านเผิงพบกันที่ฝรั่งเศสให้หยี่ซานฟัง หลังจากที่หยี่ซานรับฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้วเข้าใจถึงความรักของสุยซินและหวังจ่านเผิง  ในที่สุดหยี่ซานก็เริ่มทำใจยอมรับความจริง  หยี่ซานบอกสุยซินว่าถ้าหากหวังจ่านเผิงยอมหย่าขาดจากภรรยา เธอถึงจะเชื่อว่าหวังจ่านเผิงมั่นคงต่อความรักที่มีต่อสุยซิน สุยซินโล่งอกโล่งใจเมื่อหยี่ซานเข้าใจความรักของเธอและหวังจ่านเผิง
ในที่สุดสกุลหวังก็อนุญาตให้เฟ่ยหยุนและจื่อหลิงแต่งงานกัน หวังจ่านเผิงทำความตกลงกับเฟ่ยหยุนฟานเป็นเวลาสิบปีโดยหวังว่าหลังจากสิบปีแล้วเฟ่ยหยุนก็ยังคงรักจื่อหลิงเท่าทุกวันนี้ ลี่ผิงออกจากโรงพยาบาล บรรดาเพื่อนเต้นรำต่างพากันมาเยี่ยม  ลี่ผิง สร้างความปลาบปลื้มใจให้ลี่ผิงเป็นอันมาก เมื่อลี่ผิงเข้าห้องพัก เธอก็เห็นอุปกรณ์ที่ใช้ฝึกซ้อมการเต้นรำ ลี่ผิงต้องล้มไม่เป็นท่า บาดเจ็บร่างกายเทียบไม่ได้กับบาดเจ็บที่ใจ ในที่สุดลี่ผิงก็ต้องยอมรับความจริงไม่ว่าเธอจะดึงดันสักเพียงใด เธอก็ไม่สามารถกลับมาเต้นรำได้ดังเดิมอีกต่อไป

 

เรื่องย่อน่าสนใจอื่นๆ

Our Networks

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33 HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28 SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13 Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • ThaiTV3 Application

    ThaiTV3

    ThaiTV3 Application IOS ThaiTV3 Application Android