Thaitv3.com
Click to link CH3 on Facebook Click to share this post on Twitter
หน้าแรก » ละครช่อง3 » ดาวเกี้ยวเดือน

ละครดาวเกี้ยวเดือน

ดาวเกี้ยวเดือน
Click to share this post on Facebook
ออกอากาศ: 29 สิงหาคม 2556 นำแสดงโดย: อธิชาติ ชุมนานนท์ , เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ , กรุณ ซอโสตถิกุล , กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล , บทละครโดย: รอมแพง อำนวยการผลิตโดย: บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย: ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ คะแนนนิยม: คะแนน
++ เมื่อสาวมั่นสุดสวย นึกอยากมีลูกแต่ไม่อยากมีสามี แล้วอย่างนี้ ... จะมีวิธีใด ที่ทำให้เธอได้สมหวัง ? ++ ประกายดาว (เจนี่) ช่างภาพสาวสวยวัย 32 ปี มีนิสัยรักเด็กมาก ๆ แต่มีอาการเบื่อหน่ายผู้ชาย เพราะเคยมีประสบการณ์ความรักที่ล้มเหลว แต่เธอก็ยังสามารถรักษา “ความจิ้น” เอาไว้ได้สมกับเป็นหญิงไทย [ เรื่องย่อละครทั้งหมด ] [ บทละครทั้งหมด ]
 
 
ดาวเกี้ยวเดือน ++ เมื่อสาวมั่นสุดสวย นึกอยากมีลูกแต่...
ละครเก่า
ลูกไม้ของพ่อ : ใต้ร่มใบภักดิ์ ++ ความอิ่มเอมของหัวใจ ยิ่งใหญ่กว่าอำน...
หวานใจกับนายจอมหยิ่ง ++ เมื่อแก๊งค์สาวดาวคหกรรม เข้ามาปรุงร...
มณีสวาท ++ ชาติภพแต่ปางบรรพก็มิอาจกั้น รอยแค้น...
หงส์สะบัดลาย ++ เมื่อ สองหัวใจรัก พร้อมมอบให้ เธอจะ...
ดอกอ้อ สายขวัญ สายขวัญ ถูก คุณนายสายจิตต์ ผู้เป็นแม่ ...

บทละครเรื่องดาวเกี้ยวเดือน

ชื่อตอน วันพุธ ที่ 11 กันยายน 2556

จันทรภานุ หญิงนิ่ม ออกมาพร้อมกับประกายดาว
หญิงนิ่ม        พี่ดาวมีเพื่อนเป็นเจ้าชายโมนาโคจริงเหรอคะ
ประกายดาวอมยิ้ม      ไม่จริงหรอกค่ะ พี่ก็โม้ไปงั้นแหละ
จันทรภานุ    คุณนี่ปั้นน้ำเป็นตัวได้เก่งจริงๆ
ประกายดาว    ชื่นชมฉันเหรอคุณชาย
จันทรภานุ        ผมไม่ได้ชื่นชม ผมว่าผมชักจะกลัวๆคุณซะแล้ว เพราะไม่รู้ว่าเรื่องที่คุณพูด อันไหนคือเรื่องจริง อันไหนคือเรื่องโกหก
ประกายดาว    มันก็ต้องแล้วแต่สถานการณ์ค่ะ ฉันไม่ใช่คนโกหกพร่ำเพรื่อ
หญิงนิ่ม        อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิคะ ยังไม่พ้นประตูวังเลย เดี๋ยวหม่อมป้ากับคุณนันเห็นเข้าจะยุ่ง
จันทรภานุมองประกายดาวแบบไม่ค่อยไว้ใจ
หญิงนิ่ม        เดี๋ยวหญิงไปส่งพี่ดาวที่บ้านนะคะ
ประกายดาว    ไม่ต้องหรอกค่ะ พี่กลับแท็กซี่เอง
หญิงนิ่ม        ได้ไงคะ หญิงไปรับ ก็ต้องไปส่ง หญิงไปนะคะพี่ชาย
จันทรภานุพยักหน้า ประกายดาวมองจันทรภานุแล้วก็เชิดใส่ก่อนจะเดินออกไปกับหญิงนิ่ม จันทรภานุส่ายหัว แต่ก็อดยิ้มในความฉลาดของประกายดาวไม่ได้

หญิงมาส่งประกายดาวที่คอนโด
ประกายดาว    ขอบคุณคุณหญิงนะคะที่มารับแล้วก็มาส่งพี่
หญิงนิ่ม        หญิงเต็มใจอยู่แล้วค่ะพี่ดาว
แล้วสองสาวก็หันไปเจอพงศ์จันทรยืนอยู่ หญิงนิ่มหุบยิ้มทันที พงศ์จันทร์เดินแทรกกลางระหว่างประกายดาวกับหญิงนิ่ม ทำเหมือนหญิงนิ่มไม่ได้อยู่ตรงนั้น ทำให้หญิงนิ่มไม่พอใจ
พงศ์จันทร        สวัสดีครับคุณดาว ผมมารอคุณดาวครึ่งชั่วโมงแล้วนะครับ
หญิงนิ่ม พูดแทรกทันที      “แล้วใครใช้ให้มารอล่ะ”
พงศ์จันทร        เอ๊ะ เสียงอะไร? คุณดาวได้ยินมั๊ยครับ     ประกายดาวเหวอ หญิงนิ่มหัวเสีย จับไหล่พงศ์จันทรให้หันมา
พงศ์จันทร ทำเป็นเพิ่งเห็น     “อ้าวคุณหญิงนิ่ม มาด้วยเหรอครับ ผมไม่ยักเห็น”
ประกายดาวเห็นบรรยากาศเริ่มมาคุก็เลยรีบพูด
ประกายดาว    คุณพงศ์มาหาดาวทำไมคะ
พงศ์จันทร        มาเพราะคิดถึงน่ะสิครับ
หญิงนิ่ม        อ้วกกกก     พงศ์จันทรหันไปมองหญิงนิ่มไม่พอใจ
หญิงนิ่ม        อุ๊ย ขอโทษค่ะ เพิ่งทานอาหารมาอิ่มๆก็เลยรู้สึกพะอืดพะอมเหมือนอาหารไม่ย่อย
พงศ์จันทร        นี่คุณดาวทานข้าวมาแล้วเหรอครับ ว้าแย่จัง ผมว่าจะชวนคุณดาวไปหาอะไรทาน แต่ไม่เป็นไรครับ เราไปหาอะไรเล่นๆทานก็ได้
หญิงนิ่ม        พี่ดาวคงทานอะไรไม่ลงหรอกค่ะ เพราะอิ่มทั้งท้องอิ่มทั้งใจ........ เมื่อครู่..พี่ดาวไปทานข้าวกับพี่ชายและหม่อมแม่ของพี่ชายที่วังมาค่ะ…ยังสำลักความสุขไม่หายเลยนะคะเนี่ย 
หญิงนิ่มยิ้มหน้าเป็นทำให้พงศ์จันทรหัวเสีย
ประกายดาว    คุณพงศ์คะ...วันนี้ดาวอิ่มจริงๆ ไว้โอกาสหน้านะคะ
หญิงนิ่มอมยิ้มขำ พงศ์จันทรหน้าแตกเพล้ง แต่ต้องฝืนยิ้ม
พงศ์จันทร        ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้ ถึงจะมีมาร.. มาผจญ แต่ก็ไม่สามารถขัดขวางไม่ให้ผมเจอกับคุณดาวได้หรอกครับ
พงศ์จันทรหันไปมองหญิงนิ่มท้าทาย หญิงนิ่มจ้องกลับ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน      

หญิงนิ่มขึ้นไปส่งประกายดาวที่ห้องพัก
หญิงนิ่ม        นายเพลบอยนี่ตื้อพี่ดาวชะมัด พี่ดาวไม่รำคาญบ้างเหรอ
ประกายดาว    ก็ไม่นะคะ
หญิงนิ่ม        พี่ดาวนี่ใจดีจริง ถ้าเป็นหญิง หญิงไล่ตะเพิดไปนานแล้ว รู้ทั้งรู้ว่าพี่ดาวเป็นแฟนกับพี่ชาย ก็ยังมาเซ้าซี้ หญิงไม่ไว้ใจเค้าเลย
ประกายดาว    ความจริงคุณพงศ์ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเท่าไหร่หรอกค่ะ ถ้าคบเป็นเพื่อนก็พอไหว
หญิงนิ่ม        แน่ใจเหรอคะพี่ดาว เค้าเป็นทั้งปลาไหลเป็นทั้งจิ้งจกที่ปรับตัวได้ตามสภาพ ผู้หญิงคนไหนชอบเค้า คงกระอักเลือดตายวันล่ะหลายรอบ
ประกายดาว    คุณหญิงนี่ก็ปากจัดเหมือนกันนะคะเนี่ย
หญิงนิ่ม        แหม..ก็คนมันโมโหนี่คะ หญิงพูดตามตรงเลยนะคะว่าหญิงอยากให้พี่ดาวเป็นแฟนกับพี่ชายจริงๆ
ประกายดาวกำลังดื่มน้ำถึงกับสำลัก     “ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะคุณหญิง”
หญิงนิ่ม        ของแบบนี้มันก็ไม่แน่นะคะ ทีสิงโตกับเสือยังผสมพันธุ์กันได้เลย
ประกายดาวยิ้มแหยพูดไม่ออก ได้แต่ดื่มน้ำอักๆๆ       

หญิงนิ่มเดินกับเพื่อนภายในชอปปิ้งเซนเตอร์  แล้วก็ชะงักเห็นพงศ์จันทรทานข้าวคนเดียว ก็ยิ้มมุมปาก แล้วหันไปทางเพื่อน
หญิงนิ่ม        เธอไปก่อน เดี๋ยวฉันตามไป   เพื่อนพยักหน้าแล้วเดินออกไป หญิงนิ่มเดินเข้ามาในร้านอาหาร
หญิงนิ่ม        ทานข้าวคนเดียวเหงามั๊ยคะ
พงศ์จันทรเงยหน้าเห็นหญิงนิ่มก็เซ็ง
พงศ์จันทร        สำหรับผม ผู้หญิงมีความสวยกันทุกคน อาจจะสวยจากภายใน ไม่ใช่ภายนอก แต่สำหรับคุณ ผมดูยังไงก็ไม่สวย แถมยังชอบทำให้ผมซวยอีกต่างหาก
หญิงนิ่มฉุนกึก      นี่!! ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้มาก่อน
พงศ์จันทร        ก็เคยซะจะได้ชิน ผมขออนุญาตทานอาหารอย่างสงบต่อนะครับ
พงศ์จันทรไม่สนใจ ก้มหน้าทานข้าว หญิงนิ่มหัวเสียมากๆ ทำอะไรไม่ได้ จำต้องเดินออกไป แล้วก็เห็นพนักงานกำลังถือถาดวางเครื่องดื่มเดินมา หญิงนิ่มมองสงสัย
หญิงนิ่ม        โทษนะ ของโต๊ะไหน?   พนักงานหันไปทางโต๊ะพงศ์จันทร
พนักงาน        โต๊ะของคุณผู้ชายท่านนั้นครับ
หญิงนิ่มหน้าร้าย      ขอฉันยืมแป๊บนึงสิ
พนักงานลำบากใจ หญิงนิ่มหยิบเงินออกมายื่นให้พนักงาน พนักงานมองสนใจ เลยยื่นถาดให้หญิงนิ่ม หญิงนิ่มลอบมองพงศ์จันทรหน้าเจ้าเล่ห์ เอาถาดเครื่องดื่มมาวางบนโต๊ะที่ว่างอยู่ หยิบเกลือมาเปิดฝาแล้วก็เทพรวดลงไปจนหมดขวด พนักงานถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อก
หญิงนิ่มเอาช้อนบนโต๊ะขึ้นมาคนๆๆ แล้วก็หันไปส่งถาดคืนให้พนักงาน 
หญิงนิ่ม        ขอบใจ
หญิงนิ่มเดินออกไป พนักงานมองเครื่องดื่มสีหน้าหวั่นไหวมาก แล้วก็เอาเครื่องดื่มมาให้พงศ์จันทร์ แล้วก็รีบเดินออกไปทันที พงศ์จันทรไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร หันมายกแก้วขึ้นดื่ม แล้วก็พ่นพรวดน้ำออกมา ทำให้ลูกค้าและพนักงานหันมามองเป็นตาเดียว พงศ์จันทรหน้าแย่สุดๆ
พงศ์จันทร        ทำไมมันเค็มเป็นน้ำเกลืองี้วะ?
พงศ์จันทรหันไปเห็นพนักงานที่เป็นคนนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ พนักงานรีบหลบตา พงศ์จันทรมองสงสัย
หญิงนิ่มเดินสีหน้าอารมณ์ดีมาตามทาง แล้วก็ต้องเบรคเอี๊ยดเมื่อเห็นพงศ์จันทรยืนอยู่ หญิงนิ่มตกใจมาก
หญิงนิ่ม        นายมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง หรือว่า นายตามฉันมา!
พงศ์จันทร        แล้วผมจะตามคุณมาเรื่องอะไร?!
หญิงนิ่มเผลอพูด     ก็เรื่องน้ำ..
พงศ์จันทร        เป็นคุณจริงๆ เอาเกลือใส่ลงในน้ำให้ผมดื่ม ปากผมเกือบแหกแล้วมั๊ยล่ะ
หญิงนิ่มทำหน้าตาย  นายพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ
พงศ์จันทรเดินเข้าหา หญิงนิ่มรีบถอยหลังจนไปติดกำแพง พงศ์จันทรยืนตรงหน้าหญิงนิ่มในระยะประชิดพร้อมกับเอามือยันกำแพงไว้สองข้าง
พงศ์จันทร        รสชาติน้ำดื่มผสมเกลือของคุณ ยังอยู่ในปากผมอยู่เลย อยากลองชิมดูมั๊ยว่ามันเค็มขนาดไหน
พงศ์จันทรแกล้งยื่นหน้าจะจูบ หญิงนิ่มหน้าตาตื่นตระหนก รีบหดหัวหลบ ทำให้พงศ์จันทรจูบเข้ากับกำแพงเต็มๆ พงศ์จันทรหันขวับด้วยความโมโห
หญิงนิ่ม        นายนี่มันเป็นไอ้โรคจิตชัดๆ
พงศ์จันทร        ถ้าผมเป็นไอ้โรคจิต คุณก็เป็นเหมือนกัน คุณแกล้งผมทำไมห๊ะคุณหญิง!!
หญิงนิ่ม        ก็นายอยากมายุ่งกับพี่ดาวทำไม?
พงศ์จันทร        แล้วทำไมผมจะยุ่งกับคุณดาวไมได้!
หญิงนิ่ม        พี่ดาวมีแฟนแล้ว
พงศ์จันทร        มีแต่คุณเท่านั้นแหละที่พูดว่าคุณดาวเป็นแฟนกับคุณชาย ผมยังไม่ได้ยินคุณดาวพูดซักคำ
หญิงนิ่มเงียบไป สีหน้าดูมีพิรุธ จนพงศ์จันทรสงสัย
พงศ์จันทร        ทำไมคราวนี้ไม่เถียง... หรือว่า ระหว่างคุณดาวกับคุณชายมีอะไร... หรือว่า..เค้าไม่ใช่แฟนกันจริงๆ
หญิงนิ่มร้อนตัวตื่นตูมจนผิดปกติ   เค้าเป็นแฟนกัน!!
พงศ์จันทร        โกหกมันบาปนะครับคุณหญิง ผมไม่อยากเห็นคุณตกนรกแล้วต้องโดนตัดลิ้นขาด
หญิงนิ่ม        นายนั่นแหละจะโดนตัดลิ้นขาด ฉันไม่คุยกับนายแล้ว
หญิงนิ่มทำฮึดฮัดกลบเกลื่อนแล้วก็รีบออกไป พงศ์จันทรหันไปมองตามด้วยความสงสัย พร้อมกับลูบคาง
พงศ์จันทร        มันต้องมีอะไรแน่ๆ
     
ฟิตเนสยามบ่าย
จันทรภานุกับอภิเชษฐ์กำลังเล่นเวด..อภิเชษฐ์หันมา
อภิเชษฐ์        ฟังที่แกเล่ามา แสดงว่าคุณประกายดาวนี่ก็แสบไม่ใช่เล่น ถึงทำให้หม่อมแม่แกจุกได้
จันทรภานุยิ้มแล้วก็ยิ้มค้างอยู่อย่างนั้น จนอภิเชษฐ์สงสัย
อภิเชษฐ์        แกยิ้มไร?
จันทรภานุ        คิดถึงคุณดาวน่ะ
อภิเชษฐ์        ฮั่นแน่..อย่าบอกนะว่าชอบเค้า
จันทรภานุรีบหุบยิ้มทันที      “ไม่มีทาง! ยังไงฉันก็ไม่มีวันชอบเค้า เราต่างกันมาก”
อภิเชษฐ์        ชาย..แกก็โสดมาหลายปีแล้ว เมื่อไหร่จะเปิดโอกาสให้ตัวเองซักที หรือว่าแกยังคิดถึง..
จันทรภานุหันขวับมองอภิเชษฐ์ อภิเชษฐ์อึ้ง
อภิเชษฐ์        ขอโทษ..ฉันไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้
จันทรภานุเครียดขึ้นมาทันที

คืนนั้นจันทรภานุยืนก้มมองรูปถ่ายใบเดิม ที่ถ่ายคู่กับแพท

บริเวณตึกของมหาวิทยาลัยในกรุงลอนดอน
...แพทกำลังยืนหน้าเศร้าอยู่ จันทรภานุเห็นแพทก็รีบเดินมาหาสีหน้ายิ้มแย้ม
จันทรภานุ        แพทครับ แพทมีอะไรจะคุยกับผม
แพท        แพทได้ทุนไปเรียนโทกับเอกที่อเมริกา
จันทรภานุ        ดีใจด้วยนะแพท
แพท        แพทต้องใช้เวลาเรียนหลายปี ซึ่งไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ 
จันทรภานุ        ถ้ายังไง แพทกลับประเทศไทยพร้อมกับผมก่อนได้มั๊ย ผมอยากให้หม่อมแม่รู้จักกับแพท
แพท        อย่าเลยค่ะชาย...หลังจากเรียนจบ แพทว่าจะทำงานเป็นหมอที่นั่น และอาจจะไม่กลับมาเมืองไทยอีก
จันทรภานุอึ้งมาก       แล้วเรื่องของเราล่ะแพท
แพท        แพทขอโทษนะชาย ชายก็รู้ว่าการได้เป็นหมอคือความฝันของแพท แพทอยากทำความฝันของแพทให้เป็นจริง โดยที่ไม่อยากให้มีอะไรมาทำให้ว่อกแว่ก
จันทรภานุนิ่วหน้า       แพทหมายความว่ายังไง?
แพท        ชายเป็นคนดี แพทเชื่อว่าชายต้องได้เจอคนที่เค้าพร้อมจะดูแลชายและรักชาย
จันทรภานุ        “แพทจะเลิกกับผม?” จันทรภานุน้ำตารื้นขึ้นมา
แพทน้ำตาไหล       แพทขอโทษนะชาย แพทขอโทษ
แพทกอดจันทรภานุแล้วร้องไห้ จันทรภานุน้ำตาไหล..นิ่งไปสามวินาที แล้วก็ดึงแพทออกมา ก่อนจะหันหลังเดินออกไปเลย แพทมองตามจันทรภานุอย่างรู้สึกผิดสุดๆ

จันทรภานุเอามือลูบไปที่รูปหน้าแพท...แววตายังเต็มไปด้วยความคิดถึงมากมาย เอารูปมากอดไว้ หน้าเศร้า 

สองสามวันถัดมา ในร้านทำผม
ภาพข่าวจันทรภานุกับประกายดาวออกงานด้วยกันอยู่ในหนังสือพิมพ์ อรอุมากับรติรสกำลังทำผม  อรอุมาปิดหนังสือพิมพ์ด้วยความโมโห 
อรอุมา        นังประกายดาวนี่มันทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้คนดีดีอย่างคุณชายจันทร์
รติรส        ฉันว่านังนี่มันให้ท่าคุณชายมากกว่า เพราะไม่มีทางที่คนอย่างคุณชายจันทรภานุ นพรัตน์ จะคว้าผู้หญิงกากๆอย่างนังนี่มาเป็นแฟนหรอก
นันทินีกำลังทำผมและได้ยินทุกอย่างที่อรอุมากับรติรสพูด นันทินีสีหน้าครุ่นคิอรอุมากับรติรสกำลังจะออกจากร้าน กลับเจอนันทินีเดินออกมา สองคนชะงักหยุดมอง
นันทินี        ฉันได้ยินคุณสองคนพูดถึงยัยประกายดาว...ฉันมีเรื่องอยากเจรจาด้วย
อรอุมากับรติรสมองหน้านันทินีสงสัย   จากนั้นทั้งสามคนก็ไปนั่งคุยกันต่อที่ร้านกาแฟ
อรอุมา        ใครที่เป็นศัตรูกับนังประกายดาว ก็ถือเป็นเพื่อนเรา
นันทินียิ้มพอใจ
รติรส        มีอะไรให้พวกเราช่วย บอกมาได้เลยค่ะคุณนัน
นันทินี        ฉันต้องการทำให้ยัยนี่ออกไปจากชีวิตคุณชายจันทร์
อรอุมา        คุณมาหาถูกคนแล้ว นังประกายดาวมันเคยเป็นกิ๊กสามีฉัน พอเห็นสามีฉันรวยขึ้น มันก็เลยกลับมาหา ยั่วยวนจนสามีฉันตกหลุมมัน
นันทินี        หมายความว่านังประกายดาวกับสามีของคุณ...
รติรส        นังนั่นเป็นเมียน้อยศิวะค่ะ...เห็นหงิมๆแบบนั้น แต่ร้ายไม่ใช่เล่น คนซื่ออย่างพวกเรา ไม่มีวันตามมันทัน
อรอุมา        ถ้าจะเล่นงานนังนี่ เราต้องคิดตรึกตรองให้ดี เพราะว่ามันไม่ใช่คนโง่
รติรส        ช่วงนี้ฉันกับอรจะช่วยกันหาข้อมูลที่เป็นจุดอ่อนของนังประกายดาวเพื่อเล่นงานมัน ส่วนคุณก็จับตาดูคุณชายจันทร์เอาไว้ให้ดี คุณชายไปไหน คุณต้องไปด้วย อย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด ไม่งั้นนังนั่นมันคาบคุณชายไปรับประทานแน่
นันทินี        ฉันคิดไม่ผิดจริงๆที่มาขอความช่วยเหลือจากพวกคุณ  ยินดีที่เราได้ร่วมงานกัน
อรอุมากับรติรสจับมือนันทนีคนล่ะครั้ง ทั้งสามคนยิ้มร้ายให้กัน

ประกายดาวกำลังล้างรูปขาวดำ...ในถาดน้ำยาเคมี ก่อนจะเอาคีมหนีบรูปขึ้นมาหนีบตากเอาไว้ พลันเสียงมือถือดังขึ้น
ประกายดาว    ค่ะเจ๊พีช... มีงานด่วน ถ่ายรีสอร์ท ที่ไหนคะ 

เจ๊พีชวางสายหันมาทางพงศ์จันทร "น้องดาวตกลงค่ะ"
พงศ์จันทร        เยส! ขอบคุณเจ๊พีชคนสวยมากนะครับ
เจ๊พีช        ไม่ต้องมาปากหวานเอาใจ นี่ถ้าน้องดาวรู้ว่าเจ๊โกหกเพื่อช่วยคุณล่ะก้อ น้องดาวมีเคือง
พงศ์จันทร        ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะรูดซิบปากให้สนิท
เจ๊พีช        เจ๊ไม่เข้าใจ ทั้งๆที่น้องดาวเป็นแฟนกับคุณชายจันทร์ ทำไมคุณพงศ์ถึงยังไม่เลิกชอบน้องดาวอีก
พงศ์จันทร        ผมรู้สึกว่าการเป็นแฟนกันของเค้าสองคน มันดูแปลกๆ เหมือนคนแกล้งทำกันมากกว่า นี่ผมคิดตามสัญชาติญาณของผมนะครับ ผมจะหาทางพิสูจน์ว่าสิ่งที่ผมคิดถูกต้องหรือไม่ ถ้าเค้าเป็นแฟนกันจริงๆ ผมก็จะเลิก แต่ถ้าไม่..ผมก็จะเดินหน้าพิชิตหัวใจคุณดาวมาให้ได้ 
เจ๊พีช        ว้าว!!! 
พงศ์จันทรยิ้มมุมปากร้ายนิดๆ


ประกายดาวเดินมองหาจันทรภานุในแผนกของเล่น
ประกายดาว    นัดเรามาที่แผนกของเล่นทำไม?
ประกายดาวหันไปเห็นจันทรภานุกำลังทำท่าเล็งปืนของเล่น ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ประกายดาวย่องเข้าหาด้านหลัง
ประกายดาว    เล่นคนเดียวสนุกมั๊ยคะ
จันทรภานุหันมาเห็นประกายดาวก็เขินๆ รีบวางปืนลงที่เดิม
จันทรภานุ        มานานเหรอยัง
ประกายดาว    เพิ่งมาถึงค่ะ คุณชายนัดฉันมาที่นี่ทำไม?
จันทรภานุ        ผมต้องมาซื้อของไปแจกเด็กๆ ของเด็กผู้ชายผมซื้อไว้แล้ว แต่ของเด็กผู้หญิง ผมไม่ถนัด เลยอยากให้คุณช่วยเลือก
ประกายดาว    ได้เลยค่ะ คุณมาหาถูกคนแล้ว เพราะว่าฉันรู้ใจเด็กมากที่สุด.. ตามมาเลยค่ะ

ประกายดาวกับจันทรภานุเลือกซื้อของเล่นสำหรับเด็กผู้หญิง ประกายดาวหยิบพวกตุ๊กตาพูดได้ขึ้นมา แล้วกดฟังเสียง ก่อนจะยื่นให้จันทรภานุฟังด้วย สองคนเอาหน้ามาแนบคนล่ะข้างของตุ๊กตา จันทรภานุอมยิ้ม ประกายดาวเหลือบมองเห็นจันทรภานุยิ้มก็เลยยิ้มออกมา
สองคนเดินซื้อของกัน จันทรภานุหันไปดูของที่ชั้น ประกายดาวเห็นหน้ากากผีเลยคว้ามาใส่แล้วสะกิดไหล่จันทรภานุ จันทรภานุหันมา แทนที่จะตกใจกลับหน้านิ่งมาก ประกายดาวหน้าแตกเพล้ง!! เลยถอดหน้ากากออก จันทรภานุส่ายหัวแล้วเดินออกไป ประกายดาวเบ้หน้าไล่หลัง

บุญชูเอาของมาเก็บท้ายรถ จันทรภานุหันมาถามประกายดาว
จันทรภานุ        พรุ่งนี้ฉันจะไปโรงเรียนที่ฉันไปสร้างห้องสมุดให้ ไปด้วยกันนะ
ประกายดาว    ฉันไม่ว่าง ติดงาน
จันทรภานุ        โทรไปแคนเซิลงานสิ
ประกายดาว    ไม่ได้หรอกค่ะ นั่นน่ะรายได้ฉันนะคะ
จันทรภานุ        เค้าให้คุณเท่าไหร่ ผมจะให้เท่านั้น เพราะพรุ่งนี้คุณนันไปด้วย คุณต้องไปช่วยผม
ประกายดาว    ฉันไปด้วยไม่ได้จริงๆค่ะคุณชาย
จันทรภานุ        ถ้างั้นผมให้เพิ่มอีกเท่าหนึ่ง
ประกายดาว    มันไม่เกี่ยวกับเงิน แต่ฉันรับปากเค้าไว้แล้ว สัญญาต้องเป็นสัญญาค่ะ ฉันกลับนะคะ
ประกายดาวหันหลังเดินออกไป จันทรภานุเซ็ง

รีสอร์ทเขาใหญ่
รถแล่นมาจอดตรงหน้าบ้านพักสวยงามสไตล์ยุโรป เจ๊พีชลงจากด้านคนขับ ลงมาพร้อมประกายดาว ทันทีที่ประกายดาวเห็นทิวทัศน์ แววตาก็เป็นประกายด้วยความชื่นชอบทันที
ประกายดาว    สวยมากเลยค่ะเจ๊
ประกายดาวอดใจไม่ไหวต้องเอากล้องขึ้นมาถ่ายรูป เจ๊พีชยิ้ม ไม่นานพงศ์จันทรเดินเข้ามา
พงศ์จันทร        สวัสดีครับ
ประกายดาวชะงักหันไปหาพงศ์จันทรพร้อมกับเจ๊พีช ประกายดาวแปลกใจมาก
ประกายดาว    คุณพงศ์จันทร.!! ทำไมคุณอยู่ที่นี่
พงศ์จันทร        รีสอร์ทของผมนี่ครับ ไม่ให้ผมอยู่ที่นี่ แล้วจะให้ผมไปอยู่ที่ไหน
ประกายดาวชักเอะใจหันไปมองเจ๊พีช
เจ๊พีช        อย่ามองเจ๊ด้วยสายตาแบบนั้นสิคะน้องดาว เจ๊ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น เจ๊แค่รับงานมาให้น้องดาวเฉยๆ
ประกายดาว    ดาวยังไม่ได้ว่าอะไรซักคำ อย่าร้อนตัวสิคะเจ๊...ความจริงคุณโทรหาฉันโดยตรงก็ได้ ทำไมต้องผ่านเจ๊พีช แบบนี้เจตนาดูไม่บริสุทธิ์นะคะ
พงศ์จันทร        ผมก็กลัวคนของคุณดาว เออ คุณชายจันทร์จะเข้าใจผิดน่ะสิครับ ก็เลยให้เจ๊พีชช่วยโทรให้จะดีกว่า พอคุณดาวทำงานเสร็จแล้ว ผมมีโบนัสให้นอกจากค่าตัวคุณดาวด้วยนะครับ
ประกายดาว    อะไรคะ?
พงศ์จันทร์        ผมรู้จากเจ๊พีชว่าคุณดาวชอบปีนเขามาก ผมเองก็เป็นนักปีนเขาตัวยงคนหนึ่งเหมือนกัน ผมจะพาคุณดาวไปปีนเขาครับ
ประกายดาว    ถ้างั้นค่าตัวฉัน ไม่ต้องให้ก็ได้ รีบทำงานกันเถอะค่ะ แค่ฟังก็อยากไปจะแย่แล้ว
พงศ์จันทรยิ้มและผายมือให้ ประกายดาวเดินออกไป พงศ์จันทรหันมาตีมือกับเจ๊พีช แล้วก็เดินตามประกายดาวออกไป 

พงศ์จันทรพาประกายดาวกับเจ๊พีช ชมรีสอร์ท
พงศ์จันทร        รีสอร์ทของผมจะเปิดบริการเดือนหน้า ผมอยากเอารูปมาลงโบรชัวร์ อินเตอร์เน็ต โดยเน้นการอยู่อาศัยกับธรรมชาติ นอกจากรีสอร์ทแล้ว ผมก็มีร้านอาหารที่อยู่ด้านติดถนนใหญ่ ซึ่งตอนนี้ผมเปิดให้บริการแล้ว..
ประกายดาวพยักหน้า แล้วก็เอายกกล้องขึ้นมาเล็งมุมไปรอบๆก่อน พงศ์จันทรมองประกายดายแววตามีความหมาย

โรงเรียนใกล้กับเขาใหญ่
ครูใหญ่เดินออกมากับหม่อมสุรีย์ จันทรภานุ หญิงนิ่ม และนันทินี โดยมีนักข่าวคอยถ่ายรูปเก็บภาพเอาไว้ตลอดเวลา
ครูใหญ่        ต้องขอบคุณหม่อมสุรีย์กับคุณชายจันทร์เป็นอย่างมาก ที่กรุณามาสร้างห้องสมุดให้กับทางโรงเรียนของเรา แถมยังมีของมาแจกให้เด็กๆตั้งมากมาย
จันทรภานุ        เด็กไทยสมัยนี้ไม่ค่อยอ่านหนังสือ ถ้าผมสามารถเป็นหนึ่งคนที่จะช่วยพวกเค้าได้ ผมก็เต็มใจที่จะทำครับ
นันทินีปรบมือเสียงดัง    “คุณชายของนัน ช่างมีน้ำใจจริงๆ”   หญิงนิ่มเบ้หน้า ส่วนคุณชายทำหน้าไม่ถูก   “นันว่าเรามาถ่ายรูปร่วมกันดีกว่าค่ะ พี่นักข่าวคะ”
นักข่าว        ไม่ทราบว่างานนี้..ทำไมคุณประกายดาวแฟนคุณชายจันทร์ถึงไม่ได้มาด้วยล่ะครับ
แป่ว ป่อย นันทินีหน้าแตกเพล้ง! เหล่มองหน้ากันหม่อมสุรีย์ หญิงนิ่มอดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้
จันทรภานุ        เออ..คุณดาวเธอไม่ว่างน่ะครับ เธอติดงาน ถ่ายรูปกันดีกว่าครับแม่
นักข่าวเตรียมตัวตั้งกล้อง นันทินีเจ้ากี้เจ้าการจัดตำแหน่ง หญิงนิ่มรีบมายืนติดกับจันทรภานุ แล้วก็หันไปทางนันทินี
หญิงนิ่ม        ขอโทษนะคะคุณนัน..หญิงกลัวพี่ดาวจะเข้าใจผิด คุณนันไปยืนข้างหม่อมป้าก็แล้วกันนะคะ
นันทินีไม่กล้า ได้แต่ฝืนยิ้มออกมา แล้วไปยืนข้างหม่อมสุรีย์ด้วยความจำทน 

จันทรภานุหันมาทางหญิงนิ่มสีหน้าสุดเซ็ง
จันทรภานุ        พี่จะไม่ไหวแล้วนะน้องหญิง คุณนันพยายามที่จะเข้ามาเกาะแกะพี่ไม่หยุด
หญิงนิ่ม        หญิงเห็นแล้วค่ะ น่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น “ตุ๊ก” มากกว่า
จันทรภานุ        ตุ๊กอะไรคะ?
หญิงนิ่ม        “ตุ๊กแกยังไงล่ะคะ”  จันทรภานุอดยิ้มออกมาไม่ได้ “ถึงชอบเกาะนัก นี่คงอยากทำให้ตัวเองเป็นข่าวกับพี่ชาย หญิงว่าพี่ชายโทรตามพี่ดาวมาดีกว่า”
จันทรภานุ    พี่บอกแล้วว่าเค้าติดงาน
หญิงนิ่ม        พี่ชายก็ลองพูดกับพี่ดาวดีดีสิคะ อย่าไปออกคำสั่ง
จันทรภานุ        แล้วเค้าจะมาทันเหรอ
หญิงนิ่ม        เขาใหญ่แค่เนี้ย ขับรถไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงค่ะ
จันทรภานุพยักหน้า แล้วก็เอามือถือออกมากดโทรออก  ประกายดาวกำลังถ่ายภาพมุมต่างๆ ของรีสอร์ท ด้วยท่าทางที่ทะมัดทะแมง พงศ์จันทรมองและยิ้มด้วยความปลาบปลื้มมากๆ
พลันเสียงมือถือประกายดาวดังขึ้น เจ๊พีชที่สะพายกระเป๋ากล้องให้ประกายดาว เปิดกระเป๋าหยิบมือถือออกมา
เจ๊พีช        คุณชายจันทร์โทรมา
พงศ์จันทรได้ยิน ก็หันไปมองพลางครุ่นคิด "ผมเอาไปให้คุณดาวเองครับ"
เจ๊พีช        ขอบคุณนะคะ
พงศ์จันทรเอามือถือประกายดาวมาแล้วก็เดินออกไปหาประกายดาว แต่จริงๆพงศ์จันทรกดตัดสายทิ้ง แล้วปิดเครื่องไปเลย พงศ์จันทรยิ้มสบายใจ
จันทรภานุวางสายแล้วหันมาทางหญิงนิ่ม
จันทรภานุ        คุณดาวไม่รับโทรศัพท์ แล้วก็ปิดเครื่องไปเลย
หญิงนิ่ม        สงสัยพี่ดาวกำลังทำงาน
จันทรภานุถอนใจ ระหว่างนั้นนันทินีเดินมาหา
นันทินี        คุณชายขา...หม่อมแม่ให้นันมาตามค่ะ เรากำลังจะกลับกันแล้ว
นันทินีจะเข้ามาควงจันทรภานุแต่เจอหญิงนิ่มขวาง..หญิงนิ่มควงแขนจันทรภานุแล้วเดินออกไป ทำให้นันทินีโมโห
จันทรภานุ หญิงนิ่ม นันทินีเดินออกมาเจอหม่อมสุรีย์รออยู่กับนักข่าวที่รถตู้
หม่อมสุรีย์        เดี๋ยวเราไปหาอะไรทานก่อนกลับกรุงเทพนะลูก...เชิญน้องๆด้วยนะคะ มื้อนี้ฉันจะเป็นเจ้ามือให้เอง
นักข่าวยิ้มรับ จันทรภานุขึ้นรถ หญิงนิ่มรีบเอาตัวกันไม่ให้นันทินีขึ้นไปนั่งกับจันทรภานุ นันทินีจำต้องนั่งข้างหม่อมสุรีย์ รถตู้แล่นออกไป

ประกายดาวกดเลื่อนภาพในกล้องที่เพิ่งถ่ายเสร็จให้พงศ์จันทรดู แต่พงศ์จันทรไม่ได้มองรูป เอาแต่มองหน้าประกายดาว
ประกายดาว    รูปโอเคมั๊ยคะคุณพงศ์
พงศ์จันทร        สวยครับ
เจ๊พีชเห็นพงศ์จันทรมองประกายดาวก็รู้ทัน "รูปสวยหรือคนสวยกันแน่คะคุณพงศ์"
ประกายดาวหันไปก็ชะงักเห็นพงศ์จันทรมองระยะใกล้
พงศ์จันทร        สวยทั้งคนสวยทั้งรูปนั่นแหละครับเจ๊พีช
เจ๊พีช        ว๊าย!!! เจ๊ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย
ประกายดาวทำหน้าไม่ถูก พงศ์จันทรยิ้มๆ
พงศ์จันทร        นี่ก็บ่ายแล้ว คุณดาวกับเจ๊พีชคงหิวแย่ ให้ผมเลี้ยงนะครับ
เจ๊พีช        ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ
พงศ์จันทรผายมือ ประกายดายจะสะพายกระเป๋ากล้อง พงศ์จันทรรีบเข้ามาคว้าเอาไว้
พงศ์จันทร        ผมถือให้ครับ
ประกายดาว    ไม่ต้องหรอกค่ะ
พงศ์จันทร        เถอะครับ
ประกายดาวเลยยอมให้พงศ์จันทรถือให้ แล้วก็เดินไปกับเจ๊พีช พงศ์จันทรเอามือถือประกายดาวออกมากดเปิดเครื่อง แล้วก็ใส่ลงในกระเป๋ากล้องตามเดิม ก่อนจะเดินตามออกไป        

จันทรภานุ หญิงนิ่ม หม่อมสุรีย์ นันทินี นั่งทานอาหารกัน
นันทินีตักอาหารให้     ทานเยอะๆนะคะคุณชาย
หญิงนิ่ม        พี่ชายคะ หญิงขอชิ้นที่คุณนันให้นะคะ ชิ้นมันใหญ่ดี
นันทินีหน้าตึงขึ้นมาทันที
หม่อมสุรีย์        หญิงนิ่มอย่าเสียมารยาทสิ นั่นมันของพี่ชายเค้า
จันทรภานุ        ให้น้องเถอะครับหม่อมแม่ คุณนันไม่ว่าอะไรหรอก จริงมั๊ยครับ
นันทินีได้แต่ยิ้มอย่างพูดไม่ออก แล้วประกายดาว พงศ์จันทร เจ๊พีชก็เดินเข้ามาในร้าน จันทรภานุเงยหน้าเห็นก็ชะงัก ไม่พอใจประกายดาว รีบสะกิดหญิงนิ่ม หญิงนิ่มหันไปมองตามก็ตกใจ
หญิงนิ่ม        ทำไมพี่ดาวมากับนายพงศ์จันทร?
พนักงานเดินนำประกายดาว พงศ์จันทร เจ๊พีชไปนั่งอีกด้านหนึ่ง จันทรภานุกับหญิงนิ่มมัวแต่มองจนนันทินีแปลกใจ หันไปมองตามแต่ไม่มีอะไร
นันทินี        มองอะไรกันคะ
จันทรภานุ        เออ..ไม่มีอะไรครับ หม่อมแม่ครับ ผมนึกได้ว่าต้องโทรไปสั่งงานลูกน้อง ขอตัวซักครู่นะครับ
จันทรภานุออกไปด้วยกัน หม่อมกับนันทินีไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร

พนักงานเอาไวน์มาเสิร์ฟให้ประกายดาว พงศ์จันทร เจ๊พีช
พงศ์จันทร        ไม่ทราบว่าคุณดาวกับคุณชายเป็นแฟนกันได้ยังไง...ผมจำได้ว่าผมเจอคุณดาวก่อนไปฮ่องกงไม่นาน หลังจากนั้นไม่กี่วัน คุณก็เป็นแฟนกับคุณชายซะแล้ว
เจ๊พีช        เออนั่นสิน้องดาว พี่ก็อยากรู้
ประกายดาว    ...อ่า...เรื่องความรัก บางทีมันก็ไม่ต้องใช้เวลานานหรอกนะคะ
เจ๊พีช        อืม..มันก็จริง บางคนเจอปุ๊บก็รักปั๊บ เหมือนอย่างพี่ไง
เจ๊พีชปรายตามองพนักงานคนนึงแล้วส่งจูบให้ พนักงานขนลุกซู่รีบเดินออกไป
พงศ์จันทร        ไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าคุณดาวกับคุณชายรู้จักกันแค่ไม่กี่วันก็ตกลงเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่ใครๆเค้าก็รู้กันว่าคุณชายเลือกมากแค่ไหน แปลกครับ แปลกมากจริงๆ
ประกายดาวเริ่มซีด ไปไม่ถูก พงศ์จันทรมองอย่างจับสังเกตแล้วประกายดาวก็ทนไม่ไหว
ประกายดาว    ดาวขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ
ประกายดาวรีบเดินออกไปทันที
พงศ์จันทร        ผมว่าคุณดาวกับคุณชาย ไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกเจ๊ งานนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ และผมต้องหาความจริงให้ได้ 


ประกาวดาวออกมาจากห้องน้ำ
ประกายดาว    ซักไม่หยุด เกือบหลุดแล้วมั๊ยเรา เฮ้อ
แล้วประกายดาวก็ต้องสะดุ้งโหยงเพราะเจอจันทรภานุยืนอยู่
ประกายดาว    คุณชายจันทร์!!!
จันทรภานุ        มิน่า..ว่าทำไมผมโทรหาแล้วถึงไม่รับสาย แถมยังปิดเครื่อง
ประกายดาว    ฉันมาทำงาน
จันทรภานุ        แน่ใจว่ามาทำงาน ไม่ใช่ว่ามาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่นจนลืมหน้าที่ของตัวเอง
ประกายดาย    หน้าที่อะไร ?
จันทรภานุ        คุณแสดงเป็นแฟนผมอยู่นะคุณดาว คุณลืมไปแล้วเหรอไง เพราะฉะนั้นคุณไม่ควรทำประเจิดประเจ้อกับคนอื่น ถ้าใครเห็นเข้า แล้วไปบอกหม่อมแม่ แผนทุกอย่างของผมก็พังไม่เป็นท่ากันพอดี ประกายดาวถึงกับพูดไม่ออก

หม่อมสุรีย์แปลกใจ
หม่อมสุรีย์        ทำไมชายจันทร์ไปโทรศัพท์นานจัง
นันทินี        นันไปตามเองค่ะ
หญิงนิ่ม        ไม่ต้อง!  หญิงไปตามพี่ชายเอง พี่นันอยู่กับหม่อมป้าเถอะค่ะ
หญิงนิ่มรีบลุกเดินออกไป

พงศ์จันทรหันไปทางเจ๊พีชที่กำลังกินด้วยความเอร็ดอร่อย
พงศ์จันทร        ผมไปดูคุณดาวก่อนนะครับ หายไปนานแล้ว
เจ๊พีช        นี่ถ้าพี่ไม่ติดว่าอร่อย พี่จะไปตามให้นะคะเนี่ย
พงศ์จันทรยิ้มๆแล้วก็ลุกเดินออกไป

พงศ์จันทรเดินมากำลังจะเลี้ยวก็ชนกับหญิงนิ่มที่เลี้ยวออกมาพอดีเหมือนกัน หญิงนิ่มตกใจ
หญิงนิ่ม        ว๊าย!
หญิงนิ่มทำท่าจะล้ม พงศ์จันทรรีบประคองรับเอาไว้ ทันทีที่หญิงนิ่มกับพงศ์จันทรเห็นหน้ากันก็ตกใจ หญิงนิ่มรีบผละออกห่าง พงศ์จันทรก็รีบปล่อย
พงศ์จันทร        คุณหญิงนิ่ม! คุณมาที่นี่ได้ยังไง
หญิงนิ่ม        แล้วทำไมฉันถึงมาไม่ได้ 
พงศ์จันทร        คุณมากับใคร
หญิงนิ่ม        มากับพี่ชาย แล้วตอนนี้พี่ชายก็อยู่กับพี่ดาว 
พงศ์จันทรอึ้ง กำลังจะเดินไป หญิงนิ่มรีบขวาง
หญิงนิ่ม        จะไปไหน?
พงศ์จันทร        ไม่ใช่เรื่องของคุณ
หญิงนิ่ม        ฉันไม่ให้คุณไป
หญิงนิ่มกางแขน แอ่นอกขวาง พงศ์จันทรมองหญิงนิ่มไม่พอใจ

หม่อมสุรีย์หันไปทางนันทินี   “หญิงนิ่มก็หายไปกับชายจันทร์อีกคน”
นันทินี        “นันไปดูให้ค่ะ”  นันทินีลุกเดินออกไป

ประกายดาวยังอยู่กับจันทรภานุ
ประกายดาว    ฉันขอโทษก็แล้วกันคุณชาย ฉันไม่ได้นึกถึงข้อนั้นจริงๆ ฉันจะไม่ทำอีกก็แล้วกัน ขอตัวก่อนนะคะ
จันทรภานุ        ขอตัวกลับไปนั่งกับผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ?  คุณ-ห้าม-ไป!
นันทินีเดินมาเห็นจันทรภานุกับประกายดาวก็ตกใจมากรีบหาที่หลบแล้วแอบดู
นันทินี        ยัยประกายดาว!!
นันทินีเห็นท่าทางเหมือนทะเลาะกันพยายามจะฟัง..
นันทินี        พูดอะไรกัน ไม่ได้ยินเลย

ประกายดาว    เอ๊ะคุณชาย..ฉันไม่ใช่แฟนจริงๆของคุณ ไม่ต้องมาทำหึงหรอกน่า
จันทรภานุ        ผมไม่ได้หึง! แต่หม่อมแม่กับคุณนันอยู่ที่นี่ด้วย เพราะฉะนั้นนับตั้งแต่วินาทีนี้คุณคือแฟนผม
ประกายดาว    งั้นก็ให้ฉันไปบอกคุณพงศ์จันทรก่อน อยู่ๆหายตัวไป มันเสียมารยาท
ประกายดาวไม่สนใจรอคำตอบ เดินออกไปเลย จันทรภานุหัวเสียรีบเดินตามไป นันทินีหลบผลุบสีหน้าครุ่นคิด
นันทินี        ท่าทางเหมือนกำลังทะเลาะกัน   นันทินียิ้มร้าย อย่างมีแผนการ

นันทินีรีบเดินมาหานักข่าว
นันทินี        พี่ๆนักข่าวคะ..
นันทินีกระซิบ..นักข่าวตาโต หูผึ่งรีบลุกเดินออกไป หม่อมสุรีย์หันมาเห็นก็แปลกใจ
หม่อมสุรีย์        “มีอะไรเหรอหนูนัน”  นันทินียิ้ม ไม่ตอบ

จันทรภานุจับแขนประกายดาวเอาไว้ ประกายดาวหันมา
จันทรภานุ        ผมจะไปบอกเพื่อนของคุณเอง คุณไม่ต้องไป
ประกายดาว    ได้ไงคุณชาย ฉันมาทำงานให้เค้า ฉันก็ต้องเป็นฝ่ายไปบอกเค้าด้วยตัวเอง
จันทรภานุ        ผมบอกว่าไม่ต้อง! ฟังไม่รู้เรื่องเหรอ
ประกายดาว    คุณต่างหากที่ไม่รู้เรื่อง มีเหตุผลหน่อยได้มั๊ยคะ
ประกายดาวแกะมือจันทรภานุออกแล้วเดินออกไปทันที ก็เจอกับหญิงนิ่มที่ยืนขวางพงศ์จันทรอยู่
หญิงนิ่ม        ฉันไม่ให้นายไป
จันทรภานุ        หญิงนิ่ม..
หญิงนิ่มหันไปทางจันทรภานุ พงศ์จันทรรีบเดินไปหาประกายดาวทันที หญิงนิ่มหัวเสีย
พงศ์จันทร        สวัสดีครับคุณชายจันทร์
จันทรภานุ        สวัสดีครับคุณพงศ์จันทร 
นักข่าวแอบอยู่กำลังถ่ายรูปประกายดาวที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างจันทรภานุกับพงศ์จันทร นันทินีกับหม่อมสุรีย์แอบดูอยู่ด้วย
จันทรภานุ        เจอคุณก็ดีแล้ว เผอิญว่าคุณดาวต้องกลับไปกับผม คงอยู่ทานอาหารร่วมกับคุณไม่ได้
พงศ์จันทร        คงไม่ได้หรอกครับคุณชาย  คุณดาวมีนัดไปปีนเขากับผมต่อ
หญิงนิ่มเห็นนักข่าวกำลังถ่ายรูป หญิงนิ่มตกใจ
หญิงนิ่ม        พี่ชาย!!
จันทรภานุ        ถ่ายอะไรกัน
นันทินีรีบออกมากับหม่อมสุรีย์
นันทินีแกล้งทำหวังดี     “ตายแล้วพี่ๆนักข่าวขา อย่าถ่ายต่ออีกเลยนะคะ ถือว่านันขอ ไปทานข้าวกันต่อเถอะนะคะ” 
นักข่าวงงๆ นันทินีพานักข่าวออกไป หม่อมสุรีย์เดินเข้ามา ประกายดาวกับพงศ์จันทรยกมือไหว้หม่อมสุรีย์ หม่อมสุรีย์รับไหว้ ปรายตามองประกายดาวไม่พอใจ ไม่นานนันทินีเดินเข้ามาหา 
นันทินี         พี่นักข่าวเห็นคุณชายกับคุณดาวมีปากเสียงกัน แถมยังมีคุณพงศ์จันทรอีกคน ก็เลยเข้าใจไปว่าคุณดาวนอกใจคุณชายจันทร์น่ะค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ นันห้ามไม่ให้เค้าเอาภาพลงแล้ว ไม่งั้นมันจะเสียชื่อเสียงของคุณชาย
จันทรภานุ        หญิงนิ่ม.. ไปตามพวกนักข่าวมานี่

เมื่อนักข่าวกลับมา จันทรภานุรีบโอบประกายดาว ทำเอาทุกคนตกใจ 
จันทรภานุ        “ผมกับคุณดาว แฟนผม เราไม่ได้ทะเลาะกัน ไม่ได้มีมือที่สาม เราแค่พูดคุยกันเฉยๆ ใช่มั๊ยคะ”  ประกายดาวเหวอ จันทรภานุบีบไหล่ประกายดาว ใช่ค่ะ ประกายดาวฝืนยิ้ม
จันทรภานุ        เราสองคนรักกันจะตาย
จันทรภานุหอมแก้มประกายดาวทันที ประกายดาวตกใจหันขวับไปทางจันทรภานุ ทุกคนอึ้งมาก พงศ์จันทรนิ่วหน้าสงสัยเพราะเห็นประกายดาวตกใจ นันทินีอ้าปากค้างแทบกรี๊ด หญิงนิ่มยิ้มพลางหันไปเย้ยพงศ์จันทร
จันทรภานุ     ถ่ายรูปสิครับ แล้วก็อย่าลืมเขียนด้วยนะครับว่าผมกับคุณดาวรักกันมากแค่ไหน
นักข่าวถ่ายรูปจันทรภานุกับประกายดาย ประกายดาวจำต้องฉีกยิ้มอย่างเสียไม่ได้ จันทรภานุกำลังเอาน้ำล้างปาก พอเงยหน้าก็เห็นประกายดาวยืนอยู่ข้างหลัง จันทรภานุตกใจมาก

จันทรภานุ        เฮ่ย! นี่มันห้องน้ำชายนะคุณ เข้ามาได้ยังไง
ประกายดาวปิดประตูแล้วล็อค จันทรภานุชะงัก
ประกายดาว    คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?!
จันทรภานุ        ผมทำอะไร?
ประกายดาว    ก็….. คุณหอมแก้มฉัน
จันทรภานุ        มันเป็นแค่การแสดง ผมไม่ได้อยากหอมแก้มคุณซักนิด ไม่งั้นผมไม่มาล้างปากอยู่แบบนี้หรอก
ประกายดาว    รังเกียจฉันมากเหรอไง!
จันทรภานุ        ไม่ได้รังเกียจ แต่คุณไม่คู่ควรกับผม
ประกายดาว    ฉันไม่เคยเห็นใครที่หลงตัวเองมาก่อนอย่างคุณเลยนะคุณชาย สุดยอด
ประกายดาวเปิดประตูเดินออกไป จันทรภานุหันมาเอาน้ำล้างปากต่อ
พงศ์จันทรยืนแอบอยู่หน้าห้องน้ำ ได้ยินทุกอย่าง พงศ์จันทรยิ้มสีหน้าพอใจที่รู้ว่าระหว่างประกายดาวกับจันทรภานุมันคือการแสดง

จันทรภานุเดินออกมา ทุกคนยืนรออยู่แล้ว
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์ ไปกันเถอะ
จันทรภานุ        หม่อมแม่กับคุณนันกลับกรุงเทพกันก่อนก็ได้นะครับ เพราะว่าผมจะไปปีนเขากับคุณดาว
จันทรภานุหันไปมองประกายดาวแล้วยิ้มให้ ประกายดาวอึ้ง พงศ์จันทรสีหน้าเรียบเฉยไม่หวาดหวั่น หญิงนิ่มอมยิ้มสะใจ
เจ๊พีช        สนุกล่ะคราวนี้
นันทินี หม่อมสุรีย์ไม่พอใจ   ประกายดาวกับจันทรภานุมองหน้ากัน จันทรภานุยิ้มมุมปากนิดๆ

จันทรภานุเปลี่ยนชุดพร้อมเตรียมปีนเขาแล้ว เงยหน้ามองเขาที่สูงชันพลางกลืนน้ำลายเอื๊อก กว้างออกเห็นประกายดาว พงศ์จันทรในชุดเตรียมพร้อมสำหรับปีนเขาแล้วเช่นกัน มีนันทินีกับหญิงนิ่มยืนอยู่ด้วย
ประกายดาวกำลังใส่อุปกรณ์เข้ากับตัวเอง พงศ์จันทรคอยเช็ดความแข็งแรงให้
พงศ์จันทร        เรียบร้อยแล้วคุณดาว 
พงศ์จันทร        เดินไปหาจันทรภานุ
พงศ์จันทร        คุณชายเคยปีนเขามาก่อนมั๊ยครับ
จันทรภานุ        ไม่เคย แต่เท่าที่ดู ก็ไม่น่ายาก
พงศ์จันทร        ระหว่างที่ผมใส่อุปกรณ์ให้คุณชาย ผมจะอธิบายเบสิคเกี่ยวกับการปีนเขาให้คุณชายฟังไปด้วย

พงศ์จันทร        หลักปีนเขาที่ดีคือ ต้องเคลื่อนไหว โดยให้ร่างกายอยู่ในลักษณะสมดุลกัน ต้องเคลื่อนไหวในแบบที่ตนถนัด และไม่เสียแรงมาก ต้องอาศัยความมั่นคงของมือและเท้าในการเหยียบ
พงศ์จันทรใส่อุปกรณ์เสร็จพอดี แล้วก็เงยหน้ามองจันทรภานุ
พงศ์จันทร        หินพวกนี้มีความคม ระวังหน่อยนะครับคุณชาย ถ้าพลาดล่ะก้อ..มันจะหลุดมือไปเลยนะครับ
พงศ์จันทรเหล่มองประกายดาวแว๊บนึง “เค้าหมายถึงประกายดาว” แต่จันทรภานุไม่เข้าใจ คนที่เข้าใจคือหญิงนิ่ม
หญิงนิ่ม        คนอย่างพี่ชาย ถ้าอะไรอยู่ในมือแล้วล่ะก้อ ไม่มีทางหลุดไปง่ายๆ พี่ชายสู้ๆค่ะ
นันทินี        นันเคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ นันจะเต้นเชียร์คุณชายเองค่ะ
นันทินีเต้นโชว์พร้อมร้องเพลงเชียร์
นันทินี        คุณชายสู้ๆ คุณชายสู้ตาย คุณชายสู้ๆ โย่โย่
หญิงนิ่มกับพงศ์จันทรมองหน้า..แววตาท้าทาย 

จันทรภานุ ประกายดาว พงศ์จันทรเริ่มปีนเขา...ประกายดาวอยู่ตรงกลางระหว่างสองหนุ่ม พงศ์จันทรกับประกายดาวปีนคล่องมาก จันทรภานุปีนได้ แต่ไม่ถนัดเลยช้ากว่าคนอื่น จันทรภานุหัวเสียที่เค้าตามประกายดาวกับพงศ์จันทรไม่ทัน
นันทินีมองด้วยความลุ้นและหวาดเสียว
นันทินี        คุณชายระวังนะคะ..
จันทรภานุพยายามอย่างมาก หันไปเห็นพงศ์จันทรอยู่สูงกว่าและหันมามองเค้าเย้ยๆก็ยิ่งโมโห พยายามจะปีนขึ้นมาให้เร็วกว่านี้ แต่ก็ทุลักทุเล

หม่อมสุรีย์กับเจ๊พีชเห็นจันทรภานุ ประกายดาว พงศ์จันทรกำลังปีนเขาในระยะไกล
เจ๊พีช        คุณชายนี่ก็เก่งเหมือนกันนะคะหม่อม ทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง
หม่อมสุรีย์        เก่งอะไรล่ะ ชายจันทร์ไม่เคยปีนเขามาก่อน
เจ๊พีช        อ้าว??เหรอคะ..แต่ท่าทางดูดีนะคะเนี่ย
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์นะชายจันทร์ ไม่รู้คิดอะไร เกิดตกลงมาหัวร้างค่างแตกจะทำยังไง?!!    หม่อมสุรีย์กังวลใจมากมาย    

จันทรภานุอยากเร่งให้เท่ากับพงศ์จันทรเลยพยายามก้าวขายาวๆ หญิงนิ่มกับนันทินีลุ้นมากๆๆ    พงศ์จันทรหันมาทางจันทรภานุ
พงศ์จันทร        ปีนเขาครั้งแรก มันต้องใจเย็นครับคุณชาย
ประกายดาว    ไหวมั๊ยคะคุณชาย
จันทรภานุ        แค่นี้สบายมาก
นันทินี        คุณชายปีนดีดีนะคะ ระวังค่ะ ระวัง...
จันทรภานุอยากจะบ้าตายกับเสียงนันทินี แล้วก็ก้าวพลาดเกือบหล่นดีที่จับแง่งหินเอาไว้ได้ทัน
นันทินี        อ๊ายยยย!! คุณชายเป็นยังไงบ้างคะ คุณชาย...คุณชาย..
หญิงนิ่ม        โอ๊ยพี่นัน!! พี่ชายจะเสียสมาธิก็เพราะเสียงพี่นั่นแหละ
นันทินีจ๋อย..เลยไม่กล้าส่งเสียง    ประกายดาวหันมาทางจันทรภานุ
ประกายดาว    ถ้าคุณชายไม่ไหว...ก็พอเถอะค่ะ
จันทรภานุ        ผมทำได้!
จันทรภานุเหลือบเห็นพงศ์จันทรที่กำลังส่ายหัวท่าเอือมระอา ก็ยิ่งหงุดหงิด เลยเร่งสปีดจนตามทัน ทำเอาทุกคนเหวอที่จันทรภานุทำได้แม้จะปีนเขาครั้งแรก ประกายดาวเองก็เช่นกัน และเพราะมัวแต่มอง จังหวะที่ประกายดาวเหยียบแง่งหินเพื่อปีนขึ้นมา แง่งหินที่ว่ากลับเป็นแค่ก้อนหิน...ก้อนหินร่วง ทำให้ประกายดาวเสียหลักจะร่วง ทุกคนตกใจ จันทรภานุรีบสวิงตัว มาโอบประกายดาวเอาไว้แน่น สองคนมองหน้ากัน แล้วตัวประกายดาวก็กระแทกกับผาหินอย่างแรงจนเข่าเป็นแผล
ประกายดาว    โอ๊ย!!!
จันทรภานุก้มหน้าเห็นเข่าประกายดาวเลือดออกก็ตกใจ
จันทรภานุ        คุณดาว!!
พงศ์จันทร หญิงนิ่มตกใจ นันทินีแอบสมน้ำหน้า

เมื่อทั้งสามคนลงมาบนพื้น หญิงนิ่มกับนันทินีรีบเดินเข้ามาหา 
จันทรภานุ        เจ็บมากมั๊ยคุณดาว
ประกายดาว    นิดหน่อยค่ะ ไม่เป็นอะไรมากหรอก
จันทรภานุ        จะไม่เป็นอะไรได้ไง เลือดคุณออก
ประกายดาวก็เห็นแผลที่แขนจันทรภานุ
ประกายดาว    คุณก็มีแผล
จันทรภานุ        ของผมแค่ถลอก คุณรีบไปทำแผลเถอะ
พงศ์จันทร        เดี๋ยวผมพาไป
จันทรภานุอุ้มประกายดาวขึ้นมา ทำเอาทุกคนเหวอ ประกายดาวตกใจ
ประกายดาว    คุณชายอุ้มฉันทำไม?!!
จันทรภานุ        ก็คุณเจ็บ
พงศ์จันทรไม่ค่อยชอบใจนักแต่ก็ต้องพาทุกคนเดินออกไป นันทินีหัวเสีย
หญิงนิ่ม        พี่ชายดูรักและเป็นห่วงพี่ดาวมากเลยนะคะ พี่นันว่ามั๊ย
หญิงนิ่มแสร้งยิ้มจริงใจ แล้วก็เดินออกไป นันทินีได้แต่กำมือแน่นด้วยความหัวเสียก่อนจะเดินตามออกไป

จันทรภานุทำแผลที่เข่าให้ประกายดาวด้วยตัวเอง ทำให้ทุกคนอึ้งกันไปหมด   ประกายดาวมองจันทรภานุด้วยความซาบซึ้งใจเล็กๆ พงศ์จันทรมองด้วยความเซ็ง
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์ อย่ามัวแต่ดูแลคนอื่น ลูกเองก็เจ็บเหมือนกัน
จันทรภานุ        ของผมเป็นแผลแค่นิดหน่อยเองครับหม่อมแม่ ผมไม่เจ็บเลย แต่คุณดาวน่ะสิครับ...
ประกายดาว    โอ๊ย!
จันทรภานุ        เจ็บเหรอ?
ประกายดาว    แสบมากกว่าน่ะค่ะ
จันทรภานุ    ค่อยๆเป่าแผลให้ประกายดาว ยิ่งทำให้ทุกคนตะลึง หญิงนิ่มอมยิ้มมีความสุข นันทินีกับหม่อมสุรีย์มองหน้ากันไม่พอใจด้วยกันทั้งคู่ 

จันทรภานุประคองประกายดาวมาที่รถ มีพงศ์จันทร หญิงนิ่ม หม่อมสุรีย์ นันทินี เจ๊พีชตามออกมา
จันทรภานุ        เจ๊พีชครับ ถ้าไงผมจะไปส่งคุณดาวที่บ้านเอง
เจ๊พีช        ได้สิคะ
จันทรภานุประคองประกายดาวพาเข้าไปนั่งในรถ หม่อมสุรีย์กับนันทินีพูดไม่ออก พงศ์จันทรกับเจ๊พีชไหว้หม่อมสุรีย์ แล้วหม่อมสุรีย์ นันทินีก็ขึ้นไปนั่งในรถ หญิงนิ่มปรายตามองพงศ์จันทรพลางยิ้มขำๆแล้วก็ขึ้นรถ
รถจันทรภานุแล่นออกไป พงศ์จันทรมองตามด้วยความหัวเสียและสุดเซ็ง
เจ๊พีช        เจ๊ว่าดูท่าทางคุณชายกับน้องดาวน่าจะเป็นแฟนกันจริงๆ เพราะคุณชายดูเทคแคร์มั่กๆ
พงศ์จันทรนิ่วหน้าไม่เชื่อในสิ่งที่เจ๊พีชพูด

เมื่อถึงวังนพรัตน์ ทั้งหมดลงมาจากรถ
จันทรภานุ        ผมจะไปส่งคุณดาวนะครับหม่อมแม่
หม่อมสุรีย์กับนันทินีพูดไม่ออก
หม่อมสุรีย์        จ๊ะ...
ประกายดาวไหว้ลาหม่อมสุรีย์ แล้วจันทรภานุก็ประคองพาประกายดาวเดินออกไป หญิงนิ่มหันไปไหว้หม่อมสุรีย์
หญิงนิ่ม        ถ้างั้นหญิงก็ลากลับเลยนะคะ
หม่อมสุรีย์กับนันทินีรับไหว้แล้วหญิงนิ่มก็เดินออกไป เหลือหม่อมสุรีย์กับนันทินีสองคน
หม่อมสุรีย์        หนูนันนี่ใช้ไม่ได้
นันทินี        เอ้า..ไหงหม่อมแม่มาว่านันล่ะคะ หม่อมแม่ก็เห็นว่าคุณชายตามติดยัยประกายดาวไม่ยอมห่าง นันจะหาทางเข้าไปแทรกกลางได้ยังไง
หม่อมสุรีย์        ขืนปล่อยไว้นานกว่านี้ เราจะทำให้เค้าสองคนเลิกกันยากมากขึ้น หนูนันต้องรีบหาทาง! ไม่อย่างนั้นแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้วนะ
หม่อมสุรีย์ทิ้งระเบิดเอาไว้แล้วก็เดินออกไป ทิ้งให้นันทินียืนด้วยความกลุ้มใจสุดๆ    

จันทรภานุเดินเข้ามาส่งประกายดาวข้างใน ประกายดาวหันไป
ประกายดาว    ขอบคุณนะคะที่มาส่ง
จันทรภานุ        ผมอยากให้คุณรับปากผมว่าคุณจะไม่ไปไหนมาไหนกับคุณพงศ์จันทรหรือผู้ชายคนอื่นอีก ทำได้มั๊ย
ประกายดาว    ฉันจะพยายาม
จันทรภานุ        คุณห้ามพยายาม คุณต้องทำให้ได้! อย่าลืมว่าผมเป็นนายจ้าง คุณเป็นลูกจ้าง คุณมีหน้าที่ทำตามที่ผมสั่ง
ประกายดาว    ตกลงค่ะเจ้านาย พอใจยังคะ
จันทรภานุพยักหน้า ประกายดาวกำลังจะเดินออกไป
จันทรภานุ        เดี๋ยว!
ประกายดาวหยุดเดินหันมา
จันทรภานุ        อย่าลืมทายาที่แผลด้วยล่ะ
ประกายดาวชะงักไปนิดนึง แล้วจันทรภานุก็เดินออกไป ประกายดาวบ่นเสียงเบา
ประกายดาว    จริงๆก็เป็นคนที่ห่วงใยคนอื่นเหมือนกันนะเนี่ย

นันทินี อรอุมา รติรส นัดกันที่ร้านกาแฟ
นันทินี        จับผู้ชายไม่เห็นจะง่ายซักนิด!!
เสียงที่ดังของนันทินีทำให้คนทั้งร้านหันมามอง อรอุมากับรติรสรู้สึกอายแทน
อรอุมา        เออคุณนันคะ ลดเสียงหน่อยดีมั๊ย
นันทินี        อุ๊บ! นันขอโทษค่ะ นันลืมตัวไป เพราะกำลังโมโห คุณชายเอาใจใส่นังประกายดาวน่าดู หลายปีที่นันรู้จักคุณชายมา คุณชายยังไม่เคยดูแลนันขนาดนี้เลย นันจะไม่ไหวแล้วนะคะ มันเหนื่อย..เหนื่อยมาก
รติรส        คุณนันรักคุณชายรึเปล่า
นันทินี        รักสิคะ
รติรส        ถ้ารักก็ต้องอดทนค่ะ เคยได้ยินที่เค้าบอกว่า “รักแท้คือการแย่งชิง รักไม่จริงคือการเสียสละ” มั๊ยคะ ถึงแม้เค้าจะมีคนอื่น แต่ถ้าเราต้องการ เราก็ต้องเอามาให้ได้
นันทินี        คุณรติรสพูดเหมือนเคยมีประสบการณ์มาก่อนเลยนะคะ
อรอุมา        นั่นสิ แกเคยแย่งแฟนคนอื่นด้วยเหรอ
รติรสอึ้ง                 ...ฉันก็พูดไปตามที่เคยเห็นมา ... มาช่วยกันคิดดีกว่าว่าจะจัดการนังประกายดาวยังไง
อรอุมา        เอาน้ำกรดปลอมไปสาดใส่มันดีมั๊ย
รติรส        เชยไปแล้วย่ะ
นันทินี        งั้นก็เอาตุ๊กตากระต่ายราดน้ำแดงใส่กล่องแล้วส่งไปให้มันที่บ้าน
รติรส        คนอย่างนังนั่นไม่กลัวอะไรแบบนี้หรอกค่ะ...ฉันรู้แล้วว่าจะทำยังไง?
อรอุมา        ยังไงอ่ะ?!!
รติรสหน้าตาร้ายกาจโฉดชั่ว  

รติรสเดินออกมากับอรอุมา
รติรส        ให้ยัยนั่นออกหน้าไป ถ้าเกิดอะไรขึ้น นังประกายดาวก็จะคิดว่าเป็นฝีมือของยัยนัน เราสองคนจะได้ไม่ซวย!!
อรอุมา        เธอนี่มันสุดยอดจริงๆรติ สมแล้วที่เป็นเพื่อนรักของฉัน
รติรสยิ้มร้ายพึงพอใจ พร้อมกับหันไปขยับปากแบบไม่ออกเสียงใส่อรอุมาที่เดินนำเธอไปแล้ว   "อีโง่..."

เช้ารุ่งขึ้น ประกายดาวออกจากลิฟต์ ทันทีที่ออกมาคนยืนรอลิฟต์ก็มองประกายดาวเป็นตาเดียวแล้วก็ซุบซิบกันไม่หยุด ประกายดาวรู้สึกแปลกๆแต่ก็ยังไม่ได้อะไรมาก เลยเดินออกไป คนก็มองประกายดาวแล้วเม้าท์กันอีก ประกายดาวชักยังไงยังไง เริ่มสงสัย  ประกายดาวเดินมาที่รถแล้วก็ตกใจสุดขีดเพราะมีรูปเธอแปะเต็มคันรถ
ประกายดาว    เฮ้ย!!!      ประกายดาวดึงรูปเธอออกมาแล้วก็อ่านข้อความที่คาดหน้าเธอเอาไว้
ประกายดาว    ระวังให้ดี..ผู้หญิงคนนี้ชอบแย่งผัวชาวบ้าน
ประกายดาวโมโหสุดๆขยำกระดาษแน่น แล้วก็เข้าไปดึงกระดาษออกจากรถ แต่มันติดแน่นมากๆจนแทบจะดึงไม่ออก ประกายดาวหัวเสีย   “โธ่เว๊ย!!”

รถของประกายดาวยังคงมีรูปแปะเต็มรถยกเว้นกระจกหน้ากับกระจกหลัง แล่นออกมาจากคอนโด คนที่เดินกันริมถนน พากันหันไปมองด้วยความสนใจ รวมทั้งรถที่แล่นผ่านมา ก็ชะลออ่านข้อความ ประกายดาวสุดทน..เปิดกระจก  “มองอะไร!!”
คนที่เดินถนนตื่นกลัวรีบเดินออกไป ประกายดาวกำลังจะออกรถ แต่ก็ต้องเบรคเอี๊ยดเมื่อมีรถคันหนึ่งมาขวางตรงหน้า ประกายดาวสุดทน เปิดประตูลงจากรถแล้วกระชากกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาหารถที่ขวางหน้ารถเธอ
ประกายดาว    อยากอ่านนักใช่มั๊ยห๊ะ!! เอาไปเลย!!
พงศ์จันทรลดกระจกลงมองประกายดาวด้วยความตกใจ ประกายดาวอึ้ง   “คุณพงศ์!!!” 

ประกายดาวกับพงศ์จันทรนั่งรอรถประกายดาวที่กำลังล้าง ด้านหลังเห็นพนักงานช่วยกันรุมแกะกระดาษออกจากรถประกายดาว
พงศ์จันทร์        คุณดาวคิดว่าเป็นฝีมือใครครับ?
ประกายดาว    คุณนันทินีค่ะ เธอไม่พอใจที่ฉันเป็นแฟนกับคุณชายจันทร์
พงศ์จันทร        คุณดาวครับ ผมขอถามอะไรตรงๆ คุณกับคุณชายจันทร์เป็นแฟนกันจริงๆเหรอครับ
ประกายดาว    ก็จริงน่ะสิคะ ทำไมคุณพงศ์ถามแบบนี้
พงศ์จันทร        ถ้าเป็นคนอื่น โกหกผมแบบนี้ ผมโกรธไปแล้ว แต่นี่เป็นคุณ..ผมโกรธไม่ลง เมื่อวานผมได้ยินคุณกับคุณชายจันทร์คุยกัน ทำให้ผมรู้ว่าทุกอย่างที่พวกคุณทำ มันคือการแสดง
ประกายดาวหน้าซีด
พงศ์จันทร        ผมไม่เข้าใจ ทำไมคุณต้องแกล้งเป็นแฟนกับคุณชายจันทร์ด้วย ผู้หญิงที่ทั้งสวยและเก่งอย่างคุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
ประกายดาวจนใจที่จะแก้ตัวต่อไป      “ฉันมีเหตุผลบางอย่าง ที่ฉันบอกคุณไม่ได้ค่ะ”
พงศ์จันทร        เรื่องเงิน..ก็ไม่น่าใช่ แล้วอะไรมันจะมีค่าขนาดทำให้คุณต้องทำอย่างนี้ครับ
ประกายดาว    ฉันบอกคุณไม่ได้จริงๆ เอาเป็นว่าคุณอย่าบอกใครก็แล้วกันว่าฉันกับคุณชายจันทร์เป็นแฟนกันหลอกๆ เพราะสิ่งที่ฉันต้องการจากคุณชาย มันคือความฝันของฉัน 
พงศ์จันทร        ความฝันของคุณดาวคืออะไร? บอกผมได้มั๊ยครับ บางทีผมอาจจะให้คุณดาวได้ก็ได้
ประกายดาวมองหน้าพงศ์จันทรนิ่งไป      “อย่าถามฉันอีกเลย ขอร้องนะคะ”    เมื่อล้างรถเสร็จ ประกายดาวโทรหาลินทร์
ประกายดาว    ลินทร์..ฉันอยากได้ที่อยู่บ้านคุณนันทินี..... ฉันมีของไปฝากเค้านิดหน่อย
ประกายดาวหันไปมองกระดาษที่แปะรถเธอที่ถูกขยำเละเทะอยู่ในลังกระดาษ...

นันทินีเปิดประตูออกมาก็ชะงักเห็นประกายดาวยืนอยู่พร้อมกับลังกระดาษ นันทินีอึ้งแต่ทำใจดีสู้เสือ
นันทินี        มาทำไม?!!
ประกายดาวโยนลังกระดาษไปตรงหน้านันทินี นันทินีสะดุ้ง
ประกายดาว    ฉันเอาของมาคืน!!
นันทินี        ของอะไร? ฉันไม่เข้าใจ!!!
ประกายดาวไม่พูด เอาน้ำมันก๊าดออกมาราดๆๆลงในลังกระดาษ นันทินีตกใจ ประกายดาวจุดไม้ขีด นันทีนีแทบช็อค
นันทินี        แกจะทำอะไร?!!
ประกายดาวโยนไม้ขีดไฟลงในลังกระดาษ ไฟลุกพรึ่บ นันทินีกรี๊ด
นันทินี        อ๊ายยยย!!!
ประกายดาว    จำไว้ว่าอย่าทำกับฉันแบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นคราวหน้าจะไม่ใช่แค่ไฟ แต่จะเป็นอะไรที่คุณคาดไม่ถึง
นันทินีตื่นกลัวมาก ประกายดาวขึ้นขับออกไป นันทินีกลัวสุดๆหันไปทางในบ้าน
นันทินี        ใครอยู่แถวนี้ เอาน้ำมาดับไฟที...นังประกายดาว!!

หญิงนิ่มกำลังจัดร้าน พงศ์จันทรเดินเข้ามา หญิงนิ่มหันไปเห็นก็เซ็งทันที
หญิงนิ่ม        วันนี้จะซวยทั้งวันมั๊ยเนี่ย!! เฮ้อ
พงศ์จันทร        นี่คุณหญิง..ผมมาดีนะครับ
หญิงนิ่ม        น้ำหน้าอย่างนายเนี่ยนะมาดี!!
พงศ์จันทร        ที่ผมมาหาคุณ เพราะผมรู้ความจริงทุกอย่างหมดแล้ว
หญิงนิ่ม        ความจริงอะไร?
พงศ์จันทร        ความจริงเรื่องคุณดาวกับคุณชายจันทร์...... โอ้โฮ..ถึงกับหน้าซีดไปเลยเหรอครับคุณหญิงนิ่ม...นี่ถ้าผมไปบอกหม่อมสุรีย์ว่าความจริงมันเป็นยังไง จะดีมั๊ยน้า ถ้าหม่อมสุรีย์รู้ คุณชายก็คงต้องไปแต่งงานกับคุณนัน!
หญิงนิ่ม        คิดเหรอว่าทำแบบนี้แล้วพี่ดาวจะชอบนาย
พงศ์จันทร        มันก็ไม่แน่ ผมทั้งหล่อ ทั้งรวย หน้าที่การงานก็ดี แถมยังเป็นคนโรแมนติค เอาใจเก่ง รวมๆแล้วคุณสมบัติของผมดีกว่าคุณชายตั้งเยอะ ถ้าผมเดินหน้าจีบคุณดาวอย่างจริงจัง คุณดาวคงจะชอบผมได้ไม่ยาก
หญิงนิ่ม        ฉันไม่ยอมให้พี่ดาวเป็นแฟนกับนาย!!
พงศ์จันทร        ผมชักจะสงสัยแล้วนะ ว่าไอ้การที่คุณแสดงท่าทางแบบนี้ เป็นเพราะคุณแอบชอบผมรึเปล่า
หญิงนิ่ม        “บ้าน่ะสิ ฉันไม่มีวันชอบผู้ชายกะล้อนปลิ้นปล้อนเจ้าชู้ลื่นเป็นปลาไหลอย่างนายหรอก” พงศ์จันทรชะงักที่โดนเป็นชุด “ฉันชอบพี่ดาว ฉันอยากได้พี่ดาวเป็นพี่สะใภ้ ฉันเชื่อว่าซักวันพี่ชายจะต้องชอบพี่ดาวขึ้นมาจริงๆ และฉันบอกได้เลยว่าพี่ดาวก็จะต้องชอบพี่ชายเช่นกัน”
พงศ์จันทร        ถ้างั้นคุณคอยดูก็แล้วกัน ว่าผมจะทำให้คุณดาวชอบผมให้ได้
พงศ์จันทรยิ้มสะใจที่ได้กวนประสาทหญิงนิ่มแล้วก็เดินออกไป หญิงนิ่มอยากจะบ้าตาย
หญิงนิ่ม        แค่คุณนันคนเดียวก็จะแย่อยู่แล้ว ยังจะมีไอ้กะล่อนนี่อีก โอ๊ย!!  ฉันต้องหาทางสะกัดดาวรุ่งนายให้ได้คอยดู!!!

หญิงนิ่มมาหาจันทรภานุที่ทำงาน 
หญิงนิ่ม        ถ้าพี่ชายไม่ทำอะไรซักอย่าง ซักวันความก็แตกแน่ นายพงศ์จันทรคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะคะ
จันทรภานุ        มิน่าเมื่อวานเค้าถึงมองพี่ด้วยสายตาแปลกๆ ที่แท้เค้าก็สนใจคุณดาวอยู่นี่เอง
หญิงนิ่ม        แต่หญิงรู้ค่ะว่าพี่ดาวไม่สนเค้า แล้วก็ไม่มีวันสนด้วย
จันทรภานุ        น้องหญิงรู้ได้ยังไงคะ
หญิงนิ่ม        มันเป็นเซ้นต์ค่ะ บอกไม่ได้ หญิงขอแนะนำว่าพี่ชายต้องทำตัวให้เป็นแฟนกับพี่ดาวมากกว่านี้ พี่ชายต้องพาพี่ดาวไปทานข้าว ดูหนัง ฟังเพลง หรือทำอะไรที่คนรักเค้าทำกัน ไม่ใช่เป็นคนรักเฉพาะต่อหน้าหม่อมป้าหรือคุณนันเท่านั้น เพราะถ้าเกิดนายพงศ์จันทรไปบอกหม่อมป้าเมื่อไหร่ พี่ชายเตรียมตัดชุดเจ้าบ่าวแต่งงานกับพี่นันไว้ได้เลย พี่ชายทำหน้าที่ของพี่ชายให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องนายพงศ์จันทร หญิงจัดการเอง 
จันทรภานุชักกังวลใจ

ศิวะเดินมาที่ห้องรับแขก แต่ได้ยินเสียงคนพูดกันคุ้นๆหู เหมือกับที่ตนเองได้พูดกับประกายดาว  ศิวะรีบเดินพรวดพราดเข้าไป แล้วก็ชะงักเพราะเห็นอรอุมากำลังดูละครถึงกับโล่งอก
อรอุมาซึ่งกำลังอินกับละครมาก  “พูดออกมาได้ยังไง!! ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ถ้าฉันเป็นเมียมัน..จะจับตอนเอาให้สืบพันธุ์ไม่ได้ไปตลอดชีวิต”
ศิวะสะดุ้งเฮือก รีบกุมเป้าตัวเอง หน้าซีด อรอุมาหันไปเห็นศิวะ ศิวะรีบทำตัวให้เป็นปกติ อรอุมาเอารีโมทมาปิดทีวี แล้วลุกเดินมาหาศิวะ
อรอุมา        เป็นไร ทำไมหน้าซีดๆ
ศิวะ        เออ ปะปะเปล่าเปล่า
อรอุมาหรี่ตามองสงสัย แล้วก็ชี้หน้าศิวะ ศิวะสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ
อรอุมา        โกหก!!! คุณต้องมีอะไรปิดบังฉันแน่ๆ สารภาพมาซะดีดี...  อย่าให้ฉันต้องใช้กำลัง
ศิวะ        มันไม่มีอะไรจริงๆจ๊ะอร...ผมไม่ได้โกหก
อรอุมา        งั้นก็สาบาน..สาบานว่าไม่มีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่
ศิวะกลืนน้ำลายเอื๊อก แล้วก็ทำมืออุ๊บอิ๊บไว้ข้างหลัง
ศิวะ        ถ้าผมมีอะไรที่ปิดบัง ซ่อนเร้น ไม่บอกให้อรรู้ ขอให้..
อรอุมา        หมดสรรถภาพทางเพศ
ศิวะ        เอาอย่างนั้นเลยเหรอจ๊ะอร..
อรอุมา        ถ้าคุณไม่พูด แสดงว่าคุณโกหก
ศิวะ        ได้สิจ๊ะได้ ถ้าผมโกหกคุณ ขอให้ผมหมดสรรถภาพทางเพศ
อรอุมากอดอกด้วยความพอใจแล้วก็เดินออกไป ศิวะเกิดความกังวลขึ้นมาทันที
ศิวะ        ถ้าอรได้ยินคลิปเสียงเรากับดาวล่ะก้อ...ตายแน่กู!!
ศิวะเครียดสุดๆ แล้วก็นึกอะไรออก    

ประกายดาวอยู่ที่ร้านอัดรูปและกำลังเลือกรูปที่จะอัด เสียงมือถือดังขึ้น ประกายดาวหยิบออกมากดรับสายโดยที่ไม่ได้มองหน้าจอ
ประกายดาว    ฮัลโหล....   โทรมาทำไม?!!
ศิวะ        ดาวลบคลิปเสียงของเราออกไปเหรอยัง
ประกายดาว    ยัง..
ศิวะ        ยัง!! ทำไมล่ะดาว? เราทำตามที่ดาวบอกทุกอย่าง แล้วทำไมดาวถึงไม่ลบคลิปเสียงเราออกไปซักที
ประกายดาว    เพราะฉันไม่ไว้ใจนาย!! ถ้าเกิดนายหักหลังฉัน หรือเล่นตุกติกขึ้นมา ฉันจะได้ยังมีตัวประกันอยู่ แค่นี้นะ
ศิวะไม่พอใจ แล้วก็นึกออกว่าจะทำยังไงดี??

ประกายดาวเลือกรูปต่อ เสียงมือถือดังขึ้นมาอีก ประกายดาวสุดเซ็งนึกว่าศิวะ
ประกายดาว    มีอะไรอีก!!!
จันทรภานุสะดุ้ง    ฉันเอง...
ประกายดาวตกใจ ปรับโทนเสียงแทบไม่ทัน  “อุ่ย..คุณชายจันทร์!! ขอโทษค่ะ ฉันนึกว่าเพื่อน”
จันทรภานุ    วันนี้เธอว่างรึเปล่า
ประกายดาว    ว่างค่ะ คุณชายมีอะไรให้ฉันรับใช้คะ 
จันทรภานุ        สี่โมงเย็น เจอกันที่คอนโด ฉันจะรับเธอไปดูหนัง
จันทรภานุวางสายไปเลย ประกายดาวตกใจและเหวอมาก “ฮัลโหล คุณชาย..คุณชาย อะไรของเค้าวะ?? ดูหนังเนี่ยนะ?!!!”    
   
หญิงนิ่มกับจ๊พีชกำลังดูรูปน้องแชมเปญ...นางแบบสวยเซ็กซี่
เจ๊พีช        สวยเซ็กเอ็กซ์แตกถูกใจมั๊ยคะคุณหญิง
หญิงนิ่ม        ตรงตามที่ต้องการเป๊ะเลยค่ะ
เจ๊พีช        ว่าแต่เพื่อนคุณหญิงจะเอาน้องเค้าไปทำอะไรเหรอคะ
หญิงนิ่ม        เอาไปเป็นนางแบบโฆษณาค่ะ ถ้าไงหญิงขอเบอร์น้องเค้าไว้ได้มั๊ยคะ ส่วนเรื่องค่านายหน้าของเจ๊พีช หญิงจะจัดการให้เอง
เจ๊พีช        ขอบคุณนะคะคุณหญิง
หญิงนิ่มมองรูปนางแบบหน้าร้ายกาจ

ลานจอดรถที่ทำงานของพงศ์   พงศ์จันทรเดินออกมาเห็นน้องแชมเปญกำลังเข็นรถที่ขวางหน้ารถเธออยู่ ด้วยที่เป็นสุภาพบุรุษมากก็เลยรีบเข้ามาช่วยเข็นรถ
พงศ์จันทร        ผมช่วยครับ
แชมเปญ        ขอบคุณนะคะ
ทันใดนั้นแชมเปญแสบตาขึ้นมา   "โอ๊ย!!"
พงศ์จันทรหันมา    เป็นอะไรครับ?
แชมเปญ        ฝุ่นเข้าตาน่ะค่ะ แสบจังเลย
พงศ์จันทร        ผมช่วยดูให้ครับ
พงศ์จันทร        เข้าไปช่วยดู
หญิงนิ่มแอบยืนมองเหมือนพงศ์จันทรกำลังคลอเคลียน้องแชมเปญ
หญิงนิ่ม        ฉันนึกไว้อยู่แล้วว่าคนชีกออย่างนายเป็นประเภทคลำดูไม่มีหางก็เอาหมด แต่ไม่นึกว่านายจะกล้าทำอะไรประเจิดประเจอกลางวันแสกๆแบบนี้ ทุเรศจริงๆ
หญิงนิ่มเอามือถือออกมาถ่ายรูปพงศ์จันทรเอาไว้แบบรัวช๊อต 
พงศ์จันทร        ดีขึ้นเหรอยังครับ
แชมเปญ        ค่ะ 
พงศ์จันทร        ผมเข็นรถให้
พงศ์จันทร        เข็นรถเสร็จก็หันมา แชมเปญเดินมาตรงหน้า
แชมเปญ        ฉันชื่อแชมเปญนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ..เออ... 
พงศ์จันทร        พงศ์จันทรครับ
แชมเปญยื่นมือออกไป พงศ์จันทรจับมือทักทายตามมารยาท แล้วแชมเปญก็ขึ้นรถ หันมาส่งยิ้มหวานให้พงศ์จันทรอีกครั้ง ก่อนจะขับรถออกไป พงศ์จันทรมองแบบไม่ได้สนใจอะไร หันหลังเดินออกไป
หญิงนิ่มมองตามพงศ์จันทร แล้วก็มองรูปที่ถ่ายเอาไว้ พลันยิ้มมุมปากร้ายกาจ
หญิงนิ่ม        เสร็จฉันล่ะ

ประกายดาวเดินออกมา ดูเวลาเห็นว่าใกล้บ่ายสี่โมง ไม่นานจันทรภานุขับรถมาจอด แล้วก็ลงจากรถ มาหาประกายดาว
ประกายดาว    นึกไงถึงพาฉันไปดูหนังคะ
จันทรภานุ    เราต้องหากิจกรรมของคนที่เวลาเป็นแฟนกันเค้าทำกัน เพื่อที่หม่อมแม่จะได้จับไม่ได้ จันทรภานุเปิดประตูให้ประกายดาวขึ้นไปนั่ง
ประกายดาวกำลังเลือกดูโปรแกรมหนัง มีจันทรภานุยืนอยู่ข้างหลัง
ประกายดาว    ดูเรื่องอะไรดีคะคุณชาย
จันทรภานุ        เธอเลือก ฉันไม่ถนัด
ประกายดาวหรี่ตามองจันทรภานุสงสัย
ประกายดาว    นี่คุณชายดูหนังครั้งล่าสุดเมื่อไหร่คะ
จันทรภานุ        นานแล้ว
ประกายดาว    เรื่องอะไรคะ?
จันทรภานุเงียบไปไม่ค่อยกล้าบอก  “ไททานิค”
ประกายดาวขำก๊ากออกมา ทำให้คนแถวนั้นหันมามองเป็นตาเดียว จันทรภานุอายมาก
จันทรภานุ        มันตลกตรงไหน?
ประกายดาว    ขอโทษค่ะ… ฉันว่าเราไปหาอะไรอย่างอื่นทำดีกว่า

ประกายดาวหยิบลูกโบว์ลิ่งขึ้นมาหันไปทางจันทรภานุที่ดูนิ่งมากๆ ประกายดาวเห็นสีหน้าจันทรภานุก็สงสัย
ประกายดาว    อย่าบอกนะคะว่าคุณชายไม่เคยเล่นโบว์ลิ่ง
จันทรภานุ        ไม่เคย 
ประกายดาว    อะไรกันอ่ะคุณชาย นี่ไม่คิดจะทำอะไรแบบคนอื่นเค้าบ้างเหรอไงคะ ว่ายน้ำก็ว่ายไม่ได้ ปีนเขาก็ไม่เคยปีน ดูหนังก็ยังไม่ค่อยดู แล้วยังเล่นโบว์ลิ่งไม่เป็นอีก ฉันถามจริงเหอะ ตั้งแต่เกิดมา คุณชายทำอะไรบ้าง
จันทรภานุ    เรียนหนังสือ ทำงาน
ประกายดาว    แล้วคุณชายไม่ทำกิจกรรมอะไรบ้างเลยเหรอ
จันทรภานุ        จ๊อกกิ้ง ชกมวย ฟุตบอล ฉันเล่นอยู่สามอย่าง
ประกายดาวพยักหน้าเข้าใจ แล้วก็หันไปโยนโบว์ลิ่ง ลูกกลิ้งไปอย่างสวยงาม พินล้มเกือบหมด ประกายดาวหันมา แล้วก็หยิบลูกโบว์ลิ่งยื่นให้จันทรภานุ
ประกายดาว    ลองดูนะคะคุณชาย ไม่ยากอย่างที่คิด
จันทรภานุมองๆ แล้วก็เอาลูกมาจากประกายดาว ประกายดาวหันไปมองเห็นจันทรภานุโยนแบบไม่เป็นท่า แล้วลูกก็ล้างท่อ ประกายดาวอมยิ้ม จันทรภานุอายมาก หันมาทางประกายดาวทำหน้าไม่ถูก
จันทรภานุ        คุณเล่นเหอะ ผมไม่เล่น
ประกายดาว    อย่าป๊อดดิคุณชาย  เอางี้..เรามาแข่งกัน ใครแพ้ต้องเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว    จันทรภานุมองประกายดาวครุ่นคิด      
ประกายดาวโยนโบว์ลิ่ง ทำแต้มสูง สลับกับจันทรภานุโยนโบว์ลิ่ง ลูกไถลไปชิดขอบแต่ไม่ได้ล้างท่อ  ประกายดาวโยนอย่างสวยงาม แต่ก็ยังไม่สไตร์ค   จันทรภานุโยนอีกครั้ง คราวนี้สไตร์ค!!! จันทรภานุดีใจสุดๆ หันมามองประกายดาวเย้ยๆ
ประกายดาว    ฟลุคมากกว่า
จันทรภานุผายมือเชิญประกายดาว ประกายดาวกดดัน โยนลูกล้างท่อ ประกายดาวหันมาทางจันทรภานุเห็นจันทรภานุยิ้มเยาะ ประกายดาวโมโห  ประกายดาวโยนโยนโยน..แต่ก็แพ้แพ้แพ้  จันทรภานุโยนโยนโยน..สไตร์คสไตร์คสไตร์ค // คะแนนจันทรภานุขึ้นนำประกายดาวชนิดที่ตามไม่ทัน
ประกายดาวโยนลูกสุดท้ายล้างท่อ...ประกายดาวแพ้ราบคาบ จันทรภานุเฮดังลั่น
จันทรภานุ        เยส!!... โยนโบว์ลิ่งนี่ ไม่ยากอย่างที่คิดจริงๆ
ประกายดาวกำมือแน่นด้วยความโมโหที่แพ้
จันทรภานุ        อย่าลืมข้อตกลงของเรา
ประกายดาว    ฉันไม่ลืมหรอกค่ะ แต่ฉันขอเป็นคนเลือกร้านเองนะ

พนักงานเอาหม้อจุ่มแซ่บมาวางบนโต๊ะ ประกายดาวสูดกลิ่นอาหารเข้าเต็มปอด จันทรภานุมองแบบอึ้งๆงงๆ
ประกายดาว    ทานเลยค่ะคุณชาย ร้านนี้เค้าเป็นบุฟเฟต์ ทานไม่อั้น หัวละ 69 บาท กินได้กินไป กินถึงเช้าก็ไม่มีใครว่า
ประกายดาวเอาผักลงไปในหม้อ จันทรภานุทำหน้าแหยๆ แล้วก็เอากระดาษบนโต๊ะมาเช็ดช้อน
ประกายดาว    อย่าบอกนะว่าคุณชายไม่เคยกินอีกแล้ว...  คุณชายนี่สมกับเป็นคุณชายจริงๆ มันก็เหมือนสุกี้นั่นแหละค่ะ มาค่ะ ฉันทำให้
ประกายดาวเอาชามจันทรภานุมา
จันทรภานุ        เดี๋ยว ฉันยังไม่ได้เช็ด..
ประกายดาว    ทำอะไรให้มันง่ายๆบ้างเถอะคุณชาย
ประกายดาวคีบหมูลวกไม่นานแล้วก็เอาใส่ชาม จันทรภานุผงะ
จันทรภานุ        จุ่มหมูแค่นั้น มันจะไปสุกได้ไง
ประกายดาว    เค้าต้องกินแบบ medium มันถึงจะนุ่มลิ้น เหมือนละลายอยู่ในปาก เชื่อฉันเถอะค่ะ คุณชายต้องหัดทำอะไรใหม่ๆ อะไรที่ไม่เคยทำบ้าง
จันทรภานุ        แล้วทำไมฉันต้องหัดทำอะไรใหม่ๆด้วย
ประกายดาว    การเกิดมาเป็นคน มันยากนะคะ คุณชายอาจจะเป็นคนแค่ชาตินี้ชาติเดียวก็ได้ เพราะฉะนั้นเราต้องลองทุกอย่างค่ะ 
ประกายดาวยื่นชามไปวางตรงจันทรภานุ
ประกายดาว    ใส่น้ำจิ้มลงไปด้วย รับรองแซ่บ!
ประกายดาวหันมาทำของตัวเอง จันทาภานุมองๆ ไม่กล้ากิน คีบหมู คีบผักขึ้นมาดู แล้วก็หิวขึ้นมา จันทรภานุจับท้องตัวเอง ตัดสินใจเอาน้ำจิ้มใส่ลงไปแล้วก็กิน..จันทรภานุผงะ
จันทรภานุ        เผ็ด..เผ็ด
ประกายดาวมอง     จันทรภานุจะดื่มน้ำ แต่...
จันทรภานุ        เค้ามีหลอดรึเปล่า?!!
ประกายดาวหันไปทางพนักงาน
ประกายดาว    น้อง...ขอหลอด
แต่ไม่ทัน จันทภานุทนเผ็ดไม่ไหว ดื่มน้ำอักๆๆเข้าไปจนหมดแก้ว
ประกายดาว    ไม่ทัน....     
ประกายดาวมองในชามจันทรภานุเห็นพริกเพียบก็ตกใจ
ประกายดาว    ใครให้ใส่เยอะขนาดนี้ล่ะคุณชาย..มิน่า เอาใหม่นะคะ
จันทรภานุ        ไม่ต้อง..อร่อยแล้ว
ประกายดาวยิ้ม จันทรภานุก้มหน้ากินต่อไป ทั้งๆที่เผ็ด ประกายดาวยิ้มชอบใจ  จานพูนกองเต็มโต๊ะ ประกายดาวกับจันทรภานอิ่มมาก
ประกายดาว    น้องเก็บตังค์
พนักงานเดินเข้ามาคิดเงิน  “280 บาทครับ”
ประกายดาวให้ไปสามร้อย
ประกายดาว    ไม่ต้องทอนนะ

จันทรภานุ        กินหมดเนี่ยไม่ถึง 300 !!??
ประกายดาว    ค่ะ ของอร่อย ก็ใช่ว่าจะแพงนะคะ ไว้คราวหน้าฉันจะพาคุณชายไปหาของอร่อย ราคาถูก กินอีกนะคะ
จันทรภานุ        ตกลง..แต่ผมขอเป็นเจ้ามือบ้างนะ
ประกายดาวพยักหน้าแล้วก็นึกอะไรออก
ประกายดาว    น้อง..
พนักงานเดินมา ประกายดาวยื่นมือถือให้  “ถ่ายรูปให้พี่ที”
ประกายดาวมานั่งข้างจันทรภานุ จันทรภานุแปลกใจ
จันทรภานุ        ถ่ายรูปกันตรงนี้เหรอ?
ประกายดาว    ค่ะ...มันเป็นภาพประวัติศาสตร์ เพราะไม่รู้ว่าจะได้เห็นคุณชายจันทรภานุ นพรัตน์มานั่งทานร้านจุ่มแซ่บแบบนี้อีกรึเปล่า
ประกายดาวหันไปทางพนักงาน ชูสองนิ้วพร้อมยิ้มแฉ่ง จันทรภานุหันไป แล้วพนักงานก็ถ่ายรูปแชะ!!!

คืนนั้นบริเวณแถวร้านจุ่มแซ่บ มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังคุยโทรศัพท์ รายงานความเคลื่อไหวของประกายดาว  “เธอกำลังกลับคอนโด ถ้ารถไม่ติด ยาน่าจะออกฤทธิ์ตอนถึงคอนโดพอดี รอจัดการได้เลย” 
   
รถจันทรภานมาจอดที่หน้าคอนโด  ประกายดาว เปิดประตูจะลงมาจากรถ...จันทรภานุมองแล้วถาม
จันทรภานุ        ไม่คิดจะรอผมเปิดประตูรถให้สักครั้งเลยเหรอครับ 
ประกายดาว    ก็ลงเองได้นี่หน่า ทำไมต้องมารอให้คุณชายเปิดให้--ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วฉันจะส่งรูปไปให้ บ๊ายบาย
ประกายดาวปิดประตูรถแล้วเดินไป / จันทรภานุจึงขับรถออก / ขณะที่ประกายดาวกำลังยืนรอลิฟท์  มีชายคนนั้นมายืนรอลิฟท์ด้วย   ขณะนั้นเอง ประกายดาวก็รู้สึกมึนหัวขึ้นมากะทันหัน เหมือนจะเป็นลม ประกายดาวเริ่มมึนมากขึ้น  ลิฟท์เปิดออก  ชายคนนั้น เรียกประกายดาว
ชายคนร้าย          ลิฟท์มาแล้วครับ 
ประกายดาว พยายามสลัดความมึน เดิน เซๆ เข้าไปในลิฟท์ –ชายคนนั้นตามเข้าไปด้วย
และเมื่อลิฟท์ เปิดออก เห็นชายคนนั้น เดินออกมา –พร้อมกระเป๋าของประกายดาว แล้วเดินออกออกประตูหลังไป   ชายคนนั้นได้ค้นหาของในกร้ะป๋า และโทรรายงาน
ชายคนร้าย          ยังหาโทรศัพท์มือถือของเธอไม่เจอเลย---ก็เอามาทั้งกระเป๋าแล้ว ลองค้นดูใหม่อีกทีก็ได้ –เออ--เดี๋ยวโทรกลับ
   
รถจันทรภานุ แล่นกลับเข้ามาจอดที่คอนโด จันทรภานุถือโทรศัพท์มือเข้ามาให้ยามหน้าประตู
จันทรภานุ        ฝากให้คุณผู้หญิงที่ผมมาส่งเมื่อครู่นี้ด้วยครับ เธอลืมไว้ในรถ
ยาม             ได้ครับ
ขณะนั้นที่จันทรภานุจะเดินกลับไปที่รถ ได้เกิดอาการมึนศีรษะ ทำให้เซ—ยามเห็นจึงทัก จันทรภานุ ที่หยุดเดินสะบัดหัวมึนๆ
ยาม             เป็นไรหรือเปล่าครับ
จันทรภานุ     ไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆ ก็มึนหัว—ขอเข้าห้องน้ำหน่อยซิ
ยาม             อยู่ด้านหลังครับ

มือจันทรภานุล้างหน้าและดึงทิชชู่มาซับหน้า ก่อนจะทิ้งทิชชู่ ลงถังขยะ ก็ชงักเมื่อเห็นกระเป๋าของประกายดาวถูกทิ้งอยู่ในนั้น จันทรภานุ ตกใจ!
จันทรภานุ ถือกระเป๋าประกายดาว มาเคาะๆ กระจก เรียกยาม
จันทรภานุ        เอาโทรศัพท์ไปคืนคุณดาวรึยัง
ยาม                 แม่บ้านบอกว่ากดออดเรียกแล้ว แต่ไม่มีคนมาเปิดประตู เราเลยจะเก็บไว้ส่งคืนให้ตอนเช้าครับ
จันทรภานุจึงเดินขึ้นมาที่ห้องประกายดาว  ลองเอามือผลักประตูปรากฏว่าไม่ได้ล็อค ประตูค่อยๆเปิด จันทรภานุ เห็น ชายคนนั้นยืนคุยโทรศัพท์ “หาทั่วห้องแล้ว ไม่เห็นมีโทรศัพท์มือถือที่บอกไว้เลย” / "จะไม่เจอได้ยังไง ก็เห็นเธอให้เด็กในร้านถ่ายรูปให้ --หรือมันฝากไว้กับไอ้ผู้ชายที่ไปด้วยกัน งั้นเอ็งรีบกลับออกมาก่อน”
ชายคนนั้นหันมาจันทรภานุชกโครมเข้าใส่ทันที ชายคนนั้นล้มลง  จันทรภานุตามเข้าไปเตะ  แต่ชายคนนั้นคว้าขาไว้ แล้วผลัก จันทรภานุเซออก และรีบลุกขึ้น  จันทรภานุ เข้าไปเตะตัดขา ชายคนนั้นล้มลงอีกครั้ง และจะซ้ำ แต่อาการมึนหัวหนักขึ้น จนจะควบคุมตัวเองไม่ได้ –ชายคนนั้นรีบลุกขึ้น กระแทกจันทรภานุเสียหลัก ก่อนจะวิ่งหนีออกจากห้อง จันทรภานุจะตาม แต่มึนศีรษะมาก จันทรภานุเรียกดาว  “คุณดาวครับ—คุณดาว”

เช้าวันรุ่งขึ้น ประกายดาวพลิกตัวหันมาข้างๆ เห็นจันทรภานุนอนอยู่...ประกายดาวลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าจันทรภานุ..ตกตะลึง ลืมตาขึ้นมาอีกที
ประกายดาว    อ๊ายยยยย!!!
จันทรภานุสะดุ้งตื่นเห็นประกายดาวก็ตกใจมาก
จันทรภานุ        เวยยยยย!!!!
ประกายดาวดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดตัว ลุกพรวดขึ้นมานั่ง พร้อมกับจันทรภานุเห็นจันทรานุถอดเสื้อก็ตกใจสุดขีด จันทรภานุเองก็ตกใจเช่นกัน
ประกายดาว    คุณชายเข้ามานอนในห้องฉันได้ยังไง?!!!
จันทรภานุ        ผมไม่รู้!!  ผม..ผมจำไม่ได้!! 
ประกายดาว    คุณชายจำไม่ได้!! จำไม่ได้ได้ยังไง?!!!... แล้วนี่คุณชายกับฉัน!!..???
ประกายดาวกับจันทรภานุมองหน้าซึ่งกันและกันอย่างพูดไม่ออก บอกไม่ถูก หรือว่า..... 

ประกายดาวมาหาจิตสุภางค์ที่บ้าน
จิตสุภางค์        แกไม่แน่ใจว่าแกกับคุณชาย...จุดจุดจุด!!!
ประกายดาวเงียบ สีหน้าตื่นเต้นมากๆ แล้วจิตสุภางค์ก็ยิ้มออกมา
จิตสุภางค์        ถ้าเป็นอย่างที่แกคิดก็ดีแล้วไง
ประกายดาว    ดียังไงของแก!!
จิตสุภางค์        แกก็ได้สเปิร์มของเค้าแล้ว
ประกายดาว    ไอ้บ้าจิต!! ฉันไม่ได้อยากได้ด้วยวิธีนี้ ฉันไม่อยากมีความสัมพันธ์
จิตสุภางค์        ฉันพูดเล่น!! ฉันว่าแกกับคุณชาย คงยังไม่มีอะไรกันหรอก มันไม่มีทางที่แกจะไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะขนาดตอนที่ฉันเมา เฮียเชาทำท่าไหน ฉันยังรู้เลยอ่ะ
ประกายดาวค้อนจิตสุภางค์แล้วก็พูดไม่ออก
จิตสุภางค์        เชื่อคนมีประสบการณ์อย่างฉันเถอะดาว แกยังซิงแน่นอน!!
ประกายดาวก็ยังไม่แน่ใจ

จันทรภานุเดินเข้าวังมาสีหน้าไม่สู้ดี แล้วก็ตกใจเพราะเห็นหม่อมสุรีย์ กับนันทินีนั่งอยู่
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์!!
จันทรภานุผงะ พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติ
หม่อมสุรีย์        ทำไมถึงไม่กลับบ้าน? หายไปไหนมาทั้งคืน?!!
จันทรภานุ        เออ...ผมไปนอนค้างบ้านเพื่อนครับ
หม่อมสุรีย์        เพื่อนคนไหน?
จันทรภานุ        อภิเชษฐ์ครับหม่อมแม่ ผมขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ วันนี้มีประชุม
จันทรภานุรีบเดินออกไป นันทินีหันมาทางหม่อมสุรีย์สีหน้าร้อนใจ
นันทินี        หม่อมแม่คะ นันไม่เชื่อว่าคุณชายจะไปค้างบ้านเพื่อน
หม่อมสุรีย์        แม่ก็ไม่เชื่อเหมือนกัน ชายจันทร์เป็นคนไม่ชอบไปค้างบ้านคนอื่น มันต้องมีอะไรแน่ๆ
นันทินี        คนที่จะตอบเราได้คือนายอภิเชษฐ์ค่ะ
นันทินีสีหน้ามุ่งมั่นมาก

จันทรภานุกำลังต่อโทรศัพท์หาอภิเชษฐ์ แต่ไม่เปิดเครื่อง
จันทรภานุ        ทำไมไม่เปิดเครื่อง?
จันทรภานุร้อนรนมาก รีบส่งเมสเสจหาอภิเชษฐ์    โทรกลับฉันด่วน?!!!
จันทรภานุกดส่งแล้วก็ถอนหายใจออกมา พลันเสียงเคาะประตูดังขึ้น จันทรภานุหันไปมอง
จันทรภานุ        ใคร?
นมพร        นมเองค่ะคุณชาย
จันทรภานุรีบเปิดประตูแล้วพานมพรเข้ามาทันที
นมพร        ให้คนไปตามนมมาพบด่วน มีอะไรคะ?
จันทรภานุ        นมครับ..ชายมีเรื่องจะบอก....
นมพรมองจันทรภานุด้วยความสงสัย
อ้อยกำลังทำความสะอาดอยู่หน้าห้องได้ยิน อ้อยชะงัก สีหน้าอยากรู้ขึ้นมาทันที รีบเอาหูมาแนบกับประตูแอบฟัง หน้าตาสอดรู้สอดเห็น
จันทรภานุ        ชายตื่นขึ้นมา ก็เจอว่าตัวเองนอนอยู่กับคุณดาวครับ
อ้อยตกใจสุดๆ รีบย่องออกไปทันที

นมพรมองจันทรภานุตกใจมาก
จันทรภานุ        ชายจำไม่ได้ว่าทำไมชายถึงขึ้นไปนอนบนเตียงคุณดาว... เมื่อคืนชายท้องเสีย ก็เลยเผลอหลับไป เพราะชายเหนื่อยมาก แล้วก็เบลอๆมึนๆ หลังจากนั้นชายก็จำอะไรไม่ได้
นมพร        นมว่ามันคงไม่ได้เป็นอย่างที่คุณชายคิดหรอกค่ะ ใจเย็นๆค่อยๆนึกไปก่อน แต่เรื่องนี้อย่าเพิ่งให้ใครรู้เด็ดขาด ถ้าเข้าหูหม่อมเข้า มีหวังไปกันใหญ่โตแน่ค่ะ
จันทรภานุพยักหน้า

อ้อยกำลังเม้าท์กับคนใช้
คนใช้        แน่ใจนะว่าแกฟังไม่ผิด
อ้อย        โอ๊ย..ฟังไม่มีผิดหรอก คุณชายบอกนมพรว่าได้เสียเป็นผัวเมียกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว
เสียงหม่อมสุรีย์ดังขึ้น
หม่อมสุรีย์        เธอว่ายังไงนะอ้อย!!
อ้อยกับคนใช้หันขวับไปเห็นนันทินีกับหม่อมสุรีย์ยืนอยู่ก็หน้าซีดสุดๆ ถึงกับทรุดเข่าลงไปบนพื้น
อ้อย        หม่อม!!!
หม่อมสุรีย์กับนันทินีเดือดดาลมากๆ

ประกายดาวนั่งคิดหนัก จิตสุภางค์กำลังอุ้มลูกกล่อมให้หลับ หันมามองเพื่อนด้วยความเห็นใจ
พลันเสียงมือถือประกายดาวดังขึ้น ประกายดาวสะดุ้งโหยงเพราะเสียงดัง รีบเอามือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดรับสาย
ประกายดาว    ฮัลโหล
ประกายดาวตกใจหันขวับไปมองจิตสุภางค์
ประกายดาว     ค่ะหม่อม....
จิตสุภางค์ตาโตรีบมานั่งข้างประกายดาวทันที
ประกายดาว    อยากพบดาวตอนนี้เหรอคะ?.. ได้ค่ะ 
ประกายดาวกดวางสาย...หันไปทางจิตสุภางค์สีหน้ากังวลใจ
จิตสุภางค์    หม่อมนัดแกออกไปพบทำไม?
ประกายดาว    ไม่รู้ เค้าไม่พูดอะไรเลย แต่น้ำเสียงเครียดมาก หรือว่าเค้าจะรู้เรื่องฉันกับคุณชาย
จิตสุภางค์หน้าแย่ ประกายดาวสีหน้าวิตก     

ที่วัง จันทรภานุหันมาทางนมพรสีหน้าตื่นเต้นดีใจ
จันทรภานุ        “ชายนึกออกแล้วครับนม..ว่าทำไมชายถึงขึ้นไปนอนบนเตียงคุณดาว!” จันทรภานุเล่าต่อ ว่าตนเองได้เดินเข้าไปในห้องนอนของประกายดาว ผลักประตูที่ไม่ได้ปิดสนิทเข้าไป
เห็นประกายดาวนอนหลับแบบหมดสภาพอยู่บนเตียง จันทรภานุเข้าไปปลุกเรียกอย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น  ในขณะที่ตัวเขามึนและเบลอมาก แล้วตนเอง ก็ฟุบลงตรงข้างเตียง –เหมือนจะน็อค แต่ว่ายังฝืนลุกขึ้นมา
เปิดฝักบัว ฉีดน้ำราดหน้าจนเสื้อเปียก เขาจึงถอดเสื้อออก เหลือแต่เสื้อกล้าม เดินมาที่เตียง –แต่ที่หมดสติ ล้มลงบนเตียง นอนข้างประกายดาว

ประกายดาวรับสาย เสียงจันทรภานุดังออกมา
จันทรภานุ        คุณอยู่ไหน?
ประกายดาว    ฉันอยู่กับแม่ของคุณ
จันทรภานุตกใจ หันไปมองหน้านมพร
จันทรภานุ        อยู่กับหม่อมแม่!
จันทรภานุหันไปมองนมพร นมพรอึ้ง
จันทรภานุ        คุณอยู่ที่ไหน ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้!!
จันทรภานุฟังแล้วก็วางสาย
นมพร        ทำไมหม่อมถึงอยู่กับคุณดาวได้ล่ะคะ?
จันทรภานุ        หม่อมแม่รู้เรื่องผมกับคุณดาว!!
นมพรลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจมาก
จันทรภานุ     ก็เลยเรียกคุณดาวออกไปคุย ผมไปก่อนนะครับ
นมพร        ค่ะค่ะ ค่อยๆขับรถนะคะ
จันทรภานุพยักหน้าแล้วก็รีบออกไป นมพรรีบยกมือขึ้นมาพนม
นมพร        ขออย่าให้เกิดเรื่องอะไรร้ายแรงขึ้นเลยเจ้าประคู๊ณณณณ

ในร้านอาหาร หม่อมสุรีย์นั่งหน้าเครียด นันทินีหันไปทางหม่อม
นันทินี        ทำไมมันออกไปคุยโทรศัพท์นานขนาดนี้ หรือว่ามันกลัวหม่อมแม่ก็เลยหนีกลับไปแล้ว
หม่อมสุรีย์    กระเป๋ายังอยู่ ยังไม่น่าจะไปไหนได้
นันทินี        ถ้างั้นนันออกไปตามนะคะ ให้หม่อมแม่รอ ใช้ได้ที่ไหน
นันทินีจ้ำพรวดๆออกไป หม่อมสุรีย์หงุดหงิดมากๆๆๆๆ
ประกายดาวเดินไปเดินมารอจันทรภานุ   "เมื่อไหร่จะมาล่ะเนี่ย ไหนบอกแป๊บเดียวไง"
ประกายดาวงุ่นง่านมาก หันไปเห็นนันทินีเดินออกมาก็ตกใจ นันทินีเดินมาหาประกายดาว
นันทินี        คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วทำไมถึงไม่เข้าไปข้างใน มายืนทำซากอะไรตรงนี้ ไม่รู้เหรอว่าหม่อมแม่รออยู่
ประกายดาว    คุณนันช่วยไปบอกหม่อมให้รออีกซักครู่นะคะ
นันทินี        ได้
นันทินีหันหลังจะเดินกลับไปแล้วนึกขึ้นได้หันมา
นันทินี        เธอเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน!!! ฉันไม่ไป เธอนั่นแหละเข้าไปข้างในได้แล้ว
ประกายดาว    ฉันยังเข้าไปไม่ได้
นันทินี        ทำไม?!!!
ประกายดาวอึกอัก พลันจันทรภานุเดินมาพอดี ประกายดาวกับนันทินีหันไปเห็น นันทินีชะงักกึก
นันทินี        คุณชาย!!!

นันทินีกลับเข้ามาสีหน้าไม่สู้ดี จนหม่อมสุรีย์แปลกใจ แล้วก็เห็นจันทรภานุเดินเข้ามาพร้อมกับประกายดาว
หม่อมสุรีย์ชะงัก     ชายจันทร์!!
หม่อมสุรีย์หันไปมองประกายดาวไม่พอใจ
หม่อมสุรีย์     ที่ว่าออกไปโทรศัพท์ คือโทรฟ้องลูกชายฉันงั้นเหรอ
ดาว/คุณชาย    ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่นะครับ
จันทรภานุ        ผมโทรหาคุณดาวเองครับ หม่อมแม่ฟังผมก่อน เรื่องเมื่อคืน...
หม่อมสุรีย์        แม่ไม่ฟัง!! ลูกจะมาตอกย้ำให้แม่เจ็บอีกทำไม?!! บรรพบุรุษของเรา ไม่เคยมีประวัติด่างพล้อยเรื่องผู้หญิง ลูกเป็นถึงราชนิกูลอันดับหนึ่งของนพรัตน์ ถ้าใครรู้ว่าลูกกับผู้หญิงคนนี้.. แม่ไม่ต้องเอาปิ๊บคลุมหัวเดินรึไง 
ประกายดาว    หม่อมคะ มันไม่ใช่อย่างที่หม่อมเข้าใจนะคะ
หม่อมสุรีย์        หยุด!! ฉันต้องการคุยกับลูกของฉันเป็นการส่วนตัว
ประกายดาวอึ้ง นันทินีหันไปทางประกายดาวยิ้มเยาะ 
นันทินี        ออกไปสิ
หม่อมสุรีย์        หนูนันก็ออกไปด้วย
นันทินีเหวอ พูดไม่ออก ประกายดาวหันไปมองจันทรภานุเป็นห่วง แล้วก็หันมาไหว้หม่อมสุรีย์ก่อนจะเดินออกไป นันทินีตามประกายดาวออกไปอีกคน หม่อมสุรีย์มองจันทรภานุแววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

ประกายดาวเดินออกมา นันทินีตามมาติดๆ
นันทินี        คุณชายต้องเลิกกับแกแน่!!!
ประกายดาวสุดทนหันมา  เลิกตัดสินใจแทนคนอื่นซักทีได้มั๊ยคะ
นันทินี        หม่อมแม่ไม่ใช่คนอื่น เราสนิทกันจนเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน หม่อมแม่คิดอะไรอยู่ ทำไมฉันจะไม่รู้ ยังไงคุณชายก็ต้องเลือกหม่อมแม่มากกว่าเธออยู่แล้ว...ทางที่ดี เธอควรจะไปจากคุณชายซะตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าต้องมาหน้าแตกเพราะโดนไล่ ฉันเตือนด้วยความหวังดี
นันทินีเชิดใส่แล้วเดินออกไปนั่งรอตรงมุมหนึ่ง ประกายดาวเริ่มเป็นกังวลใจ

จันทรภานุมองหม่อมสุรีย์หน้าเครียด
หม่อมสุรีย์        ทีแรกที่แม่รู้ว่าลูกคบกับผู้หญิงคนนั้น แม่คิดว่าลูกไม่ได้จริงจัง แต่มาถึงวันนี้ แม่ไม่สามารถปล่อยให้ลูกคบกับผู้หญิงคนนั้นได้อีก ผู้หญิงคนนั้นกำลังทำลายชีวิตของลูก ชีวิตของครอบครัวเรา ลูกต้องเลิกกับเค้า!! แล้วมาแต่งงานกับหนูนัน นี่เป็นคำสั่ง!!
จันทรภานุ        ตกใจ แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
จันทรภานุ        ผมแต่งงานกับคุณนันไม่ได้ครับ  เพราะว่า... คุณดาวเป็นภรรยาผมแล้ว ผมต้องรับผิดชอบคุณดาวครับแม่
หม่อมสุรีย์        ต่อให้แม่ตาย แม่ก็ไม่ยอมรับผู้หญิงคนนั้น เอาเงินให้เค้าไปก้อนหนึ่ง แล้วเลิกยุ่งกับเค้าซะ!!
จันทรภานุ        เงินมันแก้ปัญหาไม่ได้ทุกอย่างนะครับ!!... ผมอยากให้หม่อมแม่รู้ว่าถึงผมจะไม่ได้ลงเอยกับคุณดาว ผมก็ไม่มีวันแต่งงานกับคุณนัน เพราะว่าผมไม่ได้รักเค้า!!!
จันทรภานุพูดจบจะเดินออกไป หม่อมสุรีย์เครียดมากจนความดันขึ้น ก็เลยเป็นลมชนเก้าอี้ล้ม เสียงดังโครม!! จันทรภานุหันมาเห็นก็ตกใจมาก รีบเข้ามาประคองหม่อมสุรีย์
จันทรภานุ        หม่อมแม่!!!

พยาบาลเข็นพาหม่อมสุรีย์เข้าไปในห้องฉุกเฉิน มีจันทรภานุ ประกายดาว นันทินีตามมา นันทินีหันขวับมาทางประกายดาวด้วยความโมโห
นันทินี        ถ้าหม่อมแม่เป็นอะไร มันเป็นเพราะเธอ!
จันทรภานุ    เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณดาว
นันทินี        จนขนาดนี้คุณชายยังเข้าข้างเค้าอีกเหรอคะ?!
จันทรภานุเงียบ นันทินีทั้งโมโหทั้งเจ็บใจ จ้ำเดินไปนั่งอย่างพูดไม่ออก ประกายดาวหันมาทางจันทรภานุ พูดกันแค่พอได้ยินกันสองคน
ประกายดาว    คุณพูดอะไรกับหม่อมแม่ของคุณ ท่านถึงเป็นลม
จันทรภานุ    หม่อมแม่สั่งให้ผมเลิกกับคุณ แล้วแต่งงานกับคุณนัน ผมก็เลยบอกหม่อมแม่ไปว่า  “คุณเป็นภรรยาผม และผมจะไม่มีวันแต่งงานกับคุณนันเด็ดขาด”
ประกายดาว    คุณบอกแม่คุณไปแบบนั้นได้ยังไง!!
จันทรภานุ    เพราะว่าผมนึกอะไรไม่ออก ผมรู้ว่ามันไม่ถูกที่ทำให้คุณเสียชื่อ แต่คุณอย่าลืม ว่าผมเป็นนายจ้างของคุณ เพราะฉะนั้นนายจ้างมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจอะไรก็ได้ เพื่อเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
ประกายดาว    คุณนี่เหลือเชื่อเลยจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันอยากได้สะ.(สเปิร์ม)
ประกายดาวผงะที่เกือบหลุดออกไป จันทรภานุมองประกายดาวนิ่วหน้าสงสัยว่าประกายดาวจะพูดว่าอะไร แต่หมอเดินออกมาพอดี ประกายดาวเห็น  รีบเปลี่ยนเรื่อง
ประกายดาว    หมอออกมาแล้ว
จันทรภานุ นันทินี รีบเข้าไปหาหมอ ประกายดาวถอนหายใจโล่งอกที่ยั้งปากเอาไว้ได้ทัน แล้วก็ตามเข้าไปสมทบอีกคน
จันทรภานุ        หม่อมแม่เป็นยังไงบ้างครับ
หมอ        หม่อมสุรีย์ความดันขึ้นก็เลยทำให้หมดสติครับ ถ้ายังไงหมออยากให้อยู่โรงพยาบาลอีกซักสองวัน เพื่อเช็คร่างกายให้ละเอียด แล้วค่อยกลับบ้าน
จันทรภานุ        ขอบคุณครับ    หมอเดินออกไป
นันทินี        เข้าไปหาหม่อมแม่กันเถอะค่ะคุณชาย
จันทรภานุ        คุณเข้าไปก่อน
นันทินีหันไปค้อนประกายดาวแล้วก็เดินเข้าไป จันทรภานุเดินมาหาประกายดาว
จันทรภานุ        คุณกลับไปก่อนนะคุณดาว แล้วผมจะโทรหา
ประกายดาวพยักหน้า จันทรภานุเดินเข้าไป ประกายดาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

จิตสุภางค์ล้างขวดนมไป คุยโทรศัพท์กับประกายดาวไปด้วยสีหน้าตื่นตกใจ
จิตสุภางค์        คุณชายบอกว่าได้แกเป็นเมียแล้ว!!! เฮ้ยไอ้ดาว ฉันว่ามันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะเนี่ย เริ่มจากตอนแรกเป็นแฟน มาตอนนี้เป็นเมีย แล้วอีกหน่อยแกจะเป็นอะไร หยุดเท่านี้มั๊ย
ประกายดาว    หยุดไม่ได้ แกก็รู้ว่าการมีลูกคือความฝันที่ยิ่งใหญ่ของฉัน ในเมื่อฉันมีโอกาส ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปเด็ดขาด
จิตสุภางค์        ฉันถามจริงๆนะ ที่แกช่วยคุณชายขนาดนี้ ไม่ใช่เป็นเพราะว่าแกตกหลุมรักเค้านะ
ประกายดาว    บ้าเหรอ!! ฉันไม่มีทางตกหลุมรักคุณชายเด็ดขาด แกลืมไปแล้วเหรอว่าที่ฉันช่วยเค้าเพราะฉันต้องการให้เค้าไว้ใจฉัน เห็นฉันเป็นเพื่อน พอถึงตอนที่ฉันขอสเปิร์มจากเค้า เค้าจะได้ให้ฉันง่ายๆ 
จิตสุภางค์ถอนใจ       งั้นก็แล้วไป อย่าตกหลุมที่ตัวเองขุดเอาไว้ก็แล้วกัน   ประกายดาวนิ่งไป แอบกลัวเหมือนกันว่าจะรักจันทรภานุ 
   
คืนนั้นจิตสุภางค์เดินออกมา เห็นเฮียเชานั่งให้หมวย หลิง หลินเอาผ้าพันแผล กำลังพันตัวพันแขนกันอย่างสนุก หันไปเห็นจิตสุภางค์หน้ามุ้ยออกมาก็แปลกใจ
เฮียเชา        เป็นไรไปจ๊ะที่รัก อย่าบอกนะว่าแพ้ท้อง 
จิตสุภางค์        จะท้องได้ไงเล่า ลืมไปแล้วเหรอว่าเฮียทำหมันแล้ว...ถ้าฉันท้อง ก็คงไม่ได้ท้องกับเฮีย
เฮียเชา        ห๊ะ!!!!
จิตสุภางค์        ไม่ต้องตกใจเว่อร์ขนาดนั้น รู้อยู่แล้วว่าไม่จริง
เฮียเชา        กลุ้มใจเรื่องดาวอีกแล้วซิ
จิตสุภางค์        ใช่ ฉันรู้สึกว่าตัวเองแนะนำเพื่อนผิดๆ
เฮียเชา        เรื่องที่ให้ดาวเป็นแฟนกับคุณชายเพื่อแลกกับสเปิร์ม
เฮียเชา        นั่นแหละ...ตอนนี้เรื่องมันดูลุกลามไปกันใหญ่โต
เฮียเชา        ความจริง เฮียก็ไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรก
จิตสุภางค์        อ้าว?? แล้วทำไมเฮียไม่บอก
เฮียเชา        ถ้าเฮียบอกไปตอนนั้น แล้วจิตจะเชื่อเฮียเหรอ
จิตสุภางค์        มันก็จริง แล้วฉันควรจะทำยังไงดีล่ะเฮีย
เฮียเชา        ไม่ต้องทำอะไร แค่มองอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ เพราะถ้าดาวไม่มีใจตั้งแต่แรก เธอก็คงไม่ทำ—เข้าใจ๊-- เอาเวลาที่จะมาคิดเรื่องติ๊งต๊องพวกนี้ มาเลี้ยงลูกให้เป็นพลเมืองดีของสังคมดีกว่า 
จิตสุภางค์        ไม่นึกเลยว่าเฮียจะพูดอะไรดีดีกับเค้าเป็นเหมือนกัน  หมวยหลิน หลิง ทำอะไรพ่อเหรอค่ะ
หมวย        ทำมัมมี่
หลิง        หลิงอยากให้พ่อเป็นมัมมี่
จิตสุภางค์        ดีจ๊ะ ให้แม่ช่วยมั๊ย จะได้พันแล้วมัดให้แน่นๆ เลย 


จันทรภานุกับอภิเชษฐ์เดินออกมาจากในห้องในโรงพยาบาล
จันทรภานุ        ขอบใจที่มาเยี่ยมหม่อมแม่
อภิเชษฐ์        ต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็ต้องมา ว่าแต่แกคิดจะแก้ปัญหาด้วยวิธีนี้จริงเหรอ
จันทรภานุ        ตอนนั้นมันคิดอะไรไม่ออก คิดอยู่แต่ว่าฉันจะแต่งงานกับคุณนันไม่ได้ ไม่งั้นฉันคงไม่มีความสุขไปชั่วชีวิต
อภิเชษฐ์        จะว่าไปมันก็แปลกนะ เพราะสิ่งที่แกทำ มันทำให้คุณดาวเสียหาย แต่ทำไมคุณดาวถึงยังยอมช่วยแก หรือว่าแกให้ค่าตอบแทนเค้าเยอะมาก
จันทรภานุ        เรายังไมได้คุยเรื่องนี้ เค้าบอกฉันว่าสำหรับเค้า เรื่องเงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ เค้าว่าถ้างานสำเร็จ เค้าจะบอกฉันเองว่าอยากได้อะไร
อภิเชษฐ์        ยิ่งฟังยิ่งประหลาด
จันทรภานุ        ยังไงวะ?!
อภิเชษฐ์        เพราะความที่ฉันเป็นตำรวจ มันทำให้ฉันคิดลึกกว่าแก ฉันว่าคุณดาวต้องมีอะไรซักอย่างที่อยากได้จากแกแน่ ไม่อย่างนั้นเค้าไม่ช่วยแกขนาดนี้
จันทรภานุ        เค้าจะอยากได้อะไรจากฉัน
อภิเชษฐ์        ข้อนี้ฉันไม่รู้ ต้องถามว่าแกมีของมีค่า หรือมีอะไรที่ทำให้เค้าอยากได้รึเปล่า
จันทรภานุ        ฉันว่าแกคิดมากเกินไป
อภิเชษฐ์        ประสบการณ์การเป็นตำรวจ 10 ปี ทำให้ฉันไม่เคยมองพลาด ระวังตัวไว้หน่อยก็แล้วกัน จากคนวางเกมส์ จะกลายเป็นเหยื่อซะเอง     
อภิเชษฐ์ตบบ่าจันทรภานุ แล้วก็เดินออกไป จันทรภานุไม่เชื่อที่อภิเชษฐ์พูด


เช้าวันถัดมา  หม่อมสุรีย์รู้สึกตัว จันทรภานุรีบเข้ามาหาที่ข้างเตียง
จันทรภานุ        หม่อมแม่..
หม่อมสุรีย์เห็นจันทรภานุก็เมินหน้าไปทางอื่น จันทรภานุชะงัก หม่อมสุรีย์พยายามจะลุก จันทรภานุจะช่วย เจอหม่อมสุรีย์ขัดขืน
หม่อมสุรีย์        ไม่ต้องมายุ่งกับแม่!
จันทรภานุ        หม่อมแม่ครับ..
ระหว่างนั้นนันทินี อรอุมา รติรสเดินเข้ามา จันทรภานุกับหม่อมสุรีย์หันไปเห็น อรอุมา รติรส นันทินียกมือไหว้หม่อมสุรีย์ 
อรอุมา        สวัสดีค่ะคุณชาย
นันทินี        คุณอรกับคุณรติรสได้ข่าวว่าหม่อมแม่ไม่สบาย ก็เลยมาเยี่ยมค่ะ
หม่อมสุรีย์        หนูนันมาก็ดีแล้ว ช่วยเอาน้ำให้แม่ที แม่หิวน้ำ
นันทินี        ค่ะ
นันทินีเดินมาเอาน้ำให้หม่อมสุรีย์ดื่ม จันทรภานุมองหม่อมสุรีย์พลางถอนหายใจ
หม่อมสุรีย์        หนูนัน..วานบอกชายจันทร์ว่าจะไปไหนก็ไป ไม่ต้องมาเฝ้า เพราะว่าแม่ไม่ตายง่ายๆ
นันทินี อรอุมา รติรสหันไปทางจันทรภานุ นันทินีเดินมาหาจันทรภานุ
นันทินี        นันว่าคุณชายกลับไปก่อนดีกว่า ไม่อย่างนั้นหม่อมแม่จะเครียดขึ้นมาอีก
จันทรภานุหันไปมองหม่อมสุรีย์
จันทรภานุ        ถ้างั้นผมไปทำงานนะครับ     หม่อมสุรีย์ไม่ตอบ...จันทรภานุเดินออกไป ทันทีที่จันทรภานุก้าวพ้นประตูห้อง หม่อมสุรีย์รีบคว้ามือนันทินีมาจับเอาไว้
หม่อมสุรีย์    หนูนัน...หนูนันต้องช่วยแม่นะ...ชายจันทร์บอกว่า........ 
นันทินี        หม่อมแม่มีอะไรก็พูดมาได้เลยค่ะ  คุณอรอุมากับคุณรติรสรู้เรื่องทุกอย่าง
อรุอมา        ใช่ค่ะหม่อม คุณนันมาปรึกษาพวกเราสองคนเรื่องผู้หญิงที่ชื่อประกายดาว 
หม่อมสุรีย์พยักหน้าอย่างเข้าใจ
นันทินี        ตกลงคุณชายบอกอะไรหม่อมแม่คะ
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์บอกว่า....ได้ผู้หญิงคนนั้นเป็นภรรยาแล้วน่ะสิ
ทุกคนตกใจมาก
รติรส        อีกแล้วเหรอ?!! นี่มันคิดจะจับแต่ผู้ชายรวยๆเหรอไง
หม่อมสุรีย์        คุณรติรสพูดแบบนี้ หมายความว่าเค้าทำมาแล้วหลายครั้งงั้นเหรอ?
อรอุมา        ประกายดาวเป็นเมียน้อยสามีอรเองค่ะหม่อม
หม่อมสุรีย์        ห๊ะ!! คุณศิวะ!!!
อรอุมาพยักหน้า
หม่อมสุรีย์     แล้วทำไมตอนที่ฉันให้คุณศิวะสืบประวัติผู้หญิงคนนั้นให้ เค้าถึงไม่พูดอะไรเลย
อรอุมากับรติรสอึ้งหันมามองหน้ากัน
อรอุมา        หม่อมเคยให้ศิวะช่วยเหรอคะ?    หม่อมสุรีย์พยักหน้า อรอุมากับรติรสโมโหมาก
รติรส        หม่อมไม่ต้องห่วงเรื่องนังประกายดาวนะคะ พวกเราจะจัดการให้เอง หม่อมไม่ควรต้องลดตัวลงมายุ่งกับมันค่ะ
รติรสหันไปมองอรอุมาและนันทินีหน้าตาร้ายกาจ

ศิวะกำลังหลีใส่พนักงานสาวในร้าน โดยการจับมือแล้วเอาแหวนเพชรใส่นิ้วให้ พนักงานเอียงอาย
ศิวะ        แหวนเพชรวงนี้เหมาะกับนิ้วเรียวยาวของเอ๋ม๊ากมาก
ศิวะลูบมือเอ๋ไม่หยุดจะยกขึ้นมาหอม ทันใดนั้นอรอุมาเดินเข้ามา
อรอุมา        ทำอะไรกัน!!!     ศิวะสะดุ้งตกใจ รีบปล่อยมือเอ๋ พลางขยิบตา..ส่งซิกให้เอ๋รีบออกไป เอ๋เอามือซ่อนด้านหลังแล้วก็รีบเดินออกไปทันที ศิวะหันมายิ้มให้อรอุมาอย่างเอาใจ
ศิวะ        ผมกำลังสั่งงานอยู่น่ะจ๊ะ คุณไปไหนมาแต่เช้า
อรอุมา        ฉันไปเยี่ยมหม่อมสุรีย์มา
ศิวะ        หม่อมสุรีย์เป็นอะไร?!!
อรอุมา        ช็อคที่ลูกชายได้เมียน่ะสิ
ศิวะ        ห๊ะ! คุณชายจันทร์เนี่ยนะ!!?? มีเมีย!!..ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?
อรอุมา        นังประกายดาว
ศิวะ        ดาว...!!!
อรอุมา        ไง..อึ้งไปเลยล่ะสิ จะว่าไปนังดาวนี่มันก็ฉลาด รู้จักจับคุณชาย... เสียดายมั๊ยที่มันไม่เอาคุณ!!
ศิวะหน้าถอดสี แต่ทำเป็นไม่เข้าใจ   "ทำไมผมต้องเสียดายด้วย?"
อรอุมา        ฉันรู้จากหม่อมว่าหม่อมเคยไหว้วานให้คุณช่วยสืบประวัตินังดาว แต่คุณกลับบอกว่ามันเป็นคนดี
ศิวะกลืนน้ำลายเอื๊อก อรอุมาขยับมาใกล้
อรอุมา        คุณกับมันมีข้อตกลงอะไรกันใช่มั๊ย คุณถึงไม่บอกหม่อมว่ามันเป็นกิ๊กเก่าคุณ
ศิวะ        บ้าแล้ว..จะมีข้อตกลงอะไร...ไม่มี๊!!    ศิวะรีบหัวเราะกลบเกลื่อน
อรอุมา        ไม่มีแน่นะคุณศิวะ!!!
ศิวะ        ไม่มีจริงๆจ๊ะ ไม่มีเลย คุณก็รู้ว่าผมไม่กล้าโกหกคุณหรอก
อรอุมาหรี่ตามองไม่เชื่อ ศิวะรีบหาทางชิ่ง
ศิวะ        โอ้...นึกได้ว่ามีนัดกับลูกค้า ผมไปก่อนนะจ๊ะ
ศิวะรีบหอมแก้มอรอุมาเอาใจแล้วก็รีบออกไป อรอุมาหันไปมองตามศิวะสีหน้าไม่ไว้ใจ แล้วก็หยิบมือถือออกมากดโทรหารติรส
อรอุมา        เป็นอย่างที่เธอพูดเอาไว้ ศิวะดูมีพิรุธสุดๆ และตอนนี้ก็รีบร้อนออกไปแล้วด้วย      

รติรสนั่งใส่แว่นดำอยู่ในรถ กำลังคุยโทรศัพท์ เห็นศิวะตาลีตาเหลือกออกมาขึ้นรถ
รติรส        ฉันเห็นศิวะออกมาแล้ว ที่เหลือฉันจัดการเอง
รติรสวางสาย แล้วก็รีบขับตามรถศิวะออกไป   “มาหานังประกายดาวจริงๆ”

ประกายดาวเดินออกมา เจอศิวะฉุดแขน ประกายดาวหันไปเห็นศิวะก็ตกใจ
ประกายดาว    ศิวะ!! 
ศิวะ        เอามือถือมานะดาว!
ประกายดาว    ยังไม่เลิกยุ่งกับมือถือฉันอีกเหรอ? ฉันไม่ให้
ศิวะโมโหมากแล้ว แย่งกระเป๋าถือประกายดาว ประกายดาวไม่ยอม ยื้อกันไปยื้อกันมา
ประกายดาว    ปล่อย!!
ศิวะ        วันนี้ไม่มีใครมาช่วยเธอได้แล้ว...เอามา!! 
ประกายดาวชะงัก เอะใจ กระชากระเป๋าคืน แล้วก็นึกออก
ประกายดาว    อย่าบอกนะว่าไอ้โจรที่มากระชากกระเป๋าฉันวันก่อนเป็นฝีมือนาย!?
ศิวะ        ใช่..ฉันจ้างพวกมันมาเอง
ประกายดาว    ไม่นึกเลยว่านายจะสารเลวมากขนาดนี้
ศิวะ        ฉันจะเลวมากกว่านี้ ถ้าเธอไม่เอามือถือมาให้ฉัน
ประกายดาว    ฉัน-ไม่-ให้!!
ประกายดาววิ่งหนี ศิวะตามไปกระชากแขนประกายดาว ประกายดาวไม่ยอม สองคนสู้กัน ประกายดาวกระทืบเท้าศิวะ ศิวะร้องลั่น
ศิวะ        โอ๊ย!!!
ศิวะไม่ยอมปล่อยประกายดาวกลับรวบตัวประกายดาวเอาไว้แล้วกอดแน่น ทันใดนั้นรติรสเดินเข้ามาเห็นพอดีก็โมโหหึงสุดๆ   “ทำอะไรกัน!!”
ประกายดาวกับศิวะหันไปเห็นรติรส ศิวะตกใจมาก รีบปล่อยประกายดาว รติรสจ้ำเดินเข้ามา
รติรส        กลางวันแสกๆ หน้าคอนโด ไม่อายผีอายสางบ้างเหรอไงห๊ะ!!!
ประกายดาว    คุณมาก็ดีแล้ว ฉันมีอะไรจะให้ฟัง
ศิวะ        อย่านะ!
ประกายดาวเอามือถือออกมา รติรสหันไปมองประกายดาวสงสัย ประกายดาวกดเปิดเสียง ศิวะแทบอยากจะหายตัวไปเดี๋ยวนั้น..เสียงศิวะกับประกายดาวดังออกมา
ศิวะ        เราดีใจมากเลยนะที่ดาวโทรหาเรา เราคิดว่าดาวจะไม่ยอมเจอเราซะแล้ว 
ประกายดาว    ฉันมาคิดๆดูแล้ว ข้อเสนอของนาย ก็น่าสนใจ แต่ฉันอยากถามเพื่อความแน่ใจว่านายยังรักฉันอยู่จริงๆใช่มั๊ย
ศิวะ        ใช่สิจ๊ะ เรารักดาว
ประกายดาว    ทำไมเสียงเบาแบบนี้แหละ ไม่ค่อยได้ยินเลย
ศิวะ        เรา-รัก-ดาว!!!  รักไม่เคยเปลี่ยน รักมาตลอด รักที่สุดเลยจ๊ะ
ประกายดาว    นายแน่ใจนะว่านายไม่ได้รักคุณอร
ศิวะ        แน่ใจ เราไม่ได้รักอร เราบอกแล้วไงว่าเราแต่งงานกับอรเพราะคุณแม่บังคับ เราดีใจนะที่ดาวให้โอกาสเราอีกครั้ง คราวนี้เราจะไม่ทำให้ดาวเสียใจอีก เราจะให้ดาวทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นบ้าน รถ แหวนเพชร เงินทอง หรือถ้าดาวอยากได้อะไรนอกเหนือจากนี้ เราก็หามาให้ได้
ประกายดาว    แล้วเมียนายเค้าจะไม่รู้เหรอว่านายมีฉันอยู่อีกคน
ศิวะ        ไม่มีทางรู้หรอก อรน่ะโง่จะตาย เราพูดป้อยอนิด หยอดคำหวานหน่อยก็เชื่อเราแล้ว
ประกายดาวกดปิด..ศิวะหน้าซีดเหลือสองนิ้ว รติรสหันไปมองศิวะแววตาโกรธมาก
ประกายดาว    คราวนี้ก็รู้แล้วนะว่าใครกันแน่ที่เลว! ฝากเธอเอาคลิปนี้ไปให้เมียศิวะฟังด้วย จะได้ตาสว่างซักที
รติรสกำมือแน่นด้วยความโมโหที่ทำอะไรไม่ได้

ศิวะเดินตามรติรสเข้ามา หน้าจ๋อยมาก รติรสหยุดเดินหันไป ศิวะสะดุ้ง
ศิวะ        รติจ๋า... อย่าบอกอรเลยนะ รติก็รู้นี่ว่าถ้าอรได้ยินคลิปนี้เข้า อรต้องคุมเข้มผมมากกว่าเดิม แล้วผมก็จะไม่มีโอกาสออกมาหารติได้ง่ายๆอีก
รติรส        ฉันไม่โง่บอกอรหรอก เพราะว่าตอนนี้ฉันมีตัวประกันชั้นดีอยู่ในมือ   รติรสชูมือถือตัวเองขึ้นมา ศิวะหน้าเสีย
ศิวะ        คุณหมายความว่ายังไง?!
รติรส        ฉันแค่ทำให้คุณเกิดแรงกระตุ้นก็เท่านั้น ฉันอดทนเป็นเบอร์สองมานานแล้ว ถึงเวลาที่ฉันต้องเป็นเบอร์หนึ่งซักที ถ้าคุณไม่อยากโดนอรแหกอก ก็ทำตามที่ฉันสั่ง  คุณต้องหย่ากับอร!
ศิวะ        หย่า...!!! มันจะเป็นไปได้ยังไง คุณก็รู้
รติรส        มันเป็นไปได้ ถ้าคุณพยายาม แต่ก่อนหน้านั้น เราต้องโกยจากอรให้คุ้มที่สุด ถ้าคุณทำได้ เราจะรวยกันเละ ส่วนเรื่องคลิปเสียงนี้ ไว้ทุกอย่างสำเร็จ ฉันค่อยคิดบัญชีกับคุณ
รติรสเอามือถือใส่กระเป๋า ศิวะเครียดสุดๆ “หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ”

ในร้านกาแฟ
อรอุมา        ศิวะไปหานังประกายดาวมาจริงๆ!!!
รติรส        ใช่...ฉันเห็นกับตา ศิวะทั้งกอดทั้งจูบนังนั่น คิดแล้วยังโมโหแทนเธอไม่หาย
อรอุมา        เห็นทีแกกับฉันจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้แล้วนังประกายดาว    อรอุมาพรวดพราดออกไป
รติรส        อร...เธอจะไปไหน?!!!   รติรสรีบตามเพื่อนออกไป

อรอุมามาหาประกายดาวที่คอนโด อรอุมาจ้ำเดินมาตามทางด้วยความโมโหมาก รติรสตามมาติดๆ
รติรส        อรใจเย็น อย่าวู่วาม เธอต้องมีสติ
อรอุมา        ถ้าผัวเธอถูกแย่ง เธอยังจะมีสติอยู่ได้มั๊ยห๊ะ!!!
รติรสชะงัก อรอุมาหันไปเห็นประกายดาวออกมาจากคอนโด อรอุมาเลือดขึ้นหน้าจะรีบตามไป แต่ประกายดาวขึ้นรถขับออกไป
อรอุมา        “นังประกายดาวมันไปไหน?!!  รีบตามมันไปเร็ว”    อรอุมารติรสรีบเดินกลับไปที่รถ 

ประกายดาวมาหาจันทรนุที่ทำงานหิ้วถุงกระดาษเดินเข้ามาในห้างฯ พลางกดมือถือ
ประกายดาว    ฉันมาถึงห้างฯแล้วนะคะคุณชาย
จันทรภานุ        ผมกำลังลงไป
ประกายดาววางสาย หันไปเห็นอรอุมากับรติรส ประกายดาวคิดว่าอรอุมาได้ยินคลิปแล้ว
ประกายดาว    ตาสว่างแล้วสินะคุณอรอุมา
อรอุมาเดินมามาหาประกายดาว รติรสเดินมายืนข้างๆ
อรอุมา        ใช่! ฉันตาสว่างแล้ว
ประกายดาวสบายใจ แต่อรอุมากลับตบหน้าประกายดาวเพี๊ยะ! ประกายดาวตกใจมาก ผู้คนแตกตื่นตกใจ รติรสแอบสะใจ ประกายดาวหันมามองอรอุมาอึ้ง รติรสทำเป็นห้ามอรอุมา
รติรส        อย่าอร! อายคนอื่นเค้า
อรอุมา        คนที่ต้องอายคือมัน ไม่ใช่ฉัน!!... ทุกคนดูหน้าผู้หญิงคนนี้เอาไว้ให้ดี แล้วก็จำให้แม่น ผู้หญิงคนนี้เป็นคนโรคจิต ชอบแย่งผัวชาวบ้าน!!!
ทุกคนฮือฮา ประกายดาวโกรธมาก ปล่อยถุงกระดาษในมือลงพื้น แล้วชกอรอุมาหน้าหงายเงิบ อรอุมาเลือดกำเดาไหล รติรสยิ่งสะใจแต่ทำเป็นตกใจ
รติรส        อร!!... แกทำร้ายเพื่อนฉันเหรอ?
ประกายดาว    ถ้าอยากทำดั้งใหม่ก็เข้ามา

รติรสโมโห จะเข้ามาตบประกายดาว เจอมือมาจับที่แขน รติรสหันไปเป็นจันทรภานุ
รติรส        คุณชาย!!!
อรอุมาเข้ามาเกาะแขนจันทรภานุ
อรอุมา        คุณชายต้องทวงความเป็นธรรมให้อรนะคะ นังนี่มันมาแย่ง..
จันทรภานุ        หยุดนะคุณอรอุมา!!....อย่ามาก่อเรื่องในห้างฯของผม และอย่ามาพูดจาพล่อยๆ ที่นี่
อรอุมา        แต่นังนี่มันต่อยฉัน..
จันทรภานุ        ก็ถ้าคุณไม่มาหาเรื่องคุณดาวก่อน คุณดาวคงไม่ทำร้ายคุณ... เชิญ...
อรอุมาหันไปมองประกายดาวด้วยความโกรธแค้นมากแล้วก็เดินออกไปกับรติรส จันทรภานุรีบหันมาดูประกายดาวด้วยความเป็นห่วง
จันทรภานุ        เป็นไงบ้าง?
ประกายดาว    เจ็บสิคะ ถามมาได้
ประกายดาวหน้าเหยเก 

จันทรภานุเอายาทาที่หน้าประกายดาวที่โดนตบ
ประกายดาว    อุ๊ยยย!
จันทรภานุ        ขอโทษ..ผมจะทำเบามือมากกว่านี้
จันทรภานุค่อยๆทายาให้ประกายดาวด้วยความนุ่มนวล ประกายดาวอดที่จะมองจันทรภานุอย่างรู้สึกดีไม่ได้ จันทรภานุหันมา หน้าใกล้กับประกายดาว สองคนชะงัก แล้วไม่นานก็ได้สติ ประกายดาวรีบผละออกห่าง
ประกายดาว    ขอบคุณมากค่ะคุณชาย ถ้าคุณมาช่วยฉันไว้ไม่ทัน..
จันทรภานุ        คุณอรกับเพื่อนคงโดนคุณต่อยดั้งหัก
ประกายดาว    อะไรกันอ่ะคุณชาย ฉันเป็นฝ่ายถูกรุมนะคะ
จันทรภานุ        ว่าแต่คุณมาหาผมทำไม?
ประกายดาวหยิบถุงกระดาษยื่นให้จันทรภานุ “ฝากของไปเยี่ยมหม่อมแม่คุณด้วยค่ะ ฉันรู้สึกไม่สบายใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หม่อมแม่คุณต้องนอนโรงพยาบาล”
จันทรภานุ        ขอบใจ   แล้วจันทรภานุก็นึกถึงคำพูดของอภิเชษฐ์ขึ้นมา
อภิเชษฐ์        ....ฉันว่าคุณดาวต้องมีอะไรซักอย่างที่อยากได้จากแกแน่ๆ ไม่อย่างนั้นเค้าไม่ช่วยแกขนาดนี้หรอก // ประสบการณ์การเป็นตำรวจ 10 ปี ทำให้ฉันไม่เคยมองพลาด ระวังตัวไว้หน่อยก็แล้วกัน จากคนวางเกมส์ จะกลายเป็นเหยื่อซะเอง     
จันทรภานุหันไปมองประกายดาวแล้วตัดสินใจ
จันทรภานุ        คุณดาว..คุณแย่งสามีคนอื่นเค้าจริงรึเปล่า
ประกายดาว    คุณชาย!!
จันทรภานุ        อย่าเพิ่งโมโห ถ้าเราทำงานด้วยกัน คุณต้องเปิดใจให้ผมรู้ว่าผมเลือกคนมาช่วยผมถูกคนรึเปล่า
ประกายดาวมองจันทรภานุแล้วก็นิ่งไปอย่างครุ่นคิด

ประกายดาวเล่าเรื่องเกี่ยวกับศิวะ ให้จันทรภานุฟัง
จันทรภานุ        หมายความว่าคุณศิวะเป็นแฟนคนแรกของคุณ ?
ประกายดาว    ค่ะ หลังจากนั้นฉันก็มีแฟนอีกสองคน
จันทรภานุ        เจ้าชู้นะเนี่ย
ประกายดาว    พูดให้มันดีดีคุณชาย เจ้าชู้หมายความว่าคบทีล่ะหลายคน แต่ฉันคบทีล่ะคน จะฟังต่อมั๊ยคะ
จันทรภานุ        ฟังต่อสิ
ประกายดาว    ฉันคบผู้ชายอีกสองคน แต่ทั้งสองคนก็เอาเปรียบฉัน ฉันผิดหวังในความรักครั้งแล้วครั้งเล่าจนฉันคิดว่ามันคงไม่ตายหรอก ถ้าเราจะอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต
จันทรภานุ        เพราะเหตุนี้ถึงทำให้คุณไม่เชื่อในความรักอีก
ประกายดาวพยักหน้า จันทรภานุมองประกายดาวสีหน้าเข้าใจมากขึ้น

อรอุมากลับมาบ้าน โดยมีกระดาษทิชชู่อุดรูจมูกสองข้างสีหน้าโมโหมากๆๆ แล้วก็กรี๊ดออกมาดังลั่น
อรอุมา        อ๊ายยยย!! นังประกายดาว! ฉันเกลียดแก..อ๊ายยย!
รติรส        พอได้แล้วอร กรี๊ดไปก็เหนื่อยเปล่า
อรอุมา        ฉันอยากเอาคืนมัน รติ!! ฉันจะทำยังไงดี คิดสิคิดสิ..
รติรส        โอ๊ย!! ของแบบนี้มันไม่ได้คิดกันง่ายๆ.. เธอได้เอาคืนมันแน่...แต่เราต้องยืมมือคนอื่น
อรอุมา         ใคร?
รติรส         หม่อมสุรีย์!!
อรอุมามองรติรสอย่างเห็นด้วย

จันทรภานุเดินมาเดินมาส่งประกายดาวที่ลานจอดรถ
ประกายดาว    ฉันไปนะคะ
จันทรภานุ        เดี๋ยว..ผมว่าคุณไปเยี่ยมหม่อมแม่กับผมจะดีกว่า
ประกายดาว    ไม่ดีหรอกค่ะ ถ้าหม่อมแม่คุณเห็นฉันเข้า มีหวังทรุดลงไปอีกแน่ๆ
จันทรภานุ        แต่การที่คุณไปเยี่ยมท่าน จะทำให้ท่านเห็นความจริงใจของคุณ
ประกายดาวมองจันทรภานุสีหน้าลังเล

หญิงนิ่มอยู่กับหม่อมสุรีย์และนมพร
หม่อมสุรีย์        ชายจันทร์ไม่มาดูดำดูดีป้าเลยซักนิด    หญิงนิ่มกับนมพรมองหน้ากันสีหน้าเอือมๆ
หม่อมสุรีย์        หายไปตั้งแต่เช้า นี่ขนาดว่าป้าไม่สบายนอนอยู่โรงพยาบาล
นมพร        นมรู้มาว่าคุณชายมาเยี่ยมหม่อมแต่เช้า แต่หม่อมไล่คุณชายให้กลับไปทำงานไม่ใช่เหรอคะ
หม่อมสุรีย์หน้าเสีย    ...ที่ฉันทำลงไปเพราะฉันกำลังโกรธ ต่อให้ฉันไล่ชายจันทร์ หรือดุด่ายังไง ถ้าชายจันทร์ห่วงฉันจริงก็คงไม่ทิ้งฉันไปแบบนี้
แล้วจันทรภานุกับประกายดาวก็เดินเข้ามา หญิงนิ่มกับนมพรหันไปเห็น หญิงนิ่มดีใจ ประกายดาวไหว้นมพร นมพรรับไหว้
หญิงนิ่ม        พี่ชายมาแล้วค่ะหม่อมป้า
หม่อมสุรีย์ดีใจหันไป พอเห็นประกายดาวก็หุบยิ้มแทบไม่ทัน ประกายดาวยกมือไหว้ หม่อมสุรีย์ไม่รับไหว้
หม่อมสุรีย์        มาทำไม?
จันทรภานุ        คุณดาวมาเยี่ยมหม่อมแม่ครับ แล้วนี่ก็ของเยี่ยมของคุณดาว
จันทรภานุเอาของจากประกายดาววางบนโต๊ะ นมพรลุกเดินมาดู
นมพร        ซุปไก่สกัด ของโปรดของหม่อมเลยนะคะ
หม่อมสุรีย์        ฉันจะไม่โปรดก็วันนี้แหละ    ประกายดาวหน้าเสีย
จันทรภานุ        หม่อมแม่..
หม่อมสุรีย์        นมพร..ฉันอยากนอนพัก ใครอย่าทำเสียงดังให้รำคาญหูเชียว
หม่อมสุรีย์หลับตา ประกายดาวถอนหายใจ จันทรภานุมองประกายดาวเห็นใจ

จันทรภานุ ประกายดาว หญิงนิ่มเดินออกมา
หญิงนิ่ม        พี่ดาวอย่าถือสาหม่อมป้าเลยนะคะ หม่อมป้ากำลังอารมณ์ไม่ดี
ประกายดาว    พี่เข้าใจค่ะ พี่ไม่โกรธ ฉันกลับนะคะคุณชาย จันทรภานุพยักหน้า
หญิงนิ่มรีบชง     พี่ชายไปส่งพี่ดาวที่รถสิคะ หน้าที่ของสุภาพบุรุษ     จันทรภานุเดินมาส่งประกายดาวที่รถ 
ประกายดาว    ขอบคุณค่ะคุณชาย คุณกลับไปหาหม่อมแม่คุณได้แล้ว
จันทภานุ        คุณขึ้นรถก่อนสิ เพราะถ้าผมขึ้นไป น้องหญิงต้องถามผมแน่ว่าผมส่งคุณจนขึ้นรถแน่แล้วใช่มั๊ย เห็นรถคุณแล่นออกไปอย่างปลอดภัยแน่แล้วใช่รึเปล่า
ประกายดาว    คุณหญิงนิ่มนี่น่ารักนะคะ..... ทำไมคุณชายถึงไม่ชอบคุณหญิงล่ะคะ
จันทรภานุ        แก่นกะโหลกกะลาอย่างนั้น ไม่ไหวล่ะ
ประกายดาวยิ้มๆแล้วก็หันไปเห็นพระจันทร์เต็มดวงสวยงามตรงลานจอดรถ ก็ตะลึงงัน แล้วก็รีบเปิดท้ายรถ เอาขาตั้งกล้องออกมาตั้ง
จันทรภานุ        คุณทำอะไร?    ประกายดาวหันมาหยิบกล้องออกมา
ประกายดาว    คุณไม่เห็นเหรอ?
จันทรภานุ        เห็นอะไร?
ประกายดาวเอากล้องติดกับขาตั้งกล้องแล้วหันไปทางจันทรภานุ
ประกายดาว    นู่นไงคะ
จันทรภานุ        ก็แค่พระจันทร์..สวยตรงไหน?
ประกายดาว    คุณนี่ไม่มีอารมณ์สุนทรีซักนิด พระจันทร์วันนี้กลมมาก คุณดูรอบวงมันสิ
ประกายดาวยื่นหน้ามาใกล้จันทรภานุแล้วชี้ไปที่พระจันทร์
ประกายดาว    ไม่มีรอยแหว่ง สมบูรณ์แบบที่สุด แถมท้องฟ้าก็ยังเป็นใจ ไม่มีเมฆมาบดบังซักนิด
ประกายดาวมองพระจันทร์แววตามีความสุข จันทรภานุหันไปมองประกายดาวที่มีแสงจันทร์ส่องหน้าก็เล่นเอาเคลิ้ม ประกายดาวถ่ายรูปดวงจันทร์ไม่หยุด จันทรภานุมองประกายดาวแล้วก็เผลอยิ้มออกมา

จันทรภานุนอนเฝ้าหม่อมสุรีย์บนโซฟาแต่นอนไม่หลับ ออกมาตรงระเบียง มองพระจันทร์ เห็นหน้าประกายดาวปรากฎขึ้นมา จันทภานุผงะ ตกใจ
จันทรภานุ        คิดถึงเค้าทำไม??

เช้าวันถัดมาในร้านหญิงนิ่ม
หญิงนิ่ม        หญิงว่าหม่อมป้าไม่ได้ป่วยจริงหรอกค่ะ แต่ทำเพื่อเรียกร้องความสนใจจากพี่ชายมากกว่า
ประกายดาว    พี่ไม่รู้หรอกนะคะว่าหม่อมเป็นจริงหรือเป็นไม่จริง แต่พี่ไม่สบายใจ
หญิงนิ่ม        พี่ดาวอย่าโทษตัวเองสิคะ ถ้าเกิดอะไรขึ้น ก็ให้พี่ชายรับผิดชอบไป เพราะเค้าเป็นคนคิดแผนนี้ขึ้นมาเอง... แต่ถ้าพี่ดาว รู้สึกว่าพี่ชายทำให้พี่ดาวเสียหายล่ะก้อ พี่ดาวกับพี่ชายก็แต่งงานกันซะเลย
ประกายดาวสำลักน้ำที่ยกขึ้นมาดื่ม   "คุณหญิง!! พูดเล่นอีกแล้วนะคะ"
หญิงนิ่มจับแขนประกายดาวสีหน้าจริงจัง
หญิงนิ่ม         หญิงไม่ได้เล่นนะคะ หญิงพูดจริงๆ หญิงชอบพี่ดาวมากค่ะ.... อย่ามองหญิงแบบนั้นสิคะ หญิงไม่ได้ชอบพี่ดาวแบบนั้น หญิงหมายถึงหญิงถูกใจพี่ดาว อยากให้พี่ดาวกับพี่ชายรักกันจริงๆ
ประกายดาว    ไม่ล่ะค่ะ ผู้ชายอย่างคุณชาย ใครอยู่ด้วย เครียดตายเลย   หญิงนิ่มเหวอ
ประกายดาว    อุ่ย..พี่ขอโทษค่ะที่พี่พูดตรงๆ
หญิงนิ่ม        มันก็จริงอย่างที่พี่ดาวพูด แล้วพี่ดาวชอบผู้ชายแบบไหนคะ
ประกายดาว    แบบไหนเหรอคะ?  อืมม์..ไม่รู้สิ ความจริงพี่เข็ดกับการมีแฟนแล้วล่ะค่ะ เพราะที่ผ่านมา พี่ไม่เคยเจอคนดีซักคน… แต่ถ้าจะให้เลือกจริงๆ ผู้ชายอารมณ์ดีก็น่าสนใจ
ประกายดาวดื่มน้ำ หญิงนิ่มหน้าเสีย พลางคิดในใจ
หญิงนิ่มคิดในใจ     ผู้ชายอารมณ์ดี พี่ดาวหมายถึงนายปลาไหลพงศ์จันทรรึเปล่า??
หญิงนิ่มชักใจไม่ดี     แล้วก็นึกอะไรออก
หญิงนิ่ม        พี่ดาวคะ หญิงมีอะไรจะให้พี่ดาวดูค่ะ
ประกายดาวหันไปมองหญิงนิ่มด้วยความสงสัย

ประกายดาวกำลังถ่ายภาพนายแบบ ตามมุมต่างๆ
เจ๊พีชเดินเข้ามา       “เปลี่ยนชุดเลยค่าคุณน้อง”
นายแบบเดินออกไปกับเจ๊พีช  เสียงพงศ์จันทรดังขึ้น  “เอาอาหารมาส่งครับ”
ประกายดาวหันไปเห็นพงศ์จันทรยืนยิ้มพร้อมยกถุงโจ๊กขึ้นมา
ประกายดาวนั่งบนพื้นเพื่อทานข้าว มีพงศ์จันทรนั่งข้างๆ
พงศ์จันทร        คุณดาวไม่แปลกใจเหรอครับว่าผมรู้ได้ไงว่าคุณอยู่ที่นี่
ประกายดาว    คำตอบนั้นไม่ยากเลยค่ะ เจ๊พีช...
พงศ์จันทรยิ้มกว้าง ประกายดาวกินโจ๊กแต่ทำหกเลอะปาก พงศ์จันทรเห็นรีบเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดปากให้ประกายดาว ประกายดาวชะงัก รีบเอามาเช็ดเอง
ประกายดาว    ขอบคุณค่ะ เปื้อนเลย เดี๋ยวฉันซักคืนให้นะคะ
พงศ์จันทร        ไม่ต้องคืนก็ได้ครับ เก็บไว้ใต้หมอน เผื่อคุณดาวจะฝันถึงผมบ้าง
ประกายดาว    ไม่ต้องมาปากหวานกับดาวหรอกค่ะ ไปหวานใส่สาวๆของคุณดีกว่า
พงศ์จันทร        สาว??   สาวไหนครับ ตอนนี้ผมตัดทุกคนออกหมดแล้ว ผมกำลังปรับปรุงตัวใหม่ เผื่อคุณดาวจะหันมาแลผมบ้าง
ประกายดาว    ฉันว่าคงจะเป็นคนนู้นมากกว่ามั๊งคะ
พงศ์จันทรชะงัก หันไปเห็นน้องแชมเปญเดินมา ก็อึ้ง..รู้สึกเอะใจบางอย่าง
เจ๊พีชกำลังจ่ายเงินให้แชมเปญ แชมเปญรับเงินมา   “ขอบคุณมากค่ะเจ๊” แชมเปญรับเงินมาแล้วก็เดินออกไป  เจ๊พีชหันกลับไปเจอพงศ์จันทรเดินมา
พงศ์จันทร        นั่นเด็กเจ๊พีชเหรอครับ?
เจ๊พีช        ฮั่นแน่ ถามแบบนี้แสดงว่าสนใจ นี่ขนาดน้องดาวอยู่ที่นี่ด้วยนะเนี่ย
พงศ์จันทร        น้องเค้าดูหน่วยก้านดี น่าสนใจร่วมงานด้วย
เจ๊พีช        กำลังฮอตเลยล่ะค่ะ เรียกได้ว่าเป็นตัวเงินตัวทองของเจ๊เลยทีเดียว วันก่อนคุณหญิงนิ่มก็เพิ่งเรียกใช้งานไปเองนะคะ
พงศ์จันทรชะงัก เริ่มมั่นใจในความคิดของตัวเอง

จันทรภานุนั่งดื่มกาแฟอยู่กับอภิเชษฐ์ สีหน้าดูโทรมๆ จนอภิเชษฐ์แปลกใจ
อภิเชษฐ์        แกเป็นไร? หน้าตาดูอิดโรย
จันทรภานุ    เมื่อคืนนอนไม่หลับ
อภิเชษฐ์        ที่นอนไม่หลับเพราะคิดถึงใครวะ 
จันทรภานุ        คิดถึง….  คิดถึงหม่อมแม่น่ะสิ     จันทรภานุนิ่งไป แล้วก็นึกอะไรออก
จันทรภานุ        ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว ไว้เจอกัน   จันทรภานุรีบลุกเดินออกไป อภิเชษฐ์แปลกใจ

ประกายดาวกำลังเก็บของ พลันเสียงมือถือดังขึ้น
ประกายดาว    “ค่ะคุณชาย..  คุณอยากได้อะไรนะ?!!!”    ประกายดาวแปลกใจมากๆ

ประกายดาวยื่นรูปพระจันทร์ให้จันทรภานุ
ประกายดาว    คุณชายอยากได้รูปพระจันทร์ไปทำไมคะ?
จันทรภานุ        ก็คุณบอกผมเองว่าพระจันทร์เมื่อคืนสมบูรณ์แบบที่สุด ผมก็อยากได้รูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก เพราะไม่รู้ว่าจะได้มีวันดีดีแบบนี้อีกรึเปล่า
ประกายดาว    คุณชายนี่ก้อโรแมนติคเหมือนกันนะเนี่ย   จันทรภานุยิ้มๆ ก้มมองรูปพระจันทร์
จันทรภานุเอารูปพระจันทร์ใส่กรอบวางบนโต๊ะ แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างรู้สึกดี

หญิงนิ่มเปิดประตูร้าน เดินเข้าไป ก็มีคนเดินตามเข้ามาติดๆ หญิงนิ่มหันขวับไปมองปรากฎว่าเป็นพงศ์จันทร หญิงนิ่มตกใจมาก
หญิงนิ่ม        นายปลาไหล!! นายมาทำไม?!
พงศ์จันทร        คุณหญิงนี่แสบมากนะ
พงศ์จันทรขยับจะเข้ามาใกล้ หญิงนิ่มรีบหยิบเครื่องช๊อตไฟฟ้าในกระเป๋าออกมาขู่
หญิงนิ่ม        อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ!!
พงศ์จันทรหยุดกึกชักฝ่อ      ทั้งแสบทั้งร้ายเลยนะคุณหญิง ผมรู้ว่าคุณจัดฉากเรื่องน้องแชมเปญขึ้นมาเพื่อให้ผมติดกับ แล้วคุณก็ถ่ายรูปไปให้คุณดาวดูใช่มั๊ย!!!
หญิงนิ่ม        พูดอะไร ไม่เข้าใจ
พงศ์จันทร        ไม่เข้าใจ?!! ถ้างั้นผมจะทำให้คุณหญิงเข้าใจเอง
พงศ์จันทรจะเข้ามา เจอหญิงนิ่มเปิดเครื่องขู่ พงศ์จันทรชะงัก   "คิดว่าไอ้เครื่องนี้จะทำอะไรผมได้งั้นเหรอ?!!"
พงศ์จันทรเข้ามา หญิงนิ่มตวัดเครื่องช๊อตไฟฟ้าไปตรงหน้า พงศ์จันทรหลบเกือบไม่ทัน เฉียดหน้าไปเส้นยาแดงผ่าแปด..พงศ์จันทรเสียววูบ
พงศ์จันทร        เอาจริงเหรอเนี่ย?!!
หญิงนิ่ม        เอาจริงน่ะสิ แน่จริงก็เข้ามาเลย..มา..!!    หญิงนิ่มเปิดเครื่องขู่ แต่ทันใดนั้นเครื่องดับ...หญิงนิ่มตกใจ
หญิงนิ่ม        เฮ่ย!!    หญิงนิ่มกดเปิดปิดสองสามครั้งก็ไม่ติด ก็ร้อนรนมาก
หญิงนิ่ม        อย่าสิ....มาเป็นอะไรเอาตอนนี้เนี่ย
พงศ์จันทร        ฮ่าๆๆ ของจากเมืองจีนก็เป็นแบบนี้แหละ
พงศ์จันทรพุ่งเข้ามา หญิงนิ่มเอาเครื่องช๊อตไฟฟ้าฟาดฟาดฟาด แต่พงศ์จันทรจับแขนหญิงนิ่มเอาไว้ได้ทัน ทำให้หญิงนิ่มเสียหลักล้มไปบนโซฟา พงศ์จันทรเลยล้มตามลงไปทับตัวหญิงนิ่ม
ทั้งคู่ชะงักกันไป เพราะหน้าใกล้มาก หญิงนิ่มจ้องหน้าพงศ์จันทรไม่วางตา พงศ์จันทรยิ้มเจ้าชู้
พงศ์จันทร        มองผมแบบนี้..หลงเสน่ห์ผมเหรอครับคุณหญิง
หญิงนิ่มไม่ตอบ มือที่ถือเครื่องช๊อตไฟฟ้า กดเปิดเครื่อง เครื่องติด..แล้วทันใดนั้นพงศ์จันทรก็ร้อง  "อ๊ากกกก!!"
พงศ์จันทรรีบผละออกมา มือกุมเป้าหน้าแดงเพราะเจ็บปวดมาก หญิงนิ่มรีบลุกขึ้นยืน ชูเครื่องช๊อตไฟฟ้าไปตรงหน้า
หญิงนิ่ม        คนเจ้าชู้อย่างนายมันต้องโดนแบบนี้
พงศ์จันทรทรุดเข่าลงไปบนพื้น ได้แต่มองหน้าหญิงนิ่มเจ็บและชาจนพูดไม่ออก ทำเอาหญิงนิ่มชักใจเสีย
หญิงนิ่ม        นาย..เจ็บมากเลยเหรอ?!!
พงศ์จันทรพยายามเปล่งเสียงออกมาทั้งๆที่เจ็บปวดมาก
พงศ์จันทร        ทั้งเจ็บ ทั้งชา ถ้าน้องชายผมเป็นอะไรไป!! คุณ … ต้อง..รับ..ผิด...ชอบ!!!
แล้วพงศ์จันทรก็ล้มหน้าคว่ำ ก้นโด่ง หมดสติไปบนพื้น หญิงนิ่มตกใจสุดๆ

ที่โรงพยาบาล
หญิงนิ่มเปิดม่านเข้ามาเห็นพงศ์จันทรนอนหน้าซีด..มีเจลเย็นประคบน้องชายอยู่ หญิงนิ่มเห็นสภาพแล้วก็อดขำออกมาไม่ได้
พงศ์จันทร        มันไม่ตลกเลยนะคุณหญิง
หญิงนิ่ม        แล้วน้องชายนายสบายดีมั๊ย
พงศ์จันทร        ยังสบายดี คุณก็เลยโชคดีไป
หญิงนิ่ม        ฉันหวังว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ คงจะทำให้นายเลิกยุ่งกับพี่ดาว
พงศ์จันทร    คุณหญิงต่างหากที่ควรเลิกยุ่งกับเรื่องนี้ คุณดาวมีสิทธิ์เลือก เพราะว่าคุณดาวกับคุณชายจันทร์ไม่ได้เป็นอะไรกัน
หญิงนิ่ม        ฉันไม่มีทางยอมให้พี่ดาวเป็นแฟนนาย ฉันจะขัดขวางให้ถึงที่สุด
พงศ์จันทร        ยัยคุณหญิงโรคจิต!
หญิงนิ่มฉุนกึก โมโหมาก หันไปเห็นกล่องพลาสติคที่ใส่อุปกรณ์ทำแผลก็ยกขึ้น หันมาทางพงศ์จันทร
พงศ์จันทร        จะทำอะไร?!!
หญิงนิ่มไม่ตอบ แต่ยื่นกล่องไปเหนือเป้าพงศ์จันทร พงศ์จันทรตกใจ แต่ห้ามไม่ทัน หญิงนิ่มปล่อยกล่องลงมาซ้ำแผลเดิม พงศ์จันทรหน้าเขียว ร้องไม่ออก หญิงนิ่มหันไปปัดมือใส่พงศ์จันทรแล้วจ้ำเดินออกไป
พงศ์จันทรได้แต่มองและชี้ตามหลังหญิงนิ่มสีหน้าเจ็บปวด

เจ๊พีชประคองพงศ์จันทรเข้ามานั่งในบ้าน พงศ์จันทรค่อยๆนั่งลง
พงศ์จันทร        เบาครับเจ๊...
เจ๊พีช        โถๆๆ คุณพงศ์...ช่างน่าสงสาร เจ๊เป่าให้มั๊ยคะ จะได้หายเจ็บ
พงศ์จันทร        ไม่ต้องรบกวนเจ๊ถึงขนาดนั้นหรอกครับ
เจ๊พีช        เจ๊ไม่เข้าใจจริงๆว่าคุณพงศ์กับคุณหญิง ไปโกรธกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน
พงศ์จันทร        ผมไม่รู้หรอกครับ ผมรู้แต่ว่าจะชาติไหนๆ ก็ไม่ขอเจอยัยคุณหญิงโรคจิตคนนี้อีก และผมก็จะไม่มีวันยอมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆแน่ เจ๊รู้จักคุณหญิงนิ่มดีขนาดไหนครับ
เจ๊พีช        เจ๊ก็ไม่ค่อยได้คุยกับคุณหญิงนิ่มเท่าไหร่หรอกค่ะ ถ้าจะคุยกัน ก็เพราะมีธุระ หรือเป็นเรื่องงานมากกว่า
พงศ์จันทร        เหรอครับ...ผมอยากรู้จักตัวตนของคุณหญิงนิ่มให้มากกว่านี้ เจ๊พอจะแนะนำอะไรผมได้บ้างมั๊ย

เจ๊พีชคิดนิดนึง แล้วก็นึกออก
เจ๊พีช        เจ๊รู้มากว่าคุณหญิงเขียนบล็อค คุณพงศ์ลองเข้าไปอ่านดูสิคะ มันอาจจะช่วยทำให้คุณพงศ์รู้จักคุณหญิงนิ่มมากขึ้น 
พงศ์จันทรนิ่งฟังด้วยความสนใจ
   
มุมหนึ่งในบ้าน พงศ์จันทร์กำลังอ่านบล็อคของหญิงนิ่มอย่างตั้งใจ
พงศ์จันทร        เขียนแต่เรื่องความรักทั้งนั้น แถมยังเป็นความรักที่สมหวัง เพ้อฝันที่สุด     แล้วพงศ์จันทรก็นึกอะไรออก ยิ้มมุมปากร้ายกาจออกมา
พงศ์จันทร        ผมจะสอนให้คุณรู้ว่าความรักที่แท้จริง มันเป็นยังไง?     พงศ์จันทรเริ่มพิมพ์ข้อความลงไป
พงศ์จันทร        สวัสดีครับคุณหญิง ผมเพิ่งเข้ามาอ่านบล็อคของคุณหญิงเป็นครั้งแรก มันทำให้ผมได้เห็นอีกด้านหนึ่งของความรัก..

หญิงนิ่มอยู่ที่ร้านกำลังอ่าน ข้อความ  “เพราะที่ผ่านมา...ผมถูกผู้หญิงทิ้งมาตลอด ทำให้ไม่เชื่อในรักแท้ รักแท้มีจริงด้วยเหรอครับคุณหญิง....จากชายไร้หัวใจ”
หญิงนิ่มพิมพ์ตอบกลับไป    “ถึงชายไร้หัวใจ ความรักคือสิ่งสวยงามสำหรับหญิงเสมอค่ะ การที่คุณโดนทิ้ง คงเป็นเพราะคุณกับผู้หญิงพวกนั้นไม่ใช่เนื้อคู่กัน หญิงไม่อยากให้คุณปิดกั้นตัวเองและมองความรักในแง่ลบ หญิงอยากให้คุณเปิดใจ ลองใช้ใจมอง ไม่แน่คุณอาจจะเจอคนที่รักคุณจริง”
พงศ์จันทรเห็นข้อความที่หญิงนิ่มพิมพ์ตอบกลับมาก็ดีใจ
พงศ์จันทร        ตอบเร็วซะด้วย
พงศ์จันทรรีบพิมพ์ตอบกลับไป และหญิงนิ่มก็ตอบคุยกับพงศ์จันทร  โดยไม่รู้ว่าคนนั้นคือพงศ์จันทร์