Thaitv3.com
Click to link CH3 on Facebook Click to share this post on Twitter
หน้าแรก » ละครช่อง3 » สามีตีตรา

ละครสามีตีตรา

สามีตีตรา
Click to share this post on Facebook
ออกอากาศ: ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ( เริ่มตอนแรก วันพุธที่ 19 กุมภาพันธ์ ศกนี้ ) นำแสดงโดย: พลอย เฌอมาลย์ , โป๊ป ธนวรรธน์ , จุ๋ย วรัทยา , เดียร์น่า ฟลีโป , ท็อป จรณ , ทูน หิรัญทรัพย์ , นก จริยา , ตั๊ก มยุรา บทละครโดย: นาวิกา อำนวยการผลิตโดย: บริษัททองเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด กำกับการแสดงโดย: อำไพพร จิตต์ไม่งง คะแนนนิยม: คะแนน
++ อดีตอันเจ็บช้ำ ทำให้เธอไม่เชื่อมั่นว่ารักแท้จะมีอยู่จริง เธอจึงเลือกจะตอบแทนความรักของเขาด้วยการ ตีตราจอง ++ ความตายของ ภูเบศร์ (เพ็ญเพชร เพ็ญกุล) ทำให้กะรัต (เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ) ที่แม้จะอยู่ในระหว่างประชดหนีความเจ้าชู้ของสามีมาพักใจที่บ้านชายทะเลตกใจแทบช็อกและรีบบึ่งกลับกรุงเทพฯในทันที ระหว่างทางกะรัตโชคร้ายที่รถประสบอุบัติเหตุทำให้เธอต้องลงไปโบกรถแต่โชคชะตาก็ทำให้เธอได้พบกับ พิศุทธิ์(ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ) เจ้าของรถที่มีน้ำใจจอดรับเธอ...โดยไม่รู้ว่านับแต่วินาทีนั้น ชีวิตของเขากับเธอจะต้องผูกพันกันอย่างไม่มีวันพรากจาก [ เรื่องย่อละครทั้งหมด ] [ บทละครทั้งหมด ]
 
 
ละครเก่า
บริษัทบำบัดแค้น การจองเวรนำมาแต่อคติ ความเกลียดชัง แ...
เกมร้ายเกมรัก ++ เกมรักจากผืนทราย กลับกลายเป็นเกมร้า...
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ++ แซ่บซี๊ดจี๊ดจิ้น กับภารกิจล่าหัวใจส...
สาปพระเพ็ง ++ คำสาปแห่งจันทร์ กำหนดทุกกรรม ด้วยร...
สะใภ้ลูกทุ่ง ความรักระหว่างสถาปนิกหนุ่มชาวกรุงกับนั...

บทละครเรื่องสามีตีตรา

ชื่อตอน ตอนที่ 5


บ้านเนื้อแพร         กลางวัน

เปิดภาพที่หน้าบ้านของเนื้อแพร   รถคันหรูของชายอ๊อดขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน
เห็นเนื้อแพรแต่งตัวสวยจะออกจากบ้านเพื่อมาต้อนรับแขกคนสำคัญ  แล้วต้องชะงักเมื่อพบว่าแขกที่มาเยือน ไม่ใช่กฤช
เนื้อแพร        ท่าน...
ชายอ๊อด        (เชิดๆ) ฉันมาหาชาย  เรียกมันออกมาซิ
เนื้อแพร        (เสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย) ท่านมีธุระอะไรกับชายไม่ทราบคะ
ชายอ๊อด        ฉันเป็นพ่อมัน  อยากจะเจอหน้าลูกบ้าง ต้องรายงานเธอด้วยรึไง
เนื้อแพร        (ยิ้มๆออกมาอย่างรู้ทัน) ลองท่านลดตัวมาถึงที่นี่  ดิฉันกลัวว่าจะเป็นเรื่องไม่สู้ดีซักเท่าไหร่
ชายอ๊อด        ฉันกำลังเดือดร้อนก็เพราะไอ้ลูกไม่รักดีของเธอ  เรียกมันออกมาเดี๋ยวนี้
เนื้อแพร        (เชิดหน้าบ้าง) ชายไม่อยู่ที่นี่ค่ะ
ชายอ๊อด        แล้วมันหายหัวไปไหน ?   
เนื้อแพร        นั่นสิคะ ดิฉันก็ชักสงสัยแล้วว่ามีเรื่องอะไรกดดันให้ชายต้องหนีไปแบบนี้
เสียงคนเดินเข้ามา ทั้งคู่หันไปมอง ทั้งสามคนออกจะตกใจ
กฤชเป็นฝ่ายตั้งสติได้ก่อน เอ่ยทักออกไป   
กฤช        สวัสดีครับท่านชาย  ไม่นึกว่าจะได้เจอท่านที่นี่
ชายอ๊อด        (มองกฤชสลับกับเนื้อแพรแล้วพูดกัดออกไป) ใช่ซี้...ฉันมันก็แค่คนแปลกหน้า ไม่ใช่คนคุ้นเคยอย่างใครบางคน
เนื้อแพร        (บอกกฤชไปเสียงเรียบๆ) ท่านมาหาชายน่ะค่ะ
ชายอ๊อด        (มองเนื้อแพรอย่างดูถูก) ฉันว่าเธอควรจะโทษตัวเองมากกว่า  ที่ชายมันต้องหลบหน้าไปแบบนี้ ก็เพราะมันหน้าบางเกินกว่าจะอยู่รับรู้เรื่องคาวโลกีย์ของแม่มันนั่นแหละ
ชายอ๊อดมองหน้ากฤชอย่างรังเกียจแล้วกลับออกเดินไป  
กฤชทนเห็นชายอ๊อดดูถูกเนื้อแพรไม่ได้ เลยขยับจะตาม เนื้อแพรรีบดึงไว้
เนื้อแพร        ช่างเค้าเถอะค่ะ
กฤช        แต่ผมจะปล่อยให้เค้าดูถูกคุณแบบนี้ไม่ได้ (จะไปอีก)
เนื้อแพร        แล้วคุณจะตามไปจัดการทุกคนที่ไม่เข้าใจเราได้เหรอคะ
กฤชหยุด หันมองเนื้อแพร
เนื้อแพร        ยังไงแพรก็ไม่มีวันดีในสายตาของพวกเขาอยู่แล้ว  ตอนนี้แพรเป็นห่วงก็แต่ลูก แพรว่าท่านอ๊อดต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องที่พิศุทธิ์หนีหน้าไปแน่ๆ
กฤช         (คิดตามแล้วพลอยกังวล) แล้วนี่คุณจะทำยังไง
เนื้อแพรนิ่งไป ใจคิดว่าคงปล่อยให้ลูกสู้ปัญหาลำพังไม่ได้แน่ๆ

***************************               

หน้าบ้านไม้ริมทะเลของพิศุทธิ์

บ้านไม้ริมทะเล         กลางคืน
นาฬิกาผนังหรือตั้งโต๊ะในบ้าน บอกเวลาใกล้1ทุ่ม
เห็นพิศุทธิ์กำลังจะออกจากบ้าน
โทรศัพท์บ้านดัง พิศุทธิ์หยุดชะงักนิดหนึ่งแล้วเดินเข้าไปรับสาย
พิศุทธิ์        สวัสดีครับ

*************************

บ้านพิศุทธิ์กรุงเทพฯ-ตัดสลับบ้านทะเล        กลางคืน

เนื้อแพรโทรหาลูก สีหน้าไม่สบายใจ
เนื้อแพร        ชาย...นี่แม่นะลูก ชายบอกแม่ได้มั้ยว่าอะไรที่ทำให้ชายไม่สบายใจถึงกับต้องหลบหน้าทุกคนแบบนี้
พิศุทธิ์        (อึ้งนิดเดียวกับคำถามจู่โจมของแม่) ไม่มีอะไรหรอกครับ แม่อย่าคิดมากไปเลย
เนื้อแพร        ถ้าไม่มีอะไรแล้วทำไมจู่ๆท่านพ่อของชายมาตามชายถึงที่นี่ บอกแม่มานะชาย...เรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับพ่อของลูกรึเปล่า
พิศุทธิ์นิ่งไป หนักใจกับปัญหาที่บานปลายออกไปอีก

**************************

สนามริมหาด บ้านพักตากอากาศ          กลางคืน

นวลและบรรดาสาวใช้กำลังเตรียมบาร์บีคิวกันอยู่ที่สนามหน้าบ้าน 
สมหวังคอยจุดเตาให้  กันตาในชุดสวยหวานมาช่วยจัดแต่งสถานที่ 
กุนตีเข้ามาเห็นก็หมั่นไส้
กุนตี        สรุปว่าเราไฟเขียวให้ยัยกั้ง “เดินหน้า” แล้วสินะ
กันตา        เดี๋ยวพี่กุ้งรอดูก็แล้วกัน ว่าคุณพิศุทธิ์สมควรที่ ‘เดินหน้า’ จริงอย่างที่ก้อยเชียร์รึเปล่า
กุนตี        ฉันล่ะเบื่อจริงๆ พวกผู้หญิงไวไฟ
กันตา        หึม....ใครว่าล่ะคะ ก้อยว่าครั้งนี้ พี่กั้งเก็บอาการจะตาย
กุนตี        เราเลยต้องออกแรงดันเต็มที่...ว่างั้นเถอะ
กันตาได้แต่ยักคิ้วแทนคำตอบ หยุดคิดสนุกๆนิดหนึ่งแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
กันตา        ท่าทางพี่กุ้งจะอยากเจอเค้ามาก...งั้นก้อยจะโทรตามให้นะคะ
ยิ้มล้อทะเล้นๆไปทางกุนตี กันตาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหา

*****************************

สนามหญ้าหน้าบ้านพักกะรัต ตัดสลับ บ้านไม้ริมทะเล     กลางคืน

พิศุทธิ์ที่อยู่ปลายสาย  เห็นว่าพิศุทธิ์ยังคุยกับแม่ค้างไว้  แล้วมารับมือถือของกันตาก่อน
พิศุทธิ์        ต้องขอโทษด้วยนะครับ  พอดีผมมีเรื่องจะต้องเคลียร์นิดหน่อย
กันตาผิดหวัง เผลอโวยกลับไป
กันตา        อย่าบอกนะว่าคุณพิศุทธิ์กลับกรุงเทพไปแล้ว
กุนตีนิ่วหน้ามองอย่างแปลกใจ ขณะที่กะรัตแต่งตัวสวยเข้ามาได้ยิน ก็หน้าบึ้งทันที
กันตา        ว้า...เสียดายจัง ถ้าคุณไม่สะดวกไว้โอกาสหน้าก็ได้ค่ะ
กันตาปิดมือถือ จ๋อยสนิท
กะรัต        ตกลงเค้าไม่มาแล้วใช่มั้ย?
กันตา        (อ้อมแอ้ม) เค้าบอกว่าเค้าติดธุระเลยมาไม่ได้
กุนตี        (สะใจ) เค้าปฏิเสธชัดแล้วนะ ว่าไม่ได้อยากมาข้องแวะกับเราเท่าไหร่ 
กันตา        ก็...คงงั้นมั้งคะ
กันตาหันไปมองกะรัตอย่างเซ็งๆ  
กะรัตเจ็บใจเพราะอุตส่าห์แต่งตัวรอซะสวย กุนตีเห็นท่าทางกะรัต ไม่อยากให้น้องคิดมาก
กุนตี        เค้าไม่มาก็ไม่เห็นต้องแคร์...เรากินของเราเองก็ได้
กะรัต        (เสียงดัง) นวล..
นวล        (สะดุ้งโหยง) ขา...(ถลาเข้ามา)
กะรัต        (สั่งชัดถ้อยชัดคำมาก) ยกอาหารไปให้เค้าที่บ้าน บอกว่าเป็นอภินันทนาการจากฉัน
กุนตี        จะดีเหรอกั้ง จะไปยุ่งกับเค้าทำไมอีก
กะรัต        แต่เราอุตส่าห์จะเลี้ยงตอบแทน   เค้าก็ควรจะรักษาน้ำใจของเราบ้าง เรื่องแบบนี้มันเป็นมารยาท  ผู้ชายอย่างเขาน่าจะเข้าใจ  ยกเว้นแต่ว่าเค้าจงใจจะหักหน้ากั้งเท่านั้น
กะรัตผูกใจเจ็บ   ทุกคนเห็นอาการกรุ่นๆ ของกะรัตก็เริ่มไม่ไว้ใจ 

***************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเล        กลางคืน

นวลคุมสาวใช้เดินถือถาดอาหารมายื่นให้พิศุทธิ์ที่เดินออกมาจากตัวบ้าน
พิศุทธิ์        นี่มันอะไรกันครับ
นวล        คุณกั้งให้เอาอาหารมาให้คุณที่นี่ค่ะ (หันไปพยักเพยิดให้สาวใช้เอาไปวาง)
พิศุทธิ์มองอาหารหลายอย่าง อย่างใช้ความคิด

****************************
สนามหน้าบ้านพักตากอากาศกะรัต     กลางคืน

กะรัตยืนกอดอกหน้าบูด กันตากับกุนตีนั่งห่างออกไป แต่คอยจับตามองกะรัตตลอด
นวลกับสาวใช้เดินกลับมา 
กันตา        (ลุกขึ้น)  นวลกลับมาแล้ว...ว่าไง นวล เจอคุณพิศุทธิ์มั้ย ?
นวล        เค้าฝากขอบคุณเรื่องอาหารทั้งหมดค่ะ  แล้วก็ขอโทษด้วยที่มาไม่ได้
กะรัต        ไม่อยากมาแต่ไม่กล้าปฏิเสธ ก็เลยหาเรื่องแก้ตัวให้มันจบๆไป  
กันตา        พี่กั้งคิดมากไปรึเปล่า เค้าอาจจะแค่เกรงใจเราก็ได้
กะรัต        เธอนั่นแหละที่รู้จักเค้าน้อยไป   เค้าอาจจะมองพี่เหมือนคนอื่นๆ (พูดประชดตัวเอง) ผู้หญิงกินผัว ! นี่เค้าคงกลัวพี่จะไปตอแยเค้าถึงได้กล้าทำแบบนี้  (เดินไปพูดใส่หน้ากันตา) เค้าไม่ตะโกนใส่หน้าหาว่าฉันบ้าผู้ชายก็บุญแค่ไหนแล้ว (เดินตึงๆ กลับเข้าบ้านไป)
กุนตี        ไปกันใหญ่แล้วกั้งเอ๊ย
กันตายักไหลไม่รู้จะทำยังไง กุนตีหนักใจกลัวน้องจะกลับมาเศร้าอีก

******************************

ห้องนอนกะรัต บ้านพักตากอากาศ      กลางคืน

กะรัตนั่งกระแทกตัวลงบนเตียงด้วยความเจ็บใจ
กะรัต        จะมากไปแล้วนายพิศุทธิ์   ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำกับชั้นแบบนี้

*****************************

หน้าบ้านพักตากอากาศ        เช้าวันใหม่

ขึ้นภาพมุมสวยสงบของท้องทะเล
กันตาแต่งตัวเตรียมกลับเข้าไปทำงานที่กรุงเทพ กุนตียืนส่งน้อง 
นวลกับสมหวังช่วยขนของเข้ารถ
กันตา        ถ้าพี่กั้งแผลงฤทธิ์อะไรอีก พี่กุ้งโทรหาก้อยได้ทันทีเลยนะคะ
กุนตี        คงฟึดฟัดไปตามประสา เดี๋ยวตื่นขึ้นมาก็ลืมแล้วมั้ง
กันตา        ถ้าก้อยไม่ต้องเข้าเวรเช้าก้อยจะมาค้างด้วยนะ
กันตากอดกุนตีหนึ่งทีแล้วขึ้นรถไปโดยมีสมหวังขับไปส่งให้ 

*****************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเล    เช้า

ภาพกว้างบ้านพิศุทธิ์
กะรัตเดินเข้ามาในบ้านแต่ไม่เจอใคร เลยถือโอกาสเดินหาไปทั่วๆ
พิศุทธิ์ที่กลับจากวิ่งออกกำลัง เดินเข้าบ้านมาเห็นกะรัต ก็แปลกใจ
พิศุทธิ์        คุณกำลังหาอะไรไม่ทราบ
กะรัต        (ตกใจนิดๆแล้วรีบตั้งหลักต่อปากคำ) ทำไม อุตส่าห์หลบหน้าชั้นแทบตาย  ตกใจว่าทำไมชั้นยังตามมาหลอกหลอนล่ะสิ
พิศุทธิ์รู้ว่ากะรัตมาเพื่อหาเรื่องก็ไม่อยากเสวนา  เดินผ่านหน้ากะรัตไป 
กะรัตไม่ยอม เดินตามติด

*****************************

ในครัวบ้านไม้ริมทะเล       เช้า

พิศุทธิ์เดินตรงไปที่ครัว กะรัตยังตามตอแย
ทำไมเมื่อคืนต้องหนีหน้าฉันด้วย ถ้าไม่อยากไปแต่แรกทำไมไม่ปฏิเสธกันตรงๆ
พิศุทธิ์ง่วนกับการผสมน้ำส้ม ทำเป็นไม่ใส่ใจ
พิศุทธิ์        แน่ใจเหรอว่าถ้าผมบอกปัดคุณตรงๆคุณจะรับได้
กะรัต        คุณรังเกียจอะไรชั้นนักหนา  ทำไมเราถึงจะทำความรู้จักกันดีๆไม่ได้
พิศุทธิ์        อย่าดึงผมไปในวงโคจรของคุณเลย ต่อให้คุณจะประชดชีวิตอีกกี่ครั้งก็ใช่ว่าทุกคนบนโลกจะต้องแคร์
กะรัต        นี่คุณหาว่าชั้นประชดชีวิตเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณงั้นสิ
พิศุทธิ์        คงไม่ถึงขั้นนั้น แต่ผมว่าคุณคงชินว่าทุกๆคนจะต้องคอยมาโอ๋คุณ (ยื่นแก้วน้ำส้มให้)ดื่มซะ เผื่อจะช่วยให้คุณเย็นลงมั่ง
กะรัตมองแก้วน้ำส้มที่พิศุทธิ์ส่งมาอย่างไม่เข้าใจ
กะรัต        ในเมื่อไม่แคร์แล้วคุณมาทำดีกับชั้นทำไม
คำพูดของกะรัตทำให้พิศุทธิ์อึ้ง ว่าเรื่องที่กะรัตพูดมันเป็นรายละเอียดที่เขาทำไปโดยไม่รู้ตัว
ภาพ ที่กะรัตโผกอดร้องไห้ ภาพพิศุทธิ์ลูบผมปลอบ
พิศุทธิ์อึกอัก แต่ก็แก้ไปเป็นเรื่องน้ำส้ม 
พิศุทธิ์        แค่น้ำส้มแก้วเดียว มันคงไม่ได้สรุปว่าผมอยากทำดีกับคุณหรอก
กะรัต        (รับน้ำส้ม แอบค้อนนิดๆ) แรกๆที่เจอกันคุณก็ยังให้ความช่วยเหลือชั้น แล้วทำไมตอนนี้คุณทำเหมือนรับฉันไม่ได้ขึ้นมา
พิศุทธิ์เลี่ยงๆไปยืนพิงพนังด้านหนึ่ง ไม่อยากตอบคำถามนี้ของกะรัต 
กะรัต        ฉันไม่รู้ตัวว่าทำผิดอะไร  ถ้ามันคือเหตุผลที่ทำให้ทุกคนพากันทิ้งฉันไป  คุณช่วยสงเคราะห์ฉันทีได้มั้ยว่าฉันต้องทำตัวยังไงกันแน่
พิศุทธิ์มองกะรัตอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก
พิศุทธิ์        คุณจะมาคาดหวังอะไรกับคนแปลกหน้าอย่างผม  ผมก็แค่ช่วยคุณเท่าที่จะช่วยเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งได้   ผมดีกับคุณเพราะมนุษยธรรม  ไม่ใช่ดีเพราะว่าเป็นคุณซะเมื่อไหร่ 
กะรัต        (เจ็บ เศร้าวูบลงทันที) จะบอกว่าฉันมันไม่มีความหมายขนาดนั้นใช่มั้ย
พิศุทธิ์        ผมแค่จะบอกว่า แทนที่คุณจะมัวเกาะเกี่ยวคนอื่น คุณควรจะหันมารักตัวเองมากๆจะดีกว่า
กะรัต        ถึงฉันจะตายไปตรงหน้าตอนนี้  คุณก็คงไม่แคร์สินะ
พิศุทธิ์        (เหนื่อยหน่ายใจ) ถ้าคุณแค่จะเรียกร้องความสนใจ ผมบอกได้เลยว่า ผมไม่หลงกลคุณง่ายๆแน่
กะรัตที่ไม่ยอมแพ้ เหลียวมองหา เห็นมีดวางอยู่ในครัวแล้วก็เกิดความคิดชั่ววูบขึ้นมา
กะรัต        ฉันอยากรู้ว่าฉันมันไร้ค่าขนาดนั้นจริงรึเปล่า
โดยไม่คาด กะรัตพรวดเข้าไปหยิบมีดมาถือไว้ทำท่าจะกรีดข้อมือตัวเอง 
พิศุทธิ์        จะทำอะไร!!
กะรัต        ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณจะยืนดูฉันตายไปต่อหน้าได้มั้ย
กะรัตท่าทางเอาจริง ขยับมีดจะกรีดข้อมือ
พิศุทธิ์ตกใจรีบเข้ายึดข้อมือกะรัตไว้จากทางด้านหลัง
กะรัต        ปล่อยนะ
พิศุทธิ์        (ดุ)  เลิกเล่นได้แล้วน่ะ มันอันตรายไม่รู้รึไง
กะรัต         (พยายามสะบัดตัวพิศุทธิ์ที่โอบกอดจากทางด้านหลังออก) ปล่อย !!
พิศุทธิ์        (จับแขนสองข้างกะรัตยื้อไว้)  อย่าบ้านะกะรัต!!
กะรัต        บอกให้ปล่อย (ดิ้นจะให้หลุดให้ได้)
พิศุทธิ์พยายามบีบข้อมือของกะรัตให้ทิ้งมีดลงให้ได้
กะรัต        อย่ามายุ่งกับฉันได้มั้ย
กะรัตออกแรงเหวี่ยงศอกข้างที่ถือมีดกระทุ้งให้พิศุทธิ์ถอยไปแต่ปลายมีดกลับไปเฉี่ยวโดนที่ข้างลำตัว
ด้านขวาของพิศุทธิ์เข้าให้
พิศุทธิ์        โอ๊ย...
พิศุทธิ์ปล่อยมือทันที  กะรัตเห็นรอยเลือดที่ปลายมีดก็ตกใจ
พิศุทธิ์ค่อยๆถอยตัวออกไป มือกุมที่บาดแผลข้างลำตัวไว้ 
กะรัตมองเห็นสภาพของพิศุทธิ์ที่มีเลือดหยดลงบนพื้นก็ช็อคตกใจ
พิศุทธิ์คุกเข่าทรุดตัวลง มือกุมแผลที่ลำตัวข้างขวาเอาไว้ 
กะรัตรีบโยนมีดทิ้งแล้วเข้าไปประคองพิศุทธิ์
กะรัต        คุณ ! อย่าเป็นอะไรนะ คุณ !!!!
พิศุทธิ์        (กลั้นเจ็บเต็มที่) ผมไม่เป็นอะไร  (เงยมองกะรัตอย่างเป็นห่วง) คุณเจ็บตรงไหน        รึเปล่า ?
กะรัตใจไหววูบลงทันทีที่เห็นความห่วงใยจากพิศุทธิ์ในวินาทีแบบนี้ เข้ากอดพิศุทธิ์ไว้
กะรัต        ฉันขอโทษ  ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณเจ็บ ฉันจะพาคุณไปหาหมอเดี๋ยวนี้
พิศุทธิ์        อย่าดีกว่า  ผมไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่
กะรัต        ไม่ได้นะ   คุณเจ็บขนาดนี้  จะปล่อยไว้ได้ยังไง
พิศุทธิ์        โอย...(เอามือที่กุมแผลมาดูเห็นว่าเลือดยังไหลไม่หยุด)
กะรัต        (ตกใจมาก) ไปโรงพยาบาลกับฉันเดี๋ยวนี้ (หันไปมองมีดอีก) ไม่งั้น ฉันจะกรีดตัวเองให้เจ็บเท่าๆคุณ
พิศุทธิ์กลัวลูกบ้าของกะรัต ไม่กล้าปฏิเสธอีก
กะรัตลนลานประคองพิศุทธิ์ขึ้น พาเดินออกไป

******************************

ในรถพิศุทธิ์  บนถนนที่พัทยา        เช้า

กะรัตขับรถคันเก่าของพิศุทธิ์โดยมีพิศุทธิ์ปรับเบาะนอนอยู่ทางฝั่งข้างๆคนขับ  
กะรัตขับรถไปเหลียวมองพิศุทธิ์ไป
พิศุทธิ์ใช้มือซ้ายโอบกดแผลทางลำตัวขวาไว้  ส่วนมือขวาก็กำแน่นเพื่อระบายความเจ็บ
กะรัต        นี่คุณเจ็บมากใช่มั้ย ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว
กะรัตเอื้อมมือไปจะจับมือพิศุทธิ์ที่กุมแผลอยู่
พิศุทธิ์        โอ๊ย
กะรัต        ขอโทษ  ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ฉันขอโทษ
พิศุทธิ์กัดฟันฝืนความเจ็บปวด มือเพิ่มน้ำหนักที่กดแผลลงอีก เห็นว่าเลือดยังไหลซึมออกมาไม่หยุด  
กะรัตมองเห็นตกใจมาก พูดปากคอสั่น
กะรัต        อดทนอีกนิดนะ
พิศุทธิ์        ชีวิตไม่ใช่เรื่องล้อเล่นคุณคงเห็นแล้ว
 กะรัต                            (บีบมือเขาแน่น) อย่าเป็นอะไรนะ  ถ้าคุณป็นอะไรชั้นคงรู้สึกผิดจนวันตาย
พิศุทธิ์รู้สึกได้ว่ากะรัตอยู่ในอาการกลัวจนเกาะมือเขาไว้แน่น   พิศุทธิ์มองปฏิกิริยาของกะรัตอย่างแปลกใจ
กะรัตเพิ่งมารู้สึกตัวจึงได้รีบดึงมือออกแบบเก้อๆ
พิศุทธิ์        (ชี้ไป) จอดคลินิกข้างหน้านั่น
กะรัต        ทนไม่ไหวแล้วเหรอ...อีกไม่เท่าไหร่ก็จะถึงโรงพยาบาลแล้วนะ
พิศุทธิ์        จอดตามที่ผมบอกเถอะน่า
กะรัตยอมแวะที่คลินิกตามที่พิศุทธิ์บอก

******************************

คลินิกที่พัทยา         กลางวัน
   
ตัดเข้าที่ประตูห้องตรวจเปิดออก  พิศุทธิ์ค่อยๆเดินออกมา  มือหนึ่งยังกุมตรงแผลไว้
กะรัตรีบพุ่งเข้าไปหา
กะรัต        หมอบอกว่ายังไงบ้าง...(เข้าประคอง) ไหวมั้ย      
พิศุทธิ์พยักหน้าแทนคำตอบ เจ็บจนไม่อยากจะพูดอะไร พยาบาลเดินเอายามาจ่ายให้กะรัต
พยาบาล        คุณต้องระวังอย่าให้แผลของสามีคุณโดนน้ำนะคะ..แล้วก็อย่าถึงกับลงไม้ลงมือกันอีก ทำร้ายร่างกายสามีก็เป็นข้อหาขึ้นโรงพักได้นะคะ
กะรัตยืนอึ้ง ทำหน้าไม่ถูก  ไม่รู้จะแก้ตัวยังไง 
พิศุทธิ์รีบรับสมอ้างเพื่อตัดปัญหาไป
พิศุทธิ์        แล้วผมจะระวังครับ
กะรัตงงที่พิศุทธิ์รับคำ พิศุทธิ์ส่งสายตาให้กะรัตเงียบไว้

***************************

หน้าคลินิก       กลางวัน

พิศุทธิ์ค่อยๆเดินออกจากคลินิก  กะรัตยังมีสีหน้าสงสัย
กะรัต        ทำไมคุณไม่บอกเขาไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
พิศุทธิ์        ผมไม่อยากให้คุณโดนข้อหาทำร้ายร่างกายน่ะสิ  ทีนี้คงรู้แล้วนะว่าทำไมเราถึงไปรักษาที่โรงพยาบาลไม่ได้
กะรัตเข้าใจทันที  รู้สึกซึ้งน้ำใจของพิศุทธิ์  ยิ่งรู้สึกผิดจะเข้าประคอง
พิศุทธิ์        ไม่เป็นไร ผมเดินไหว
กะรัต        ไม่ได้หรอก (สบตา) ฉันทำให้คุณเจ็บ ฉันต้องรับผิดชอบชีวิตคุณ
กะรัตค่อยประคองพิศุทธิ์จนได้ พิศุทธิ์รู้สึกเกร็งๆกับการใกล้ชิดแบบนี้
กะรัต        เจ็บแผลเหรอ
พิศุทธิ์        เปล่า
กะรัต        เจ็บก็บอกมาเถอะน่ะ  ไม่ต้องอายหรอก
กะรัตประคองกระชับกว่าเดิมอีก จนแทบจะเป็นกอด
กะรัต        แบบนี้ดีขึ้นมั้ย
พิศุทธิ์        (รู้สึกเขินๆพยายามจะเบี่ยงตัวออก)  ปล่อยเถอะ ผมเดินเองได้
กะรัต        คุณดื้อแบบนี้ เกิดแผลปริขึ้นมาอีกจะทำยังไง
กะรัตแกล้งทำเสียงดุ พิศุทธิ์รู้สึกว่ากะรัตคงไม่ยอมปล่อยเขาแน่   เลยจำยอมให้กะรัตโอบประคองพาเดิน     ไปจนถึงรถ
มีนักข่าวแอบถ่ายรูปทั้งคู่  
นักข่าวยิ้ม คิดว่าทั้งสองคนกำลังสวีทหวานกัน 

*****************************

แผนกสูติที่โรงพยาบาลในกรุงเทพ    กลางวัน

ภาพกว้างที่รพ.
สายน้ำผึ้งเดินตรงมาที่แผนกสูติ 
กันตาในชุดเสื้อกาวน์ สั่งงานพยาบาลเสร็จ จะเดินไป แล้วชะงัก
สายตาเห็นสายน้ำผึ้งเดินมา ก็รีบเดินเข้าไปหาทันที 
กันตา        แหม..บังเอิญจังนะ โรงพยาบาลในกรุงเทพฯมีตั้งเยอะตั้งแยะ พี่ผึ้งก็ยังเลือกมาที่นี่
สายน้ำผึ้ง        (ถูกทักเข้าอย่างนี้ ผึ้งก็ตั้งรับเร็วไวทันที) ไม่ดีหรอกเหรอ พี่มาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ กั้ง เค้าจะได้รับรู้ว่าพี่ดูแลลูกของภูได้ดีแค่ไหน
กันตา        (เหยียดยิ้มเยาะ) แล้วนี่มาฝากท้องหรือมาปรึกษาเรื่องเอาเด็กออกล่ะคะ
สายน้ำผึ้งจี๊ด แต่รีบเก็บอารมณ์ ตอบกลับแบบไม่สะทกสะท้าน
สายน้ำผึ้ง        พี่จะเอาเด็กออกทำไมล่ะจ๊ะ ในเมื่อเค้าเป็นพยานรักของพี่กับภู  
กันตา        แหม...ใจถึงดีนะคะ  เป็นก้อยๆคงไม่กล้า...แต่ก็อย่างว่า พี่ภูไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้   เหลือเด็กติดท้องไว้นับว่าเป็นกำไรแล้วละค่ะ
สายน้ำผึ้ง        (ยิ้มรับอย่างไม่ยอมเพลี่ยงพล้ำ) ถ้ากั้งเค้าอยากจะรับเป็นลูกก็บอกได้นะ  มาขอดีๆ  พี่อาจจะยกให้  
กันตา        ต๊าย ใจกว้างจังเลยนะคะ  ยกสามีให้ทั้งคนแล้วยังจะยกลูกให้อีก แต่อย่าลำบาก
เลยค่ะ พี่กั้งเค้าไม่ได้อัตคัดผู้ชายเท่าไหร่.. นี่ก็เพิ่งจะเจอคนใหม่มาช่วยดามหัวใจ.
คุณสมบัติดีพร้อมแบบที่เขาเรียกกันว่า เฟอร์เฟ็ค !
สายน้ำผึ้งนิ่งอึ้งเมื่อรู้ว่ากะรัตกำลังจะมีอนาคตใหม่  กันตาแอบยิ้มสะใจที่เอาชนะสายน้ำผึ้งได้
กันตา        พี่กั้งกำลังมีรักใหม่  พี่ผึ้งก็อย่าจมปรักกับรักเดิมๆให้นานนักล่ะคะ  จมอยู่แค่เก้าเดือนยังพอทน แต่ถ้ายังไม่ออกจากวังวน อาจต้องทนไปทั้งชีวิต !
กันตาเดินไปปล่อยให้สายน้ำผึ้งนิ่งอึนอยู่  
สายน้ำผึ้งเริ่มสะท้าน รับไม่ได้กับความจริงที่รับรู้

***************************

บ้านไม้ริมทะเล      บ่าย  

พิศุทธิ์ค่อยๆ เดินเข้ามาในบ้านช้าๆ  กะรัตเดินกอดอกตามมาแบบไม่พอใจ
กะรัต        บอกให้ไปพักที่บ้านฉันก็ไม่ยอมไป อยู่คนเดียวแบบนี้ ใครจะดูแลคุณ
พิศุทธิ์        อย่าทำให้วุ่นวายไปเลย  ผมดูแลตัวเองได้ (ค่อยๆทรุดตัวนั่งที่โซฟา)
กะรัต        แต่ที่นี่มันทั้งอุดอู้อึดอัด  เก่าก็เก่า ไม่รู้จะหายใจเอาอะไรเข้าไป   ถ้าแผลติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง
พิศุทธิ์        (ทำหน้าเอือมระอา)  ถ้าคุณกลัวนักก็กลับไปบ้านคุณสิ
กะรัต        เรื่องอะไร เกิดคุณเป็นอะไร  ฉันจะได้ถูกจับข้อหาฆ่าคนตาย มานี่ ไปนอนในห้องดีกว่า
กะรัตรีบเข้าไปจับตัวจะพาพิศุทธิ์ไป แล้วตกใจมากเพราะตัวพิศุทธิ์ร้อนจี๋
กะรัต        ตายแล้ว   ทำไมตัวร้อนยังงี้
พิศุทธิ์        เดี๋ยวกินยาแก้อักเสบแล้วก็หายเองแหละน่ะ ตื่นเต้นไปได้
กะรัต        ยาแก้อักเสบเหรอ ?
กะรัตรีบค้นยาในถุงแบบลนลาน  ทุกอย่างดูจริงจังเว่อร์มากเพราะเกิดมาไม่เคยดูแลใครมาก่อน
ค้นจนเจอยาแก้อักเสบ อ่านเร็วๆที่หน้าซองแล้วตกใจ
กะรัต        หลังอาหาร ??ตายจริง ตั้งแต่เช้าคุณยังไมได้กินอะไรเลยนี่นา  แล้วยานี่ก็ต้องกินหลังอาหาร   คุณจะกินตอนท้องว่างไม่ได้เด็ดขาด...งั้นคุณรอฉันเดี๋ยวนะ  เดี๋ยวฉันมา
พิศุทธิ์        เดี๋ยว...กะรัต...ไม่ต้อง
กะรัตรีบร้อนออกไปโดยไม่ทันฟังคำทัดทานของพิศุทธิ์ พิศุทธิ์ทำหน้าเหนื่อยใจกับกะรัต

*****************************

บ้านพักตากอากาศ    กลางวัน

กุนตีออกมาหานวลที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่
กุนตี        นี่ยัยกั้งยังไม่ตื่นอีกเหรอ
นวล        ยังเลยค่ะ  เงียบๆแบบนี้ค่อยหายห่วงหน่อยนะคะ
กะรัตวิ่งเข้ามาร้องเรียกนวลหน้าตาตื่น  
กะรัต        นวล!!
นวล        ว้าย ! ..คุณกั้ง  โผล่มาทางนี้ได้ไงคะ 
กุนตี        นั่นสิ  แล้วนี่ออกไปไหนมา 
กะรัต        (ร้อนรน) อย่าเพิ่งถามอะไรได้ไหมคะ...นวลไปจัดปิ่นโตให้ฉันด่วนเลยนะ
นวล        โถ...หิวหน้ามืดขนาดนี้เลยเหรอคะ
กะรัต        (โพล่งออกไป ตัดรำคาญ)  คุณพิศุทธิ์โดนแทง อาการสาหัส
นวล        หา !!! คุณพิศุทธิ์โดนแทง !!!!
กุนตี        อะไรกันยัยกั้ง เค้าโดนแทงได้ยังไง...แล้วจับคนร้ายได้มั้ย
 กะรัต        คนร้ายก็กั้งนี่ละค่ะ   ถ้าไม่อยากให้กั้งกลายเป็นผู้ร้ายฆ่าคน  ก็ช่วยหยุดถามแล้วไปหยอดข้าวต้มให้เค้าเดี๋ยวนี้เลย
กุนตีเหวอ นวลถึงกับไม้ปัดฝุ่นตกจากมือ

****************************

บ้านไม้ริมทะเล     กลางวัน

กะรัตเดินเข้าบ้านมาพร้อมกุนตี มีนวลและสาวใช้หอบข้าวของตามมาเซ็ทใหญ่  ตั้งแต่กับข้าว  กระเป๋ายา ผ้านวมยันไมโครเวฟ 
กุนตีเดินเข้ามามองหาพิศุทธิ์ไปรอบๆแต่ไม่เห็น
กุนตี        ไหนล่ะเหยื่อของเราน่ะ
กะรัตมองไปเห็นถ้วยข้าวต้มมีข้าวเหลือติดก้นชามและแก้วน้ำวางอยู่ เลยรู้ว่าตัวเองมาช้าไปซะแล้ว

****************************

ห้องนอน บ้านไม้ริมทะเล     กลางวัน

กะรัตแอบชะโงกเข้ามาในห้องนอน
สายตาเห็นพิศุทธิ์นอนหลับอยู่ กะรัตแอบย่องเข้ามาแล้วพากุนตีเข้ามาด้วย นวลย่องตามมาติดๆ  
สองสาวพากันไปยืนข้างเตียงดูพิศุทธิ์นอนหลับไม่รู้ตัว
กะรัต        (เบาๆ) สงสัยจะหลับเพราะฤทธิ์ยา
กุนตี        กั้งนะกั้ง   ไปทำอีท่าไหน  แล้วแน่ใจนะว่าเค้าจะไม่เอาผิดเรา
กะรัต        กั้งก็พยายามแสดงความรับผิดชอบอยู่นี่ไงคะ
กะรัตเข้าไปจัดแจงจับผ้าห่มให้พิศุทธิ์อย่างอ่อนโยน  
กุนตีเหล่มองแล้วก็รู้ว่ากะรัตคิดอะไร เพราะร้อยวันพันปีคนอย่างกะรัตเคยเอาใจใครซะที่ไหน
กะรัตค่อยๆมองไปเห็นผ้าผืนเล็กๆวางอยู่โต๊ะหัวเตียง หยิบมาบรรจงซับเหงื่อบนใบหน้าให้พิศุทธิ์ช้าๆ
นวลเห็นท่าทางของกะรัตก็แอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  ทำเป็นพูดลอยๆกับกุนตี
นวล        มีคุณกั้งเป็นพยาบาลส่วนตัวแบบนี้ ต้องถือว่าทำบุญมาดีมากนะคะ
กะรัต        (หันไปค้อน)  ฉันก็แค่รับผิดชอบความผิดของฉันแค่นั้นละย่ะ
กุนตี        (รู้ทัน) รับผิดชอบก็ส่วนรับผิดชอบ  แต่อย่า “ส่วนตัว”ให้มันมากนักละกัน
กะรัต        กั้งก็แค่ไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกผิดเท่านั้นเองพี่กุ้ง
กุนตี        ขอให้มันจริงเท้อะ
นวล        (แซว) ถ้ารู้ว่าคุณกั้งจะดูแลขนาดนี้   เป็นนวลๆยอมให้เชือดฟรีๆเลยค่ะ (ยิ้มคิกคัก)
กะรัต        นวลนี่...(เอาผ้าฟาดนวลเขินๆ)
นวล        อ้ะค่ะ...ไม่อยู่เป็นก้างแล้วก็ด๊ายยย แหม...
นวลแกล้งทำท่าเข้าเกียร์ เดินถอยหลังทำหน้าล้อออกไป
คำพูดนวล ทำกะรัตถึงกับเขินจนไม่รู้จะวางมือตรงไหน กุนตีลอบมองน้องอย่างสังเกต

***************************

ห้องนอนพิศุทธิ์    (กลางคืน)

พิศุทธิ์ที่ยังคงนอนหลับ
พิศุทธิ์ค่อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้น  ปรือตาที่หนักเพราะพิษไข้
สายตาพิศุทธิ์เห็นใบหน้ากะรัตอยู่ใกล้ๆเป็นเงารางๆ
เห็นว่ากะรัตกำลังค่อยๆถอดเสื้อของพิศุทธิ์ออกอย่างช้าๆ
พิศุทธิ์พยายามเพ่งมองอีกครั้งจนกระทั่งเห็นกะรัตชัดๆ 
กะรัตยิ้มหวานให้ 
กะรัต        ตื่นแล้วเหรอ
พิศุทธิ์ลืมตาเต็มที่ถึงได้เห็นว่ากะรัตกำลังเช็ดตัวให้เขาอยู่
พิศุทธิ์        คุณ !!!
กะรัต        อยู่นิ่งๆสิคะ ฉันจะได้เช็ดตัวให้
พิศุทธิ์        (รีบลุกขึ้นแล้วยกมือปัดป้อง) อย่าเลย...มันไม่เหมาะหรอก
กะรัตเห็นอาการหวงเนื้อหวงตัวของพิศุทธิ์ก็หลุดขำออกมา
พิศุทธิ์        (ยิ่งเสียงแข็งเมื่อเห็นกะรัตหัวเราะ) คุณเป็นผู้หญิงนะ รู้ตัวมั่งซี่
กะรัต        แต่เป็นหญิงที่เคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว  กะอีแค่จะช่วยเช็ดตัวให้คนป่วย ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหน
พิศุทธิ์        แต่ผมไม่ชินกับการมีผู้หญิงมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ
กะรัต        นี่ ทำยังกับว่าฉันหื่น อยากลวนลามคุณซะเต็มประดางั้นละ
พิศุทธิ์        ผมไม่อยากให้คุณเสื่อมเสีย  อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยดีกว่าผมขอร้อง
กะรัตแอบทึ่งในความหนักแน่นเป็นสุภาพบุรุษของพิศุทธิ์
กะรัต        โอเค้...ในเมื่อเจ้าตัวไม่สมยอม ฉันก็ไม่อยากจะฝืน
กะรัตพูดจบ จะลุกขึ้น แต่เสียจังหวะ ทำให้หน้าทิ่มลงมาทับตัวพิศุทธิ์ 
 กะรัต/พิศุทธิ์        อุ๊ย/โอ๊ะ
พิศุทธิ์ส่งเสียงออกมาได้นิดเดียวก็ต้องนิ่งอึ้งไป
ทั้งสองสบตาในระยะประชิด  
นวลเปิดประตูเข้ามาพอดี
นวล        บร้ะเจ้า....(รีบหมุนตัวเร็วๆหันหลังกลับไป)
สองคนได้ยิน รีบเด้งหนีออกจากกันแทบไม่ทัน ต่างหน้าเจื่อนกันทั้งคู่
นวล        (หันหลังพูด) ขะ..ขะ...ขอโทษค่ะ  นวลไม่เห็นอะไรนะคะ  ไม่เห็นเลยค่า
กะรัต        (รีบลุกขึ้นยืนอย่างเขินๆ) นวลมาก็ดีละ ช่วยเช็ดตัวให้คุณพิศุทธิ์ต่อที
กะรัตรีบเดินไปยัดผ้าขนหนูใส่มือนวล
นวลหันมาหรี่ตามองพิศุทธิ์กับกะรัตสลับกัน พิศุทธิ์ถูกล้อ ก็ยิ่งเขินหนัก
พิศุทธิ์        ไม่ต้องหรอกครับ  ผมทำเองได้
นวล        แต่...
นวลมองหน้ากะรัตแบบไม่รู้ว่าจะเอาไง
พิศุทธิ์        (ผายมือไปทางประตู) ทั้งคู่เลยนะครับ...เชิญ
กะรัตรีบพยักหน้ากับนวล  แล้วทั้งคู่ก็รีบออกจากห้องไป
พิศุทธิ์ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ แต่เมื่อหยุดคิด ก็นึกเอ็นดูกะรัตอยู่เหมือนกัน 

****************************

ห้องรับแขกบ้านไม้ริมทะเล / บ้านพิศุทธิ์กทม.       กลางคืน

กะรัตออกจากห้องนอนของพิศุทธิ์พร้อมกับนวล  
กะรัตยังรู้สึกเขินแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
นวล        (ยิ้มเอ็นดูพิศุทธิ์) ผู้ชายไรม่ายรุ...น่ารักจังเลยอ้ะ
กะรัต        (แก้เก้อ) ยังจะพูดมาก รีบไปเตรียมข้าวเย็นมาเลย
นวล        (ยิ้มล้อกะรัต) นั่นๆๆๆแน้...นวลแอบแง็บนิดเดียว ต้องหวงด้วย
กะรัต        (ยังเขิน) นี่...
นวล        ค่า....นวลไปก็ได้ค่า...(ยิ้มล้อแล้วแกล้งเดินเขินล้อกะรัตไป)
กะรัต        บ้า...
ที่กะรัตดุตามนวล   และหันไปเห็นเงาในกระจกของตัวเองที่ใบหน้ามีรอยยิ้ม กะรัตเองก็แปลกใจที่ตัวเอง เป็นแบบนี้

****************************

ห้องนอนกลางคืน

ช้อนข้าวต้มยื่นไปที่ปากพิศุทธิ์
กะรัต        อ้าปากสิคุณ กินข้าวเสร็จ จะได้กินยา
กะรัตทำท่าอ้าปาก อ้า!!
พิศุทธิ์ยิ้มท่าทางกะรัต
กะรัต        ยิ้มอะไร?
พิศุทธิ์        ผมเพิ่งรู้ว่าคุณหนูเอาแต่ใจอย่างคุณก็เอาใจคนอื่นเป็นเหมือนกัน
กะรัตชะงัก เขินๆ
กะรัต        (กลัวเสียฟอร์ม) ที่ฉันยอมทำ ก็เพราะว่าฉันเป็นคนทำให้คุณเจ็บ ไม่งั้นอย่าหวังเลยว่าฉันจะทำแบบนี้ให้ใคร พูดมากนักกินเองแล้วกัน
กะรัตกระแทกช้อนวางแล้วลุกขึ้นไป พิศุทธิ์สนุกกับการได้แกล้งกะรัต เลยเล่นต่อ
พิศุทธิ์        ไหนว่าจะรับผิดชอบ ที่แท้ก็พวกเก่งแต่ปาก
กะรัตหันขวับมามองพิศุทธิ์
กะรัต        (อ้าปากจะเรียกนวล) นะ (นวล)!!
พิศุทธิ์        อย่าแม้แต่จะคิด เรื่องนี้นวลไม่เกี่ยว คุณเป็นหนี้ผม คุณทำให้ผมเจ็บ คุณ ต้องเป็นคนทำเอง!!
พิศุทธิ์พยักหน้าไปทางข้าวต้ม ส่งสัญญาณว่าให้กะรัตจัดการป้อน กะรัตมองพิศุทธิ์เบ้หน้าใส่ แต่จำต้องไปหยิบชามข้าวต้มขี้นมา กะรัตป้อนข้าวพิศุทธิ์
กะรัต        ที่เมื่อกี้หล่ะทำเล่นตัว!!
พิศุทธิ์        คนที่เอาแต่อารมณ์อย่างคุณเป็นคนที่มีอารมณ์  หรือวุฒิภาวะทางอารมณ์ต่ำ คุณจะไม่มีทางประสบความสำเร็จในชีวิตไปได้เลย ถ้าไม่รู้จักควคุมตัวเอง
กะรัต                          (ฉุน) นี่คุณคิดว่าคุณเป็นใคร มีสิทธ์อะไรมาด่าฉัน
พิศุทธิ์              ผมพูดตามหลักจิตวิทยาเท่านั้นเองครับ  แล้วเราก็จะไม่ลุกไปใหนจนกว่าคุณจะป้อนข้าวผมเสร็จ ในเมื่อคุณบอกว่าจะรับผิดชอบ คุณก็ต้องทำทุกอย่างที่ผมสั่ง
กะรัตหายใจแรงแพ้ทางพิศุทธิ์ แต่ต้องยอมป้อนข้าว ตักข้าวป้อนได้ 2-3 คำ
จังหวะที่กะรัตก้มหน้าลงป้อนตักข้าวผมกะรัตตกลงมา พิศุทธิ์เห็น กะรัตเงยหน้าขึ้นจะป้อนข้าวพิศุทธิ์ พิศุทธิ์ใช้มือปาดผมให้กะรัตโดยไม่รู้ตัว สัมผัสชองพิสุทธิ์กระตุกหัวใจของกะรัต กะรัตหลับตาวูบ ก่อนที่จะค่อยๆลืมตาขึ้นมา ตาของคนทั้งสองประสานกัน ความรู้สึกบางอย่างวิ่งเข้ามา ดวงตาของกะรัตเป็นประกาย
กะรัต        คิดอะไรกับฉันป่ะเนี้ย?
พิศุทธิ์ชะงักชักมือกลับฉับพลัน
พิศุทธิ์        ผมอิ่มแล้วนี่ ค่ำแล้วด้วยคุณกลับบ้านไปเถอะ!!
กะรัต        คุณยังกินข้าวไม่หมดเลย
พิศุทธิ์        กลับบ้านไปซะ
กะรัต        แต่ว่า!!
พิศุทธิ์        นี่เป็นคำสั่ง!!
กะรัต        (กัดฟัน)ฝากไว้ก่อนเถอะ!!
กะรัตถือถาดข้าวต้มออกไป ปิดประตู ภาพด้านนอกกะรัตถอนหายใจ หัวใจแทบออกจากอก
พิศุทธิ์มองมือตัวเอง แล้วถอนหายใจ

*****************************

ห้องรับแขกบ้านริมทะเล /บ้านพืศุทธิ์     กลางคืน

นวลล้างชามเสร็จ บอกกะรัต
นวล        ดึกมากแล้ว คุณกั้งกลับไปนอนบ้านเถอะค่ะ เดี๋ยวนวลดูแลทางนี้ให้เอง
กะรัต        ฉันจะปัดความรับผิดชอบแบบนั้นได้ยังไง
นวล        แต่คุณกั้งก็อยู่มาทั้งวันแล้วนี่คะ
เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น  กะรัตสะดุ้งแล้วรีบเดินไปรับสาย
กะรัต        ฮัลโหล  จะพูดกับใครคะ
บ้านของพิศุทธิ์  
เนื้อแพรพูดอยู่ที่ปลายสาย พอได้ยินเสียงผู้หญิงรับก็เริ่มไม่แน่ใจว่าโทรผิดรึเปล่า
กะรัต        ฮัลโหล  ได้ยินรึเปล่า
เนื้อแพร        (ตัดสินใจถามออกไป)  คุณพิศุทธิ์อยู่ที่นั่นรึเปล่าคะ
กะรัตได้ยินเสียงผู้หญิงมาถามถึงพิศุทธิ์ก็อึ้งไปบ้าง
กะรัต        (เสียงห้วน) อยู่ค่ะ
เนื้อแพร        ขอพูดกับเขาหน่อยได้มั้ยคะ  พอดีโทรเข้ามือถือแล้วเขาปิดเครื่อง 
กะรัตลำบากใจเพราะนึกว่าเป็นเสียงคนรักของพิศุทธิ์โทรมา  
กะรัต        พิศุทธิ์เค้าไม่สะดวกคุยตอนนี้    ไว้ค่อยให้เขาโทรกลับได้มั้ยคะ
เนื้อแพร        งั้นบอกให้เค้าช่วยโทรกลับบ้านด้วยนะคะ
กะรัต        (เข้าใจว่าอาจเป็นภรรยาของพิศุทธิ์ เลยรีบตัดบท)  แล้วจะบอกเค้าให้ละกัน  (ทำท่าจะวางหู)
เนื้อแพร        (เริ่มระแวง)  เดี๋ยวค่ะ  แล้วนั่นใครพูดสายอยู่ไม่ทราบ
กะรัต        (คิดนิดเดียว) ดิฉันเป็นเพื่อนบ้าน  แค่แวะมาเยี่ยมเขาเท่านั้น...ถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้ก่อนนะคะ
กะรัตรีบวางสายไปทันที
เนื้อแพรแปลกใจที่พิศุทธิ์อยู่กับผู้หญิง
พิศุทธิ์เดินออกมาจากห้องนอน   ชะงักที่เห็นสองคนยังอยู่ นวลหันไปเห็น ร้องถาม
นวล        อ้าว  คุณพิศุทธิ์ลุกขึ้นมาทำไมล่ะคะ  หรือว่าอยากได้อะไร
พิศุทธิ์        ทำไมยังไม่กลับกันอีกล่ะครับ
กะรัต        ไล่ดีนัก น่าจะปล่อยให้ตายไปเลย แต่ถ้าคุณตาย ชั้นจะบอกทางบ้านคุณว่ายังไง
พิศุทธิ์        บ้านผม ?   (แอบกังวล) ที่บ้านผมโทรมาเหรอ?
กะรัต        (เห็นท่าทีของพิศุทธิ์ก็เข้าใจผิด ไม่พอใจ) ใช่น่ะสิ
พิศุทธิ์        แล้วคุณบอกเค้าไปว่ายังไง ?
กะรัต        นี่ ฉันรู้ดีหรอกน่ะว่าอะไรควรพูดไม่ควรพูด   เชิญโทรกลับไปรายงานตัวซะ เดี๋ยวเขาจะห่วงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ...ไปเถอะนวล  กลับ!!   (งอน) อยู่ไป เค้าก็จะลำบากใจเปล่าๆ
กะรัตเดินตึงๆออกไป นวลเงอะงะอยู่นิดเดียวแล้วรีบตาม  
พิศุทธิ์มองตามทั้งสองไปด้วยความกังวล

****************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเล        กลางคืน

นวลกับกะรัตเดินถือไฟฉายออกมาทางชายหาดเพื่อจะเดินเลาะไปที่บ้านตัวเอง
นวล        สงสัยคนที่โทรมาจะเป็นภรรยา   พอคุณพิศุทธิ์รู้ว่าคุณกั้งรับสายถึงได้อึ้งขนาดนั้น
กะรัต        (แอบผิดหวังลึกๆ)  ก็คงงั้นล่ะมั้ง
นวล        น่าเสียดายจัง   อุตส่าห์แอบหวังว่าคุณเค้าจะโสด 
กะรัต        (แอบหงุดหงิด) โสดไม่โสดมันก็เรื่องของเขา จะไปสนทำไม
นวล        นั่นสิ   ที่แท้ก็หวงตัวเพราะกลัวเมีย  ผู้ชายรักเดียวใจเดียวแบบนี้  น่าอิจฉาเมียเค้านะคะ
กะรัตเริ่มหัวเสียเพราะนวลเอาแต่พูดแทงใจดำกะรัตโดยไม่รู้
กะรัต        เขารักกันก็ช่างเขาเถอะน่ะ พูดมากอยู่ได้
นวล        (ยังบ่น) ทำไมคุณกั้งของนวลไม่มีผู้ชายดีๆอย่างนี้มารักบ้าง
กะรัต        (อึ้งๆแล้วพูดกลับไปชัดๆ จงใจให้ตอกใจตัวเองด้วย) ก็ฉันมันไม่มีวาสนา  ผู้ชายดีๆเขาถึงไม่ชายตาแลอย่างนี้ไงเล่า !!!
กะรัตโพล่งออกมาแล้วรีบจ้ำพรวดๆไป นวลมองตามกะรัตอย่างสงสาร

**************************

ออฟฟิศสายน้ำผึ้ง             กลางวัน

ตึกที่ทำงานสายน้ำผึ้ง 
ภาพอุลตร้าซาวด์ในมือสายน้ำผึ้ง
ตัดเห็นผึ้งนั่งมองรูปนิ่งๆไม่แสดงอารมณ์ใดๆ (ให้คนดูเข้าใจว่าผึ้งคิดถึงลูก)
หน้าจอคอม เห็นว่าเป็นหน้าขายสินค้าอะไรบางอย่าง ยังไม่ต้องให้เห็นว่าเป็นอะไร
มือผึ้งเลื่อนเม้าส์มาแล้วหยุด ให้เห็นว่าผึ้งหยุดลงปุ่ม ‘สั่งซื้อ’
จับที่สีหน้าของผึ้งลังเล ให้ดูลุ้นๆ
คำพูดกันตาแว่วเข้ามาอีก
กันตา        พี่ผึ้งก็อย่าจมปรักกับรักเดิมๆให้นานนักล่ะคะ  จมอยู่แค่เก้าเดือนยังพอทน  แต่ถ้ายังไม่ออกจากวังวน อาจต้องทนไปทั้งชีวิต !
ทันใดนั้นเพื่อนที่ทำงานเปิดประตูผลัวะเข้ามา ฤทัยถือหนังสือพิมพ์ติดมือมาด้วย
ค่อยให้เห็นภาพในจอหราว่า “ยาสอด ยาทำแท้ง ยาขับเลือด.........”
วินาทีที่ฉิวเฉียด ผึ้งตัดสินใจกดเม้าส์สั่งซื้อไปทันที เก็บรูปอัลตร้าซาวด์เข้าลิ้นชัก แล้วรีบปิดคอม
ฤทัยกับเพื่อนเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองที่อยู่ใกล้ๆกับผึ้ง  
ฤทัย        มาแต่เช้าเชียวนะคะพี่ผึ้ง
สายน้ำผึ้ง        เอ่อ...อ้อ (อ้าง) วันนี้พี่จะออกไปพบลูกค้านะ
สายน้ำผึ้งพูดพลางเก็บของด้วยอาการตื่นๆ กลัวคนอื่นรู้ความลับ
ฤทัย        (กัดๆ) แหม...ความรับผิดชอบสูงจังเลยนะคะ ทำงานจนวันสุดท้ายเชียว
สายน้ำผึ้ง        (ชะงัก แล้วสวนกลับไป) ก็ดีกว่าพวกที่คิดจะเกาะบริษัทกินไปจนตาย แต่ไม่เคยทำตัวให้เป็นประโยชน์
ผึ้งคว้ากระเป๋าเตรียมจะออกไป สองสาวค้อนแล้วนั่งลง เปิดหนังสือพิมพ์อย่างไม่ตั้งใจนัก
ทั้งสองคนสะดุดตากับข่าวกะรัตในหน้าสังคม เปลี่ยนอารมณ์ทันที
เพื่อน        ต๊าย เธอดูนี่สิ
สายน้ำผึ้งกำลังจะเดินผ่านโต๊ะสองคนไป   ได้ยินเสียงสองคนตื่นเต้นกับข่าวกอสซิป
ฤทัย        “งานนี้ทะเลพัทยาคงร้อนฉ่า เพราะแม่ม่ายไฮโซ ชื่อย่อ ก. แอบควงผู้ชายคนใหม่ไปจี๋จ๋า ทั้งที่สามีรายล่าเพิ่งลาโลกไม่ถึงเดือน  เห็นทีชาตินี้คงจะไม่เคยรู้จักคำว่าตรอมใจ เพราะหนุ่มหน้าใสพากันเข้าคิวอาสาดามหัวใจให้เธอ”
เสียงอ่านข่าวของทั้งสองทำให้สายน้ำผึ้งชะงักเพราะรู้ว่าเป็นข่าวของอดีตเพื่อนรัก...กะรัต
เพื่อน        หึม... นี่ขนาดดวงกินผัว ยังมีคนเสนอตัวมาลองของอยู่เรื่อยๆนะยะ
ฤทัย        คนอะไร้ แต่งงานเป็นว่าเล่น ผู้หญิงบางคนจะแต่งซักทียังไม่มีวาสนา
สายน้ำผึ้งฟังแล้วเจ็บจี๊ด  มือกำสายกระเป๋าแน่นด้วยความอิจฉาที่รู้ว่ากะรัตกำลังมีความสุขขณะที่
ตัวเองกำลังทุกข์แสนสาหัส เดินตึงๆออกจากตรงนั้นไป

***************************

หน้าตึกออฟฟิศลูกค้า    เย็น

น้ำผึ้งเดินกลับออกมา เสียงมือถือดัง ผึ้งกดรับสาย
สายน้ำผึ้ง        (ฟังแล้วตกใจ) อะไรนะ ???  (หงุดหงิด) แล้วทำไมเพิ่งจะโทรบอก โอเคๆๆ ฉันจะรีบกลับเดี๋ยวนี้ละ
สายน้ำผึ้งหงุดหงิดรีบวิ่งออกไปเรียกแท็กซี่ ดูร้อนรนมาก
แท็กซี่คันแรกไม่ว่าง อีกคันแล่นตรงมาไกลๆ ผึ้งดีใจถลาออกไป แต่มีคนวิ่งมาเรียกตัดหน้า
สายน้ำผึ้ง        โอ๊ย จะรีบไปตายรึไง
สายน้ำผึ้งหงุดหงิดจัด แท็กซี่อีกคันมา เห็นไฟว่าง สายน้ำผึ้งแทบจะวิ่งไปโบกกลางถนน
สายน้ำผึ้ง        จอดด้วย !!!!

***************************

หน้าบ้านสายน้ำผึ้ง     เย็น

แท็กซี่แล่นเข้าจอดเร็วๆ
สายตาผึ้งเห็น messenger ยื่นซองกระดาษบรรจุกล่องยาด้านในให้รสสุคนธ์ที่หน้ารั้วแล้วออกรถไป
สายน้ำผึ้งตกใจรีบกระหืดกระหอบลงไป โกรธเมสเซนเจอร์ที่ไม่ดูตาม้าตาเรือ
สายน้ำผึ้ง        ไอ้บ้าเอ๊ย (หันขวับมาหารสสุคนธ์) น้ารส นั่นของๆผึ้ง !
รสสุคนธ์เห็นท่าทีผึ้งก็แปลกใจ สายน้ำผึ้งหน้าซีด เหงื่อแตก
รสสุคนธ์        เป็นอะไร ทำไมต้องหน้าตาตื่นขนาดนี้
สายน้ำผึ้ง        ของนั่น ของผึ้ง (ยื่นมือไปจะคว้ามา)
รสสุคนธ์เอะใจ มองผึ้ง
สายน้ำผึ้ง        (เผลอตวาด) ผึ้งบอกให้เอามา !!!
รสสุคนธ์มองซอง ใจหายวาบเมื่อนึกได้ว่าผึ้งจะทำอะไร นอกจากไม่ยอมส่งคืน ยังฉีกซองออกเร็วๆ
สายน้ำผึ้ง        น้ารส !!!!
สายน้ำผึ้งจะเข้าแย่ง แต่รสสุคนธ์ไม่ยอม แกะกล่องออก แผงยาหล่นลงบนพื้น
สายน้ำผึ้งตกใจ รสสุคนธ์คว้าแผงยาขึ้น หันขวับไปมองผึ้ง
รสสุคนธ์        นี่มันยาอะไร ???
สายน้ำผึ้ง อ้ำอึ้ง พูดไม่ออก คว้ายาจากมือน้าแล้ววิ่งเข้าบ้านไป
รสสุคนธ์        ผึ้ง....ผึ้ง....(วิ่งตามสายน้ำผึ้งไปทันที)

****************************
ห้องนอนสายน้ำผึ้ง      เย็น
   
รสสุคนธ์วิ่งตามสายน้ำผึ้งเข้าห้องมา
รสสุคนธ์        นี่ผึ้งคิดจะฆ่าลูกอีกแล้วใช่มั้ย  ทำไมถึงคิดอะไรโง่ๆอย่างนี้ 
สายน้ำผึ้ง        (ยังยืนหันหลังให้น้า) น้ารสไม่ต้องมายุ่ง !! นี่มันชีวิตของผึ้ง
รสสุคนธ์        (เสียใจมาก) ใช่...ชีวิตของผึ้ง เป็นชีวิตที่น้าคนนี้ รักยิ่งกว่าตัวเอง น้าต้องทนลำบากแค่ไหน กว่าจะเลี้ยงผึ้งให้มีวันนี้ได้ แล้วเนี่ยเหรอ คือสิ่งที่ผึ้งจะตอบแทนน้า
สายน้ำผึ้งหันกลับมา ร้องไห้
สายน้ำผึ้ง        แต่ผึ้งอายเค้า น้ารู้มั้ยว่าสังคมนี้ มันไม่มีพื้นที่ให้คนแพ้ยืนหรอก
รสสุคนธ์        ไม่จริง...เราคือคนเลือก ว่าเราจะยืนอยู่ตรงไหน ไม่ใช่คนอื่น (เข้าไปจับไหล่หลานสาวไว้ทั้งสองข้าง) เชื่อน้านะผึ้ง อย่าทำบาปอีก อะไรที่พลาดไปแล้ว ลืมมันซะแล้วเริ่มต้นใหม่ น้าขอนะ 
สายน้ำผึ้งน้ำตานอง มองหน้าแล้วไม่ยอม วิ่งเข้าห้องน้ำ ปิดประตูโครมพร้อมรสสุคนธ์ที่ถลาเข้าไปที่ประตู
รสสุคนธ์        (ทุบประตูเรียก) ผึ้ง !!! อย่านะ ผึ้ง !!! ผึ้ง !!!!

***************************
ในห้องน้ำบ้านสายน้ำผึ้ง    เย็น
   
สายน้ำผึ้งยืนพิงประตู ปาดน้ำตาทิ้ง แล้วยกแผงยาขึ้นมอง ให้ลุ้น
เสียงรสสุคนธ์ยังคงตบประตูร้องเรียก
รสสุคนธ์        ผึ้ง...เปิดประตูสิ...อย่าทำแบบนี้เลย น้าขอร้อง...ผึ้ง....
สายน้ำผึ้งฉีกแผงยาออก สโลว์ที่เม็ดยาหล่นกระจายเต็มพื้น
สายน้ำผึ้งก้มลง กอบเม็ดยาขึ้นมา
เม็ดยาในมือสายน้ำผึ้งค่อยเคลื่อนขึ้นมา
เพื่อน        หึม... นี่ขนาดดวงกินผัว ยังมีคนเสนอตัวมาลองของอยู่เรื่อยๆนะยะ
ฤทัย        คนอะไร้ แต่งงานเป็นว่าเล่น ผู้หญิงบางคนจะแต่งซักทียังไม่มีวาสนา
สายน้ำผึ้งมองเม็ดยาด้วยสายตาเคียดแค้น มือที่สั่นเทาเคลื่อนเม็ดยาขึ้นมาจนถึงระดับปาก

***************************

บ้านสายน้ำผึ้ง        สาย

หน้าห้องน้ำ รสสุคนธ์ทั้งร้องไห้ ร้องเรียก
พลันประตูห้องน้ำถูกกระชากเปิดประตูออก 
รสสุคนธ์ตกใจ ก้าวพรวดเข้าไป เห็นผึ้งยืนพิงอ่างล้างหน้า หน้านิ่งเดาอารมณ์ไม่ออก
รสสุคนธ์มองไปในห้อง
สายตารสสุคนธ์ เห็นแผงยาหล่นอยู่ที่พื้น เม็ดยาส่วนหนึ่งหล่นอยู่ที่พื้นและฝารองนั่งชักโครก
รสสุคนธ์รู้ได้ทันที รีบเข้าไปกอบยาบนพื้น ปัดยาบนฝาลงชักโครกแล้วกดน้ำทิ้งเร็วๆ ก่อนหันมามองหลาน
ดีใจที่สายน้ำผึ้งผึ้งคิดได้
สายน้ำผึ้ง        ผึ้งไม่โง่ปล่อยให้กั้งมันมีความสุขอยู่คนเดียวหรอก  อย่านึกว่าเกมนี้จะล้มกระดานแล้วหนีไปมีชีวิตใหม่ได้ง่ายๆ  มันทำลายชีวิตผึ้งขนาดนี้แล้วยังมีหน้าหนีไปเสพสุข  ผึ้งไม่ยอมหรอก 
รสสุคนธ์ฟังคำพูดของสายน้ำผึ้งไม่เข้าใจ
สายน้ำผึ้ง        ถ้าผึ้งทุกข์   กั้งก็ต้องทุกข์   ลูกผึ้งจะต้องอยู่เป็นมารความสุขแทงใจดำกั้งมันไปทั้งชีวิต!!!
สายน้ำผึ้งประกาศกร้าว  ตัดสินใจที่จะเก็บลูกไว้เพื่อใช้ทรมานใจกะรัตต่อไป

****************************

โต๊ะทานข้าว  บ้านพักตากอากาศกะรัต     กลางวัน

ตัดรับใบหน้ากะรัตที่กำลังหงุดหงิดกระสับกระส่าย นวลอยู่ใกล้ไม่ห่าง
กุนตีคอยลอบมองดูกะรัตที่มีอารมณ์หงุดหงิดอยู่
กุนตี        ไม่รีบไปดูอาการนายพิศุทธิ์ผุดผ่องแล้วเหรอ
กะรัต        (น้ำเสียงกัดๆ) เค้าคงไม่ผุดผ่องเหมือนชื่อแล้วละค่ะ
กุนตี        อ้าว   ทำไมล่ะ เมื่อวานเค้ายังเป็นเจ้าชายแสนดีอยู่ไม่ใช่เหรอ
กะรัต        (เซ็งจัด) เจ้าของตัวจริงเขาโทรมาแล้วน่ะสิพี่กุ้ง
กุนตี        (เก็ททันที) ...อ้อ...กั้งก็เลยถอดใจมานั่งหงุดหงิดอยู่นี่
กะรัต        อย่างว่า...กั้งยังเปลี่ยนมาแล้วตั้งสามสามี   เค้าจะมีเมียแล้วก็คงไม่แปลก
กุนตี        (คิด) อยากรู้จริงๆว่าคนแบบนั้น จะชอบผู้หญิงแบบไหน
กะรัต        คงจะเป็นแม่พระ นางชี  หรือไม่ก็กุลสตรีคลานเข่าแบบนั้นล่ะมั้ง
นวล        (ฟังมานาน เลยเอ่ยเตือน) คุณกั้งคะ  แต่ยังไงเราก็ต้องไปทำแผลให้คุณพิศุทธิ์เค้านะคะ ไม่รู้ป่านนี้ลุกมาหาอะไรทานได้รึยัง
กะรัตที่ยังเซ็ง แต่ได้ยินคำเตือนของนวลก็ต้องนิ่งคิด

******************************

ห้องนอน   บ้านไม้ริมทะเล        กลางวัน

พิศุทธิ์นอนอยู่ในห้อง  เสียงคนเดินอยู่ด้านนอกทำให้พิศุทธิ์ลืมตาตื่นขึ้น
พิศุทธิ์        (ลุกขึ้นแบบงัวเงีย)  ใคร...(แล้วนึกว่าเป็นกะรัต) กะรัต...นั่นคุณเหรอ
ยังไม่มีเสียงตอบ   
พิศุทธิ์ค่อยๆพยุงตัวออกไปที่ประตู

******************************

หน้าห้องนอน  บ้านไม้ริมทะเล        กลางวัน

พิศุทธิ์เปิดประตูออก ตกใจเมื่อเห็นเนื้อแพรยืนอยู่
พิศุทธิ์        แม่...แม่มาได้ยังไงครับ
เนื้อแพรเห็นพิศุทธิ์ก็รีบเข้ามาในห้องนอนแล้วมองสำรวจเพื่อจะหาผู้หญิงที่อยู่ในบ้าน
เนื้อแพร        ก็มาดูสาวที่ลูกหนีมาอยู่ด้วยสิจ๊ะ  ..ไหนล่ะ  เอาไปซ่อนไว้ไหน
พิศุทธิ์        ไม่มีหรอกครับ   ผมอยู่ของผมคนเดียว
เนื้อแพร        แล้วผู้หญิงคนที่คุยกับแม่เมื่อคืนเป็นใคร
พิศุทธิ์        (พยายามเดินเลี่ยง) ก็แค่คนแถวนี้
เนื้อแพร        แน้...อย่าหลบตาแม่นะ
เนื้อแพรคว้าแขนของพิศุทธิ์ไว้ 
พิศุทธิ์        โอ๊ะ...(กุมแผลทำหน้าเหยเก)
เนื้อแพร        ชายเป็นอะไรลูก 
พิศุทธิ์        อุบัติเหตุนิดหน่อยครับ
เนื้อแพรเข้าไปเปิดดูแผลของพิศุทธิ์แล้วก็ตกใจ
เนื้อแพร        ตายแล้วชาย   นี่มันไม่ใช่นิดหน่อยแล้วนะ ชายเป็นอะไรบอกแม่ซิ
พิศุทธิ์        เรื่องมันยาว  ไว้ผมค่อยเล่าให้แม่ฟังทีหลังได้มั้ยครับ
เนื้อแพรหน้าเสียเมื่อเห็นบาดแผลของพิศุทธิ์

****************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเล        กลางวัน

กะรัตเดินจากทางเดินมาถึงหน้าบ้าน นวลหิ้วกล่องอาหารเดินตาม
กะรัตเดินนำนวลเข้ามาที่ตัวบ้าน 
กะรัตเดินผ่านประตูเข้ามา ยืนชะงักกับภาพตรงหน้า นวลที่ยืนหลัง พลอยตกใจ
กะรัตมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เอวบางร่างน้อย ผมยาดำขลับเหมือนสาวรุ่นกำลังทำแผลให้พิศุทธิ์ 
เนื้อแพร        เจ็บมากมั้ย
เนื้อแพรที่ทำแผลเสร็จ ยกมือจับที่แก้มลูกปลอบใจ 
พิศุทธิ์มองแม่อย่างขอบคุณ กุมมือเนื้อแพรไว้อย่างอ่อนโยน
พิศุทธิ์        ไม่ต้องห่วงนะครับ อีกไม่กี่วันก็หายแล้ว
เนื้อแพรยืดตัวขึ้นหอมแก้มปลอบขวัญลูก แต่ในมุมมองของกะรัต มันคือภาพผู้หญิงกับผู้ชายที่กำลังแสดง
ความรักกันอย่างชัดเจนโจ่งแจ้ง นวลขยับเข้ามองลุ้นจนติดหลังกะรัต
กะรัตถึงกับยืนนิ่งเหมือนถูกตรึง รีบหมุนตัวจะเดินกลับออกจากบ้าน   แต่ไม่ทันระวัง เลยชนเข้ากับนวลที่ยืนชิดมาก
นวล        ว๊ายยยยย !!!!!!!!
นวลเซแซ่ด ของในมือตกกระจาย ทั้งพิศุทธิ์และเนื้อแพรตกใจหันมา
นวลมัวแต่วิ่งเก็บของ
กะรัตเสียใจ ไม่อยากเผชิญหน้า รีบวิ่งหนีออกไปจากตรงนั้นทันที
นวล        คุณกั้งงง....(ของหล่นจากมือกลิ้งไปอีก นวลวิ่งตามไปเก็บ)

**************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเลพิศุทธิ์        กลางวัน

กะรัตจ้ำอ้าวออกมาจากบ้านเพราะไม่ต้องการเผชิญหน้ากับผู้หญิงของพิศุทธิ์ เดินหนีออกมาด้วยอาการยังทำใจไม่ได้
พิศุทธิ์วิ่งประคองแผลตามกะรัตแล้วร้องตะโกนเรียกไว้
พิศุทธิ์        กะรัต คุณ ! กะรัต
พิศุทธิ์วิ่งผ่านหน้านวลที่กำลังก้มเก็บข้าวของเพื่อตามกะรัตออกไปที่หน้าหาด
เนื้อแพรเดินตามออกมาดูเหตุการณ์อย่างสงสัย
พิศุทธิ์        เดี๋ยวสิครับ ทำไมต้องวิ่งหนีผมแบบนี้ด้วย
คำถามพิศุทธ์ทำให้กะรัตหยุด คิดขึ้นมาได้ว่าไม่จำเป็นต้องหนี รู้สึกเสียหน้าที่ทำตัวเหมือนคนอกหักเลยกลั้นใจยืดอกเตรียมปรับสีหน้า
กะรัต        (เถียงข้างๆคูๆออกไป)  ฉันนึกได้ว่าลืมของไว้ ...คุณกำลังมีแขกก็ตามสบายเถอะ
พิศุทธิ์        เค้าไม่ใช่แขกหรอกครับ    เค้าเป็น....
เนื้อแพร        หนูกั้ง...หนูกั้งใช่มั้ย ?
เสียงเนื้อแพรดังมาก่อนจะเข้ามา
กะรัตมองไปตามเสียงที่ดังมาจากด้านหลังพิศุทธิ์
เนื้อแพรก้าวพ้นหลังพิศุทธิ์ออกมา 
กะรัตช็อคอ้าปากค้างเพราะนึกว่าคนรักของพิศุทธิ์ก็คือเนื้อแพร
กะรัต        นังเนื้อแพร  !!!

*************************

หน้าบ้านไม้ริมทะเลพิศุทธิ์      กลางวัน   

กะรัตกำลังช็อคที่เห็นเนื้อแพรมายืนอยู่ข้างๆพิศุทธิ์ นวลลุ้นเสียวตลอดเวลา
กะรัต        เธอมาที่นี่ได้ยังไง นี่อย่าบอกนะว่าคุณสองคน (มองไปอย่างไม่เชื่อสายตา)
เนื้อแพร        น่าจะเป็นฉันมากกว่าที่ต้องถามว่าคุณมาที่บ้านของเราได้ยังไง
เนื้อแพร  เปลี่ยนสรรพนามจาก ‘หนู’ ที่เคยเรียกเป็น ‘คุณ’ ทันที
กะรัต        (ฟังแล้วยิ่งของขึ้น) ชั้นไม่ได้อยากมาเหยียบนักหรอกนะ  ถ้ารู้ว่ามันเป็นรังรักที่เธอหลอกฟันเงินพ่อชั้นมาซื้อไว้กกผู้ชาย
พิศุทธิ์        (ตกใจ) กะรัต!! นี่คุณพูดอะไร
กะรัต        (หันมามองพิศุทธิ์) คุณรู้รึเปล่าว่านังผู้หญิงคนนี้เป็นเมียน้อยของพ่อชั้น
พิศุทธิ์        (โกรธ) กะรัต ! มันจะมากไปแล้วนะ !!!
ขณะนั้นเนื้อแพรเองก็ช็อคเพราะคาดไม่ถึง
กะรัต        นี่แสดงว่าเค้าไม่ได้บอกคุณ  คุณกำลังโดนเค้าหลอกแล้วรู้มั้ย  เลิกยุ่งกับเค้าซะ  เค้ากำลังสวมเขาให้คุณไม่รู้ตัวรึไง
พิศุทธิ์        ถ้าคุณไม่หยุดพูด ผมจะจับคุณโยนลงทะเล ล้างคำพูดของคุณออกไปซะ (ขยับเข้าหา เอาจริง)
เนื้อแพร        (ปราม ดึงไว้) ชาย !
กะรัต        (ผิดหวังที่เห็นพิศุทธิ์ออกโรงปกป้องเนื้อแพรอย่างนั้น) อย่าบอกนะว่าคุณเองก็รู้อยู่แก่ใจ   นี่คงหลงกันจนโงหัวไม่ขึ้นอีกคนแล้วใช่มั้ย
เนื้อแพร        (พยายามระงับอารมณ์เต็มที่) คุณกะรัต...คุณกำลังเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วนะ  
กะรัต        ชั้นเห็นเธอนัวเนียกับเขาอยู่ตำตา  ยังจะแถไปไหน พ่อชั้นสนองให้เธอยังไม่ถึงใจพอรึไง   เธอถึงต้องมาหาผู้ชายปลดปล่อยถึงนี่
พิศุทธิ์ปราดเข้าอุ้มกะรัต แล้วพรวดพราดตรงดิ่งไปที่ทะเล จะทำเหมือนที่พูดจริงๆ กะรัตดิ้นร้องลั่น
กะรัต        อ๊าย ปล่อยฉันนะ ปล่อยยยย !!!!
เนื้อแพร        พิศุทธิ์ !!! (ร้องลั่นถลาเข้าหา) พอได้แล้ว
จังหวะเนื้อแพรยื้อตัวลูก กะรัตดิ้นจนหลุดมือตกตุ้บลงมา
กะรัต        อ๊าย ! (ลุกพรวดขึ้น) คนบ้า (แล้วหันกลับไปสาดอารมณ์ใส่เนื้อแพรอีก) หน้าด้าน
(ตวาดพิศุทธิ์) คนสิ้นคิด !!!  อยากจะโดนเขาสนตะพายไว้ใช้คลายเหงาก็เชิญ
จบคำกะรัตจ้ำพรวดๆไป 
นวล        คุณกั้งงงงงง...รอนวลด้วยค่าาาาา(วิ่งตาม)
พิศุทธิ์ทนเห็นกะรัตหนีไปแบบนี้ไม่ได้ เขาทำท่าจะตามไป  เนื้อแพรรั้งไว้
เนื้อแพร        ช่างเขาเถอะชาย
พิศุทธิ์        ไม่ได้ครับ  ผมจะปล่อยให้เขาทำกับแม่แบบนี้ไม่ได้
พิศุทธิ์หุนหันตามกะรัตไป  
เนื้อแพร        ชาย....(รีบจ้ำตาม)

********************************

ทางเดินชายหาด      กลางวัน

กะรัตเดินฟึดฟัดมาตามทาง นวลหิ้วของตาม บ่นอุบด้วยความเสียดาย
นวล         ไม่น่าเลย...เสียของจริงจี๊งงงงงงง...ยังไม่ทันจะ....
กะรัตหันขวับไปมองดุตาขวาง นวลรีบหุบปาก
กะรัตจะเดินต่อแล้วชะงัก
พิศุทธิ์        เดี๋ยว !
สองคนเบรกกันทั้งนายทั้งบ่าวเพราะพิศุทธิ์ก้าวเข้ามาดักหน้า
กะรัต        ถอยไป
พิศุทธิ์        (จ้องหน้ากะรัต พยายามควบคุมอารมณ์)  คุณรู้ตัวรึเปล่าว่าคุณกำลังเข้าใจผิด
ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เกาะพ่อคุณกิน แล้วผมกับเค้าก็ไม่ได้....
กะรัต        ไม่จำเป็นที่คุณจะต้องมาแก้ตัวกับฉัน คุณกับผู้หญิงคนนั้นจะไปขึ้นช้างลงม้าก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน
เนื้อแพรตามมาหยุดดูห่างๆ เห็นท่าทางสนิทสนมของทั้งคู่ก็สงสัย
พิศุทธิ์        แต่เขาเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของผม  ผมจะไม่ยอมปล่อยให้ใครมาพูดถึงเขาในแง่ร้ายเด็ดขาด
กะรัต        (ฟังแล้วยิ่งจี๊ด) แล้วคุณจะเอายังไง  จะให้ฉันก้มกราบขอบคุณที่เค้ามาสูบเลือดสูบเนื้อพ่อฉันงั้นเหรอ
พิศุทธิ์        (กระชากแขนกะรัตเข้ามาประชิดตัว สั่งเสียงเข้มเด็ดขาด) คุณต้องไปขอโทษผู้หญิงคนนั้น !!!
กะรัต        (สะบัดออก) ไม่ !!! (มองพิศุทธิ์อย่างผิดหวังเสียใจ) สุดท้าย ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมด ปลิ้นปล้อน มักมาก เลว !!!
กะรัตพูดพร้อมกับออกแรงผลักพิศุทธิ์ ไม่ทันระวัง กระแทกโดนแผลของพิศุทธิ์เต็มๆ
พิศุทธิ์        โอ๊ย... 
กะรัต        (ชะงักนิดเดียวแล้วหันไปร้องสั่งนวล) ไปสินวล ยืนบื้ออยู่ทำไม
นวล        คุณกั้งด่าเสร็จแล้วใช่มั้ยคะ
กะรัต        (ตวาด) นวล !
นวลรีบจ้ำอ้าว กะรัตเดินผ่านกระแทกไหล่พิศุทธิ์ไป พิศุทธิ์ตะโกนตาม
พิศุทธิ์        รู้ไว้ด้วยนะว่าชีวิตนี้...ผมไม่มีทางรักใครมากไปกว่าผู้หญิงคนนั้น
กะรัตหยุดเดิน พยายามกดความรู้สึกทั้งหมดไว้ แล้วตัดใจเดินจากไป
พิศุทธิ์มองตามด้วยความผิดหวัง
เนื้อแพรจ้องมองทั้งสองคนอย่างสงสัย

*****************************

บ้านไม้ริมทะเล      กลางวัน

เนื้อแพรที่ตามพิศุทธิ์เข้ามาในบ้าน 
เนื้อแพร        นี่มันอะไร   ลูกกับกะรัตไปสนิทสนมกันตั้งแต่เมื่อไหร่
พิศุทธิ์        (ทำสีหน้าเรียบเฉยพยายามข่มอารมณ์) เปล่านี่ครับ ก็แค่คนรู้จักไม่ได้ สนิทสนมอะไร
พิศุทธิ์พยายามเดินเลี่ยงไม่ยอมสบตาเนื้อแพรจนยิ่งทำให้เนื้อแพรสงสัย
เนื้อแพร        ถ้าแค่คนรู้จัก ทำไมเขาถึงต้องหัวฟัดหัวเหวี่ยง ทำยังกับกำลังหึงหวงลูกขนาดนั้น
พิศุทธิ์        ก็นิสัยคุณหนูอารมณ์ร้ายตามสไตล์เขานั่นแหละครับ  
เนื้อแพรลอบสังเกตมองดูอารมณ์ของพิศุทธิ์
เนื้อแพร        แม่ถามจริงๆ เขาใช่ผู้หญิงที่มาอยู่กับลูกที่นี่เมื่อคืนรึเปล่า
พิศุทธิ์        (อึ้งๆไปนิดแล้วตอบเลี่ยง) ...เขาก็แค่...มาดูแลผมเท่านั้นละครับ
เนื้อแพร        ดูแล ? ลูกกับเค้าเป็นอะไรกัน ทำไมเขาถึงต้องมาดูแล
พิศุทธิ์นิ่งไป ตอบคำถามแม่ไม่ได้     
เนื้อแพร        (จ้อง ถามแบบไม่ปล่อย) ชาย แม่ถามว่าทำไมกะรัตถึงต้องมาดูแลลูก
พิศุทธิ์อึดอัดที่ถูกซัก เนื้อแพรหลุบตาลงมองตำแหน่งแผลที่ตัวพิศุทธิ์แล้ววิเคราะห์อย่างคนผ่านโลกมามาก
เนื้อแพร        ตกลงบาดแผลที่ตัวลูก ฝีมือเค้าใช่มั้ย
พิศุทธิ์        คือ....(ไม่อยากบอก เท่าๆกับ ไม่อยากโกหก) เค้าไม่ได้ตั้งใจทำให้ผมเจ็บหรอกครับ มันเป็นอุบัติเหตุ
แค่นี้เนื้อแพรก็พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคน เข้าไปจับตัวลูกไว้ด้วยความเป็นห่วง
เนื้อแพร        ฟังแม่นะลูก กะรัตเป็นคนที่น่าสงสารก็จริง แต่ไม่ใช่ผู้หญิงที่ลูกควรจะสานต่อ เค้าไม่มีวันทำให้ลูกมีความสุขได้ เชื่อแม่ 
พิศุทธิ์        แม่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ตราบใดที่เขายังดูถูกแม่แบบนี้ ผมกับเค้าไม่มีทางลงเอยกันอย่างที่แม่เป็นห่วงแน่นอน 
เนื้อแพรได้ยินลูกพูดก็จะเบาใจ แต่ก็ยังไม่ถึงขนาดวางใจ

*************************

ในบ้านพักตากอากาศของกะรัต      กลางวัน 

กะรัตกดรัวโทรหากฤชแต่กดเท่าไหร่ก็ติดต่อไม่ได้  กะรัตหงุดหงิด
กะรัต        ทำไมไม่รับนะ (พยายามกดโทรเบอร์ใหม่) ฮัลโหล นี่ชั้นกะรัตนะ  บอกให้พ่อมาคุยกับชั้นเดี๋ยวนี้.....(ตะคอกใส่สาย)
ชั้นไม่สนใจว่าเขาประชุมอะไร ไปบอก เค้าว่าฉันมีเรื่องต้องพูดกับเค้า ได้ยินไหม!!
กุนตีกับนวลแอบเม้ากะรัตอยู่ห่างๆ
กุนตี        มันจะเป็นไปได้เหรอนวล  คุณพิศุทธิ์กับเนื้อแพรเนี่ยนะ
นวล        อู้ยยย นวลก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันละค่ะคุณกุ้ง 
กุนตี        ก็ไหนคุยว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษนักหนา 
นวล        ก็นั่นสิคะ ไม่รู้ไปเสียท่าแม่ดารานั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ 
กุนตี        (มองไปทางกะรัตด้วยสีหน้ากังวล) แต่ยังไงชั้นก็ว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้
นวล        นี่ดีนะคะที่คุณกั้งยังไม่เผลอใจรักคุณพิศุทธิ์เข้า ไม่งั้นละก็ ชายสี่หมี่ไม่เกี่ยวทีเดียวค่ะ
กุนตีอึ้งงงกับมุกนวล แล้วแอบดูกันต่อ
กะรัตที่เดินพล่านรอโทรศัพท์จนหมดความอดทน
กะรัต        โฮ้ย !!!  พ่อนะพ่อ (กดตัดสายแรงๆ) นังเนื้อแพร คราวนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่

**************************

คฤหาสน์กะรัต    กลางคืน

ภาพกว้างที่บ้านกะรัต
กะรัตกับกุนตีเดินเข้าบ้าน นวลหอบกระเป๋าเสื้อผ้าตามมาติดๆ
กฤชแต่งตัวหล่อเฟี้ยว เดินลงจากบันไดมา กะรัตรีบพุ่งเข้าไปหาทันที
กฤช        อ้าว ทำไมกลับมากันเร็วนักล่ะลูก
กะรัต        พ่อปิดเครื่องหนีกั้งทำไมรู้มั้ยคะว่ากั้งโทรหาพ่อจนนิ้วแทบจะจมเข้าในโทรศัพท์อยู่แล้ว !
กฤช        (งง) อะไรกันกั้ง พ่อประชุมอยู่ที่บริษัทแล้วพอดีมือถือพ่อมันแบตหมด (เหนื่อยๆ) นี่ก็ต้องออกไปงานเลี้ยงลูกค้าอีก หยุดมองกะรัตงงๆ
กฤช        ว่าแต่กั้งมีอะไรกับพ่อ ท่าทางเอาเรื่องเชียว (น้ำเสียงยังชิลอยู่)      
กะรัต        วันนี้กั้งเจอ “นังเมียน้อย” ของพ่อ
กฤช        (งง) เมียน้อย ?
กะรัต        ก็นังเนื้อแพรนั่นไงคะ  พ่อไม่ต้องแกล้งทำมึนเลย
กฤช        กั้ง พ่อบอกกี่ครั้งแล้วว่าเนื้อแพรเขาเป็นเพื่อนของพ่อ
กะรัต        เพื่อนร่วมเตียงน่ะสิคะ มั้ยคะว่าวันนี้กั้งเห็นความร่านของมันด้วยตาของกั้งเอง พ่อคงไม่รู้ละสิว่านอกจากพ่อ เค้ายังแอบเลี้ยงเด็กหนุ่มเอาไว้เคี้ยวเล่นด้วย  
กฤช        เหลวไหล   ไปเอาอะไรมาพูด (เดินหนี กั้งตามจิก)
กะรัต        แต่กั้งเห็นมากะตา  เขาไปอี๋อ๋อกับเด็กของเขาที่พัทยา  ไม่เชื่อถามนวลดูก็ได้
กฤชถอนใจ หันไปหานวล นวลอ้ำอึ้ง
กุนตี        ว่าไงล่ะนวล
นวล        เอ่อ...จริงค่ะคุณผู้ชาย พูดแล้วยังอยากได้...เอ๊ย ไม่น่าเป็นไปได้เลยนะคะ (เล่าไป แบบพาซื่อ) คุณเนื้อแพรอยู่ในห้องกันสองต่อสองกับผู้ชาย ซ้ำผู้ชายคนนั้นยังจะเป็น( จะบอกว่าคนที่หมายตาไว้ให้กะรัต)
กุนตี        นวล...(ปราม)
กฤช        ฉันไม่เชื่อ เนื้อแพรไม่ใช่คนอย่างนั้น
กะรัต        (โกรธ) เขาสวมเขาให้พ่อขนาดนี้  พ่อยังเข้าข้างเขาอีกเหรอคะ  กั้งขอสั่งให้พ่อเลิกกับแม่นั่น ก่อนที่จะถูกนายพิศุทธิ์เยาะเย้ยเอา
กฤช        (ตกใจเมื่อได้ยินชื่อพิศุทธิ์) อะไรนะ ???  เมื่อกี๊กั้งพูดถึงใคร ?
กะรัต        ก็คู่ขาแม่นั่นไงคะ
กุนตี        กั้งเค้าหมายถึงคุณพิศุทธิ์ที่พ่อรู้จักน่ะแหละค่ะ
กฤช        (อึ้งไปนิดเดียว) พิศุทธิ์ ? (หัวเราะขำ) กั้งเอ๊ย 
กะรัต        ทำไมคะ หรือว่าพ่อไม่เชื่อกั้ง
กฤช        (ตอบเร็ว) แน่นอนที่สุด มันจะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะลูก ก็พิศุทธิ์กับเนื้อแพร
กะรัตยังทำหน้าเหยียดหยาม กฤชขยับเข้าไปพูดกับลูกอย่างชัดถ้อยชัดคำ
กฤช        เค้าเป็นแม่ลูกกัน !
หน้าทุกคนที่อึ้ง เหวอ
นวล        โอ๊ะ โอว....
กะรัต        อะไรนะคะ พ่อบอกว่า....
กฤช        ม.ร.ว.พิศุทธิ์  ศักดิ์โกศล ลูกชายคนเดียวของเนื้อแพรที่เกิดกับท่านชายอ๊อด  ลูกชายแท้ๆ ของหม่อมมลุลี เจ้าของวังศักดิ์โกศล
กะรัตช็อก หน้าชาวืดนิ่งอยู่ตรงนั้น


---------------------  จบตอน 5 -----------------------